الفصل الرابع

3472 Words

فادى بصلها بضيق و سكت و مرضيش يعمل خناقه قدامهم شادى يهدى الجو نوعا ما : شكلك بتخذى العين دانيه مردتش و قامت دخلت البلكونه فادى اخد نفس طويل و اتك ع سنانه و قام وراها شادي فضل يتكلم كتير مع سوسن عشان يقنعها ***** عند بيت مهيمن مهيمن بعد ما اكل امه قام و دخل اوضته حنان دخلت وراه حنان : و بعدين معاك يا مهيمن اتخانقتو تانى مهيمن بصوت حزين : انتى كنتى تعرفى انها رايحه المركز حنان : بصراحه اه عشان كده قولتلك ترجع وتروحلها تصالحها قبل ماتروح الشغل عشان تفرحها و ترجع عن اللى في دماغها و ماكنتش عيزاك تشوفها و تتفاجئ بيها في المركز مهيمن حط وشه بين ايده : انا مش عارف هي بقت ع**ده كده ليه حنان : معلش يابنى اعذرها وجع القلب صعب اووى بردو مش هتقولى كنت فين مختفى الشهر ده مهيمن بتهرب : معلش مش هقدر اتكلم حنان اخدته في حضنها ***** بره في الصاله كرم شاف شاشة لاب توب فضلت بتنور ماخلاش مريم تاخد بالها و خلاها تركز معاه : فراشتى الجميله عايزه تبقى ايه بقى مريم بفرحه : زيك كرم : دكتوره نفسيه بس شكلك مايجبش مريم ترفع حاجبها وبرقه : ليه بقى كرم بضحك : اصلك هاديه و عاقله اووى و الدكاتره النفسين لازم يكونو مجانين شبهى مريم تمسك ياقة قميصه : مسمحلكش تغلط في حبيبي ، حبيبي اعقل راجل بس دمه خفيف و ده اللى بيخلى المرضى بتوعه يقعو في حبه كرم ابتسم : طيب يالا اثبتيلى انك تقدرى تبقى دكتوره و ادخلى شوفى اخوكى و لازم تخليه يطلع يضحك مريم بتفكير : بيضحك مره واحده ده مهيمن مابيضحكش اصلا و هو مبسوط يبقى هيضحك و هو كده هجرب اخليه يبتسم بس و اصلا انا هبقى دكتوره مش اراجوز في سيرك قومى كرم بضحك : ماشى موافق انطلقى مريم قامت تخبط ع الاوضه بتاعة مهيمن "و كرم قام بسرعه راح للاب توب و عمل نفسه بيدى نفسه حقنه في الوريد و عمل نفسه بيتوجع و فضل ياخد نفس و يطلعه و مسك اللاب "كده الواحد يقدر يتفرج مريم تدخل اوضة مهيمن : اخويا حبيبي المختفى و ماله مقموص مهيمن مسح وشه : مافيش يا صغنن تعبان شويه مريم برقه : صغنن مين يا ابيه انا هبقى في كليه بعد كام يوم مهيمن بحب : حتى لو اتجوزتى و بقى معاكى عيال انتى بنتى يا مريوم انا اللى مربيكى ع ايدى مريم تحضنه و تقعد ع رجله : منحرمش من حنيتك ابدا (و تبصله اووي و تسكت و تقول بعد ثواني ) ابيه!! مهيمن : اممم قولى عايزه ايه و بطلى تحوير مريم : هو انت كنت فين الشهر اللى فات ده كله مهيمن بجديه : ماتشغليش بالك مريم برقه : طيب حاول تستحمل نايا ، نايا بتحبك مهيمن يضم بقه ع بعض جامد و يقفل عينه و يرجع راسه ل وره ياخد نفس طويل و يخرجه ببطئ و يمسح شعره و ينزل راسه يبصلها : بس انا خايف عليها هي زعلانه ليه من خوفى عليها و غير كده ما بقتش واثق من حبها مريم بجديه : ابيه اوعى تقول كده تانى نايا بتعشقك ، و كل شوية كانت تكلمني تسأل عليك طول الشهر اللي فات ، و انا مقدرش اقولك متخافش عليها بس نايا قويه و تقدر ع