Until now, I still could feel the fear.
Nanginginig pa rin ang mga kamay ko at tuhod pero hindi na ganoon kagrabe katulad kanina. I guess, nakatulong ang presensya ni Ezrel para mapakalma ako.
Thankful na talaga ako na palagi siyang nand'yan para sa'kin tuwing kailangan ko siya. Nakakatuwa na hindi peke ang sinabi niya noon tungkol sa poprotektahan niya ako.
He's really a great guy.
Pero mayroon akong hindi maintindihan. Anong sinasabi niya na shinigami at death scythe?
May hindi pa rin malinaw sa'kin.
"Ezrel..." Usal ko matapos ang katahimikan.
"Ano 'yon? Hindi ka pa rin ba nakaka-get over? Gusto mo bang 'wag munang pag-usapan?" Nag-aalalang tanong niya at hinawakan ang dalawang balikat ko. "Okay lang naman, you can already rest. 'Wag kang matakot na matulog, nandito lang ako
