" Bir romansın okuyup ta bitiremediğim, bir hayalsin yalvarıp ta hükmedemediğim... Bir sen, sensin merhaba deyip elveda diyemediğim, Tek bildiğim var, sensiz ben hiçim... "
RUHUM ARAF BEDENİM HARAP SESİM ZİYAN
.
" Ne? “ diye titrek bir fısıltı döküldü kurumuş dudaklarımdan; “ Hayır bu... Bu gerçek olamaz? “
Kalbimde büyük bir zelzeleye sebep olan o boğuk ses, zihnimde bir şimşek misali çakarken âdeta küçücük bir küreye dönüşüp de üzerime çökmüş gibiydi tüm dünya. Hayallerim, umutlarım, geleceğim... Hepsi bir anda paramparça olmuş, toz duman içinde kaybolmuştu. Nasıl olurdu? O gözler… Bana umut veren o bakışlar, nasıl olur da karanlığa teslim olup sonsuza dek kapanabilirdi? Güneş batmadan nasıl kararıverir dünya? Nasıl olur da “elveda” bile diyemeden veda eder insan sevdiğine?
“ Del
