Meryem'in anlatımı…
Dumrul tam “Sen bana komple dertsin Meryem” diye söylenirken bir an sendeledi. Sanki ayaklarının altındaki zemin bir anlığına kaydı. Kolundan yere birkaç damla kan daha düştü; döküldüğü yerde yavaşça yayılıp karardı. Ona kızgın olsam bile o kanı görünce içimde bir şey çözüldü. Öfkem, buzdan yapılmış ince bir tabakaymış gibi kırılıp dağıldı.
“Kolun…” dedim nefesimin ucuyla.
“Önemli değil.” dedi, her zamanki sertliğiyle. Ama yüzündeki solgunluk… o sözün yalan olduğunu bağıra bağıra söylüyordu.
“Önemli.” dedim, bu kez sesim daha keskin, daha kararlı.
“Otur. Yaraya bakacağım.” dedim. Emir verir gibiydi sesim.
Bakışlarımız o anda bir yere mıhlanmış gibi birbirine çakıldı.
O çelik bakışlı, savaş meydanında bile geri çekilmeyen adam… bir anlığına yumuşadı. Sanki dilini
