Hospitality Man Series II: His Magnificent Specimen

CHAPTER 14

Nandito ako ngayon sa balcony ng condo unit ko. I’m having a tea alone. Sabado kasi kaya araw ng pahinga from work. Medyo toasted din ako this past few days, nakakapagod ang mga nangyari. After na ng party ako pupunta sa Pinas, saka na. After all, there’s no hurry at may kailangan pa akong tapusin dito bago ako tuluyang magstay for good doon. Anyway, hindi namana ko mahihirapan sa paghahanap ng matutuluyan, I have a house there. Iyong bahay na binigay sa amin ni dad, me and Saphire and for our baby boy. May caretaker na akong kinuha doon. At sigurado akong nasa maayos na kondisyon pa din ang bahay. Kasi, malaki ang pinapasweldo ko sa kanila.

I am wearing a denim twisted loggers and a wash black longer length longsleeve t-shirt. Nakaupo lang ako sa tiger stripped sofa na binili ko the moment na makarating ako sa bansang ‘to. A glass table is beside my sofa and a coaster is on top of it. The railings of my balcony are surrounded with beautiful and fragrant azaleas. Nakamarkot iyong azaleas.

Nakatingin lang ako sa malayo, not exactly sure kung ano ang hinahanap ko. Then, bigla nalang ako nakaramdam ng poot. Bakit hindi natawag si Halter? Wala pa rin ba siyang nahahanap? Akala ko ba my mga bagay na siyang maaring magturo sa akin sa lokasyon ng mag-ina ko?

Dahil sa galit ko, naalala ko na naman iyong nangyari kagabi. Napafurrow ko ang brows ko at hindi ko na tinuloy ng inom ang tea ko at napabuntong-hininga ako.

Nasa kalagitnaan na kami ng kain, ako iyong nakaupo sa may dulo ng mahogany table nila. Sa bandang kanan ko, nakaupo si Ceena, sa kaliwa ko naman nakaupo si Eurika. Kahit hindi ko siya tinitignan, alam kong palaging nasulyap sa akin si Eurika habang masaya akong pinagmamasdan ang anak ko.

“You like it?” tanong ko sa kaniya kasi punong puno na iyong bibig niya ng pasta. Nagsmile lang siya sa akin, nagpapacute lang sa akin ang anak ko. I giggle soft at napalingiw lingiw nalang sa ulo ko.

Nagpatuloy na ako ng kain, since alam ko namang nakatingin lang sa akin si Eurika. Naisip ko na hindi ako makakapagtuloy ng kain pag palagi niya pa ring ginagawa iyong kaya naman sinita ko siya.

“Do I have a dirt on my face?” sabi ko sabay tingin sa kaniya with my sardonic face. Agad naman siyang nataranta sabay tungo at finade ang mukha niya. Hininaan ko lang ang boses ko para si Eurika lang ang makakarinig. Since busy naman sa pagkain niya si Ceena, hindi niya napansin ang ginawa namin.

“S-sorry,” sabi niya na nabubulol. She cringes; she draws back as with fear. Ibinaling ko nalang ulit ang atensyon ko sa pagkain ko.  Hindi ko na siya inintindi pagkatapos noon. Nagpatuloy nalang ako sa pagkain, hindi ko hahayaan masira lang ang appetite ko dahil sa pangbibwesit niya sa akin.

Maya maya’y bigla nalang nagsalita si Ceena, na kinabigla ko ng pagka tindi.

“Dad, I asked mom if you two are married, she told me you’re not. Why is that dad?” she asks me innocently. Hindi ko muna siya pinansin at ibinaling ko ang tingin ko ng diretso kay Eurika. Napalunok siya sa galit na expression ng mukha ko, at pansin ko din ang nabubuhay na takot niya sa akin.

Agad ko namang ibinaling ulit ang atensyon ko kay Ceena para sagutin siya.

“Because, mom and dad are not yet ready,” sabi ko sa kaniya. Pero, napansin ko sa pagkunot ng noo niya na hindi niya ako naiintindihan.

“Isn’t it supposed that mom and dad should be married? That’s what my teacher said,” Crap! What on earth did her teacher told her about! Fvck it! how am I supposed to get pass in this mess? Napalunok nalang ako at bumuntong-hininga.

“Dad don’t want to marry your mom, Ceena,” napalaki niya ang mga mata niya at napatingin siya sa akin straight without even blinking. Napansin ko din na napabagsak ni Eurika ang wine glass niya sa table pero hindi ito nabasag nor naspill out. Nakatitig lang siya sa akin na nangingilid na ang luha.

