Dianie was really alive. Wala na ang shinigami na nakasunod sa kanya, pati na ang maitim na awra bumabalot dito. Talagang na-save siya ni Ezrel mula sa shinigami na 'yon.
He was a great person... si Ezrel.
Siguro, kung mayro'n mang way para hindi mamatay, kaya niyang hanapin 'yon. Though, that part was too difficult to believe. Especially that people were really destined to die.
"Did Dianie say anything to you?" He asked with worries in his eyes.
I shook my head. "Wala naman."
Dianie didn't say anything to me. Hindi naman halatang malungkot siya. Pagkapasok nga nito sa klase ay may bago na siyang lalaking ikinukwento sa mga kaibigan niya.
Hindi niya deserve si Ezrel. Para saan pa ang ginawa niyang pag-amin kagabi? Ni walang kabakas-bakas ng lungkot sa mukha.
"Hindi naman talag