الشغل بتاعك مهيمن بضعف : بس المكان ده مافيهوش قوي الغلطه بعمرنا ع طول و انا مش هفضل اتف*ج عليها لحد ما تموت مريم تطبطب ع ضهره : ربنا يقويك يا حبيبي و ان شاء الله ربنا يهديها بس هي بتحبك و بتحبك اووى اووي مهيمن : و انا بموووت فيها المجنونة القرده دي و ابتسم مريم حضنته و باسته و طلعت بفرحه : ابتسم هبقى دكتوره زيك كرم بأبتسامه : مب**ك يا احلى دكتوره بكره الصبح هاخدك و نروح نقدم مريم ترجع تتوتر تانى : مش لما الشهاده تظهر كرم بضحك : ما انا طرقتك عند اخوكى اول ما شفت اللاب بينور و الشهاده ظهرت مرضتش اخليكى تعرفى عشان متوترينيش انا كمان مريم بابتسامه : و الله احسن حاجه عملتها انا ممكن قلبى كان يوقف عقبال ما كنت لقيت اسمى ، صح انا جبت كام كرم بضحك : بقولك هعدى عليكى بكره و نروح نقدم يا احلى دكتوره نفسيه رقيقه مريم بعدم تصديق : بجد انا نجحتي كرم يقلدها : بجد انتى نجحتي ***** في بيت مامة دانيه فادى يدخلها البلكونه :ممكن افهم مالك دانيه بجر شكل : كل ده سايبنى لوحدى فادى باستغراب و يضيق عينه : لوحدك اللى هو ازاي هو المفروض اخدك معايا الشغل و غير كده ما انا روحت مالقتكيش في البيت و كمان خرجتى من غير اذن دانيه بنرفزه : امال كنت عايزنى افضل لوحدى في البيت فادى يحاول يسيطر ع اعصابه : لا كان ممكن تقوليلى انك هتروحى ل مامتك دانيه ببرود : اه سورى انا نسيت ان شخصيتى اتلغت من ساعة ما دخلت بيتك فادى : دانيه انتى بقيتى غريبه مالك يا عيونى و مش عايز مشا**ه ممكن نتكلم بعقل شويه عشان انا بشر و مش هستحمل كتير طريقتك دي دانيه تكشر : مالها طريقتي انت شايف مالى فادى حضنها : عيونى احكيلى انتى مالك دانيه تحضنه اووى و دموعها تنزل : مش عارفه انا متضايقه اووى و كان نفسى اتفسح كتير و انت بقيت مش معبرني فادى يطبطب عليها و هي في حضنه : معلش يا عيونى الشغل دانيه بنرفزه و بعدت عنه : يوووه كل حاجه الشغل و حتى شهر العسل ما ينفعش عشان الشغل فادى بهدوء : معلش هعوضك يا عيونى بس في كذا عمليه حاليا و لازم تخلص دانيه قربت منه اووى و بتشم هدومه و بتقول بتريقه : اه قولتلى شغل ! امال ايه البرفيوم الحريمى اللى في هدومك؟ فادى بستغراب : برفيم حريمى و يشم هدومه بس انا مش شامم حاجه دانيه بنرفزه : انا واثقه ان في هدومك برفيوم حريمى كنت واخد مين في حضنك النهارده (و تكمل بتريقه) يا بتاع العمليات المهمه اللى مش هتقدر تبعد عنها فادى يحاول يهديها : دندون يا حياتى انا مافيش في قلبي غيرك يا ريت تهدى دانيه : لا إله الا الله و البرفيوم ده جالك من الهوا فادى بيفتكر : اه صحيح ده برفيوم نايا هي الست الوحيده اللى شوفتها النهارده دانيه بتسرع و تحط ايدها في وسطها : و نايا كانت بتعمل ايه في حضنك فادى بعصبيه : دانيه ركزى في كلامك انتى ازاي تطلعى الكلام ده من بقك اصلا لو انتى مش واثقه فيا اتجوزتينى ليه و لو مش واثقه في صاحبة عمرك كنتى مصحباها ليه طول عمرك دانيه تركز و تندم ع كلامها : انا اسفه يا فادى بس انا مش قادره انك تبعد عنى ثانيه فادى يسكت و يحط ايده ع سور البلكونه و كان متعصب جدا دانيه حضنته من ضهره : انا اسفه ، فعلا انا مش عارفه مالى فادى يشيل ايدها و يلف نفسه و يبقى وشه قدام وشها و ايده في وسطها و يكلمها بهدوء : دانيه انا بحبك و عمرى ما افكر انى اخونك او اكون في حضن واحده غيرك عايزك تعرفى الكلام ده كويس دانيه باسته : عارفه بس بغير عليك فادى : يالا نروح دانيه : يالا طلعو استاذنو منهم و دانيه دخلت غيرت فادى خبط ع الباب و دخل : خلصتى يا نور عيونى دانيه : اها بس شيل الترنج ده في الشنطه عقبال ما البس الطرحه فادى : بس كده و دخل شال هدومها في شنطتها و نزلو ******** عند نايا هاله بتريقه : الحمدلله راجعه سليمه النهارده نايا بثقه : بنتك اسد يا ماميتو هاله : يا بنتى حتى الاسد بيخاف عمره ما يقدر يقف قدام فريسه قويه لوحده خافى ع نفسك يا نايا نايا : يا مامتى انا افرس هاله بقلة حيله : ربنا يهد*كى هقول ايه نايا بحزن : ايه يا ماميتو لسه شايفه انى غلطانه في اللى بعمله دخل كرم البيت هاله : اخوكى اهو جه هو يقولك كرم : مالكم يا قمرات هاله بضيق : شوف اختك اللى هتجنن كل الناس كرم بهزار : و من امتى نايا مش بتجنن حد هو ده طبعها نايا بهزار : قولها و النبى هاله بضيق : بصراحه مهيمن صعبان عليا نايا بعصبيه : يوووه بقى احنا هنتكلم في الموضوع ده كتير هاله : ماتتكلم يا كرم ساكت ليه ؟ كرم : بنتك ع**ده و لو اتكلمت هتعاند اكتر يبقى بلاش و نسيبهم هما حرين مع بعض (و بص ل نايا و شاورلها بصبعه في وشها) انتى حره لو مهيمن زهق و بعد عنك نايا : انت يا عم صبعك هيدخل في عينى و لو بعد يبقى مش بيحبنى من البدايه كرم : ما هو رجعلك و اعتذرلك نايا : لا مرجعليش هو رجع عشان كنت هضيع من ايده و افتكر انى هتجوز عمرو بجد كرم بص ل امه : ماما لو سمحتى سيبيهم هما حرين مع بعض (و بص ل نايا ) كده مبسوطه نايا بحركات طفوليه : اوووى و انا عمرى ما هضر حبيبى و دخلت اوضتها هاله بتوسل : ادخل اتكلم معاها عشان خطرى انا كرم باس راسها : ماشى يا ماما ( قام خبط ع واضتها ودخل) وقال بهزار هو بيكلم نفسه بصوت مسموع : هي فين انا شالتها فين (و فضل يدور ع مكتبها ) نايا : لا والله حضرتك داخل تقلب ع المكتب اخلص و هات من الاخر كرم يقعد : عامله ايه يا قرده نايا بضحك : تمام تمام زي ما انت شايف كده قرده كرم بضحك : كده تمام نايا تهرش في شعرها و تربع رجلها : اممم مش تمام اووى نفسى اعرف مهيمن كان مختفى فين الشهر ده كرم : الله اعلم حتى مريم و ماما حنان مايعرفوش نايا : حتى في الشغل محدش يعرف شكل مهيمن كده وراه سر و لازم اعرفه كرم : ماشى يا قرده ، المهم عايزك تعقلى شويه و تبطلى فلسفة ان مهيمن كان هيسيبك و يبعد عنك عشان خايف عليكى و رجعلك عشان هتتجوزى عمرو عايزك تنسى كده و تركزى معايا نايا رفعت ايدها و مسحت ع دماغها : اعتبرى نسيت هات اللى عندك كرم بجديه : اعتبرى مهيمن