“But why? I want you two to get married,” sabi ni Ceena and it’s a plea. Hinablot ko na ang table napkin at pinunasan ang bibig ko. Nilagay ko ito sa may gilid ng plato ko. At tumayo, agad akong lumapit kay Ceena and I bend my knees. I sit on my heels and hold her with my hands on each side of her shoulder.

“Listen Ceena. Dad can’t marry your mom. Dad won’t marry your mom. Dad is always busy that’s why. Dad can’t have time for your mom, dad only has time for you, my princess. Dad and mom are not together, dad and mom are different from other dads and moms. Can you understand that?” tanong ko iyong sa kaniya with hope na kahit sana kunti tungkol sa sinabi ko, mainstill niya sa isipan niya. Sana kahit kunti, malalaman niyang kailanman, hindi ko kayang mahalin ang mom niya.

Her expression just remains, and she nodded a little but I can say that hindi siya sigurado sa sarili niya whether or not naiintindihan niya nga ang sinasabi ko. Agad akong tumayo and leans over to kiss her on the forehead. I close my eyes because I’m in pain. I’m in pain na in pain din si Ceena dahil sa sinabi ko. But I’m a selfish man. Kung ikoconsider ko ang sinabi at request ni Ceena, that means, I’m over Saphire and my son forever, pero the thought of losing them hurts me more. Ngayon, right at this very moment, natalos ko kung sino nga sa kanila ang mas matimbang sa akin, sila hon pa din.

“Good night Ceena,” Agad akong tumayo at bumalik sa upuan ko para kuhanin ang coat ko. Sinuot ko ito at nagsimula ng umalis. Hindi pa man ako tuluyang makaalis sa kitchen noong sumunod sa akin si Eurika with a hurt expression.

Bubuksan ko na sana ang pinto palabas noong harangan ako ni Eurika.

“What the hell did you just do?” outburst niya. I can’t tell how pissed she is right now. Tinatry kong maging calm kasi alam kong, kung ako naman ang magoutburst, matatakot lang sa akin anag anak ko. Hinarang ni Eurika ang sarili niya sa pinto kaya naman kahit gaano ko higitin ang knob, hindi pa rin ako makalabas.

“You’re blocking my way!” I hissed it with a hush tone as I can manage. She just stares at me, irking me with her cryptic expression.

“I can’t believe that you just broke your daughter’s heart!” sigaw niya sa akin. Ang lapit lang ng mukha namin. Sinara ko nalang ang mata ko at sinide ang ulo ko, I’m trying so freaking hard to contain my anger. I had so much of her vexes, I can’t take it any much longer.

“I didn’t breake her heart. I just made her open her eyes to the reality!” impit na pagsigaw ko sa kaniya. Alam kong nasa kusina lang si Ceena, ayokong marinig niya ang pagsigaw ko.

“How could you not grant her that little request!? For once, why!?” sabi niya  na nasigaw pa din at nangingilid na ang luha sa mga mata niya. Is she fvcking dumb? Bakit ko nga ba hindi magawa ang bagay na iyan? Nagpapakahero pa siya? Or she just wants to exploit me and drag me with the absurd notion where to my daughter just bespoke?

 Nakakainis, at sinabi niya pang ‘little’ request lang iyong?! That’s it, I want to throw some tantrum! “LITTLE?! HOW FOOLISH OF YOU TO SAY IT THAT WAY!!!! LITTLE, YOU SAY? WELL, THAT LITTLE REQUEST MEANS THAT I WILL BE FOREVER MISERABLE WITH THE COMPANY OF YOU!!! THAT LITTLE REQUEST WILL FOREVER HANDICUP ME WITH YOU!! THAT LITTLE REQUEST WILL FOREVER MOCK ME OF HOW AMBIDEXTROUS I AM!! I WILL NOT AGREE TO IT!! AND YOU KNOW EXACTLY WHY!!” halos mabiak na ang pinto sa kakaisog niya dahil sa sinisigaw sigawan ko siya. Napansin ko kung gaano siya katakot sa outburst ko. Iyong kaninang pinipigilan niyang luha, hindi niya na nagawang itago pa. Hindi niya na magawang ideceive pa ako na kunwari okay lang siya. Only, I don’t feel sorry for her.

I don’t feel and won’t feel sorry for her at all. Nahingos na siya at nakatungo lang siya. Ang lalaki ng mga luha niya. Tinignan ko lang siya, because I know na hindi kalaunan, bibigay din siya at aalis sa daan.

“Why? Why can’t you just love me? For goodness’s sake Pervince, it’s been five years. Hindi mo parin ba siya kayang bitawan? Nandito naman kami, kami na ang pamilya mo,” iyak niya sa akin. She exhales a very sad and hurt moan. Pero hindi pa rin siya umaalis sa daan.

