Malamig ang simoy ng hangin sa labas, ngunit parang walang lugar ang lamig sa silid na iyon—ang tanging naroon ay init, at ang bawat haplos ay apoy na nagpapaliyab sa damdamin.
Hindi nagmamadali si Drake. Para siyang pintor na dahan-dahang binubuo ang kanyang obra. Sa bawat halik niya sa balat ni Sidney ay may pag-aalab ng pagnanasa, ngunit naroon rin ang pag-aalagang tila ba ayaw niyang madaliin ang sandali. Para bang bawat segundo sa pagitan nila ay sagrado, hindi dapat sayangin o palampasin.
"Drake," mahinang tawag ni Sidney habang nakapikit, ramdam ang bawat pagdampi ng kanyang mga labi sa kanyang balat.
Tumigil sandali si Drake. Pinagmasdan niya ang mukha ng dalaga, tila sinisiguro kung komportable ito, kung ito'y totoo—kung naroon pa rin siya sa piling nito. Ang kanyang mga mata a