مريض نفسى و لسه متعالجش ، ا****ب اخته و دبح مراته مش سهل ع اي بني أدم يا ريت تفوقى من لعبتك و عنادك و تبطلى جرح فيه هو بشر بردو و لو تعب منك هيبعد عنك خالص و هيشوف حياته انتى فاهمه نايا و الدموع فيه عينها : انت كمان رأيك كده يعنى ارجع عادى و هو يحس بخطر تانى عليا يقوم سيبنى او يبعد عنى ، انتو ليه مش حاسين بيا انا بقوى حبى يا جدعاااان افهمو بقى ، مهيمن من خوفه عليا كان هيسبنى انتو ليه مش حاسين بيا انا عايزه اخلى مهيمن مهما يحصل مايتخلاش عنى ، مهما يحصل يتمسك بيا مش اول خطر يقابلنا في حياتنا يبعد عنى عشان خايف عليا كرم بنرفزه : براحتك يا نايا بس تقدرى تقولى مهيمن كان فين الشهر ده و متكلمش مع حد ليه نايا : ممكن كان بيعيد حساباته بدليل اول ما ظهر رجع يصالحنى كرم بعصبيه : امال قلقانه ليه و هتموتى و تعرفى كان فين نايا تمسح دموعها و تقول بهزار : ما انا عارفة كان بيعيد حساباته ما قولتلك كرم بصلها بغيظ : انتى شايفه انك صح نايا بتحدى : اها كرم بحده : متلوميش غير نفسك (و قام طلع ) سابها ف حيره و صراع كبير جواها و لكن عقلها و قلبها متفقين ع التحدى تتكلم بصوت مسموع : ايوه التحدى هو اللى هيرجعلى روحى و نسيت ان العناد و التحدى بيجيب نتيجة ع**ية مع بعض الناس ********* في بيت ويزو رنا و نضال و رانيا داخلين مع بعض الفيلا فوزى : كويس انكم وصلتو مع بعض رنا : انا رحت ل نضال المركز عشان يحضر معايا انا و ماما المحكمه بتاعة مدحت (و قعدت ع الكنبه و بتبص في الارض ) معلش انا تعبتك معايا النهارده يا نضال نضال : متقوليش كده انتى اختى ويزو : حصل ايه في المحكمه ؟ نضال : اخد تأبيده كان نفسى ياخد اعدام بس ده اكبر حكم عرف المحامى يجيبه رانيا : بس اخته هي اللى صعبانه عليا خالص فوزى : فعلا بنت محترمه خالص مش عارف ازاي دول يبقو اخوات مع ان التربيه واحده رنا ب**رة و ندم : مستغرب ل يا بابى ما انا و ويزو نفس الموضوع تربيه واحده (بس ع رأي المثل مالك متربى قال من عند ربى ) عينها دمعت و راحت قعدت تحت رجل باباها و مسكت ايده باستها انا اسفه يا بابى انى طاطيت راسك و دمرتكم كلكم فوزى قومها و قعدها جنبه مسح دموعها و حط ايده ع خدها : الحمد لله انها وصلت لحد كده و انا كمان غلطان انى مااخدتكيش غصب عنك رنا اترمت في حضنه و فضلت تعيط نضال يغير الموضوع : ايه يا حاجه ماعندكيش غدا النهارده ولا ايه رانيا تمسح دموعها : الغدا ع السفره و قرب يبرد نضال : يالا يا عمى يالا يا رنا و بص ل ويزو اللى كانت ع السفره مش محتاج اقولك طبعا ويزو و الاكل في بقها : ايه جعانه اخلصو انتو و تعالو رنا بصت ل نضال : بارك الله فيك بعد اذنكم فوزى مسك ايدها : تعالي ناكل مع بعض رنا : ب الف هنا هاكل فوق و طلعت اوضتها كل ثانيه بتندم ع الايام اللى عدت من عمرها و هي بعيد عن ربنا بقت مابتحبش تضيع وقت خالص بعيد عن ربنا نضال : جوزنا قرب ولسه ما لقيناش فستان ويزو و الاكل في بقها : هنلاقى نضال ض*بها