“Why do you ask that question when you already knew the answer?” I try to keep calm. Tama na ang saktan siya sa hindi pagpapakasal sa kaniya. Tama ng saktan siya despite the request of my daughter na magpakasal kami. I don’t hit girls, at ayokong mapagbuhatan siya ng kamay.

Dahan dahan niyang tinaas ang mukha niya hanggang sa makita ko na ang buo niyang umiiyak na mukaha. Napalunok ako, and I indict myself for that but I don’t feel sorry for what I did. She cries and squalls at the same time.

“Can’t you just agree to marry me? Can’t you just give me a chance? Can’t you give your heart to me?” sabi niya na umiiyak. Itinaas niya ang kamay niya at dahan-dahang ipinat sa bahagi ng dibdib ko where my heart is located. Hindi ko siya pinigilan, I want her to know about my heart. I want her to know that my heart is very ill.

“I want this, Perv. I want this with my life. Why can’t you just give me this?” iyak niya ulit. My expression is calmer now and I’m not giving anything away. I’m beginning to be cold; I am cold. I close my eyes and when I open them, I see the reality, the pain that this woman has caused me. I will uphold the fact of how selfish I am, I’m still alive not because I have them, I’m still alive because of one reason, to bring back what was once mine – Saphire and my little tyke.

Bumuntong-hininga ako before saying anything. “Now you know I can give you everything you want to have. Money, clothes and any other luxuries in the world, but the thing that you need from me, I can’t give it to you, because it’s broken, shattered into pieces. And I don’t have them anymore, it’s gone, five years ago, and it’s because of you,” I become blunt like I never been. Napatigil niya ang luha niya at napansin ko sa expression ng mukha niya ang pagkagulat.

Agad kong tinanggal ang pagkakahawak niya sa akin by stepping backward. Kahit nagsniff siya, unti-unti siyang lumayo sa pinto at tumayo sa may gilid nito. Agad kong binuksan ang pinto at lumabas na nakatungo, pero bago ko tuluyang sinara ang pinto, tumingin ako sa loob at una kong nakita ay si Ceena na nakacling sa may pader sa pinto ng kusina. She’s crying and I can’t help to sigh and feel sorry for her.

I dismiss the thought immediately at ibinaling ang tingin ko kay Eurika, she’s not looking at me. Nakatungo lang siya habang patuloy na umiiyak. “Thanks for the dinner,” iyong lang ang sinabi ko at sinara ko na ang pinto.

Noong pababa na ako sa hagdan sa may porch, agad kong napansin sila Zoren at iyong driver ko na patakbong lumapit sa akin at sa kinaroroonan ng limo.

“You want to go home now, Sir?” sabi ni Zoren. Nagnod lang ako and I close my eyes, hindi ko makalimutan ang expression ng mukha ni Ceena, kasalanan ko kung bakit umiyak ang anak ko. Siguro narinig niya lahat. I close my eyes as if I’m in pain. I am in pain. My inner self snaps me and punch me on the heart.

Dahil sa basag na ang puso ko, nawala na din ang kakayahan ko to feel humility for others. Masyado na akong cold. At mananatili akong cold hanggang sa bumalik sa akin ang mahal ko.

Bumuntong-hininga ulit ako at kinuha ko na ang tea ko. Ininom ko iyong at napatigil ako. Hindi ko na namanalayan na lumamig na pala ang tea ko kakaisip kung ano iyong nangyari kagabi. Kung babalik ako sa Pilipinas, mas mabuting iiwanan ko nalang sila dito. I gave them already money na halos ikakamatay ng iba makuha lang ang ganung halaga.

Hindi ko nalang sasabihin sa kanila, mas mabuti na iyong dumistansiya muna ako sa kanila. Mas mainam iyong para sa amin. Balang araw, maiintindihan din ni Ceena ang mga nangyari.

Tumayo na ako’t pumasok sa loob, medyo mainit na dito sa labas, ayokong pagpawisan. Dinala ko kasama ko iyong tea cup ko pati na din iyong coaster at noong makapasok na ako sa loob, sinara ko na iyong sliding door saka ko tinurn on iyong aircon.

“There, it feels so good,” I mutter the words kahit wala akong kasama sa bahay. Si Zoren kasi, inaasikaso iyong case nila Director Nestor and OIC Robert with my five lawyers. Si Mrs. Lian lang ang kasama ko sa bahay, nagpiprepare pa siya for lunch kaya naman, dumiretso na ako sa study room ko. Wala na naman din kasi magawa . Sususbukan ko ulit tignan ang profile ni Saphire sa sss, hindi niya pa naman dinideact . So ibig sabihin, binubuksan niya pa rin iyong.

I hurriedly scout my way to my study room. Mag-aantay nalang ako na tawagin ng lunch ni Mrs. Lian.