بهزار ع قفاها : طول ما انتى بتحشى عمرنا ماهنلاقى خفى حشو شويه هتلبسى شوال يا فقر ويزو بهزار : البس اي حاجه المهم نفسيتى تكون تمام يعنى عايزنى ابطل اكل و اخس و افضل متضايقه و متوتره و نفسيتى زيرو نضال بتريقه : لا لا كله الا نفسيتك كلى لحد ما ترضى بطنك و نفسيتك ويزو و هي بتاكل : اوعدك بعد الجواز هخس نضال : لما نشوف رانيا بضحك : مب**ك يا حبيبى ربنا يسعدكم دايما نضال : الله يبارك في عمرك لينا فوزى : ايه رأيكم نعمل الفرح في الفيلا هنا نضال : معلش يا عمى هعملها في البلد امى نفسها الفرح يكون هناك وسط قرايبنا رانيا : بس هناك المكان ضيق فوزى : دي فرحتهم هما و هما حرين يعملوها في اي مكان نضال يبص ل ويزو اللى مش مبطله اكل : ايه رأيك يا ويزو ويزو : اللى يريحك الشكليات دي مش بتفرق معايا المهم البوفيه هيكون فيه ايه نضال : لا ده بيبقى جامد اووى و اكل للصبح رانيا بضحك : ده اللى همك يا ويزو ويزو : طبعا اطمن ع نفسيتي و كرشي كلهم ضحكو ********* عند دانيه و فادى في العربيه فادى يمسك ايدها يبوسها برقه : ايه رأيك ننزل نتمشى ع البحر شويه دانيه بفرحه : انت لسه عايز رأيى يالا يا معلم فادى ركن العربيه و نزلو يتمشو فادى حط ايده ع كتفها و هي حطت ايدها الاتنين في وسطه حضنته جامد : فادى بحب : القمر متضايق ليه؟ دانيه : طول ما انا معاك مش ببقى متضايقه لما بتبعد او احس بس انك هتبعد بتعصب فادى : قلبى انا لما بسيبك بيبقى عشان الشغل دانيه : ببقى عيزاك دايما في حضنى عدو بنات و فضلو يبصو ع دانيه و فادي دانيه : شايف نظرات البنات دي بتولع فيا فادى بضحك : يا مجنونه احنا مالنا و مال الناس ، كل واحد يبص زي ما هو عايز دانيه وقفت قدامه : يبصو براحتهم اه بس عليك لا (حطت ايدها ع رقبته ) انت ملكى انا و بس فادى بهزار بص ع بنت قاعده ع الكورنيش دانيه ض*بته ع ص*ره : بتبص ع سحليه طيب والله ل امشى و اسيبك ( سابته و بقت تمشى بسرعه) فادى وقف يضحك جامد و ينادى عليها : يا دانيه استنى خدى يا بت ( جرى وراها طلعت هي كمان تجرى "البحر عمل موجه جامده و غرقتهم هما الاتنين" دانيه بتصويت : المايه ساقعه و الدنيا اسقع، فادى هو انا اتبليت؟ فادى بضحك : لا يا حياتى و اخدها في حضنه جامد و باسها في شفيفها برقه و بعدها بشويش مسك ايدها و فضلو يجرو و يضحكو لحد ما وصلو العربيه ركبو فادى شغل التكيف سخن : اقلعى هدومك دانيه بصتله بشراسه فادى : فيه ايه البسى الترنج اللى كنتى لابساه عند مامتك انا حطتهولك في الشنطه دانيه بحده : ع فكره انت قليل الادب فادى بصلها باستغراب وقفل عينه شويه و شاور ع نفسه دانيه تهز راسها ب اه فادى : يا بت غيرى احسن تبردى دانيه : اقلع كده عادى يا قليل الادب فادى : العربيه فاميه يا قلبى يعنى محدش هيشوفك اطلعى ورا و غيرى دانيه : يا سافل اقلع قدامك فادى باستغراب و يسأل نفسه : انا جوزك صح ؟ اه بيقال اني جوزك دانيه بنرفزه : و لو اقلع قدامك ليه امشى يا فادى و كل عيش فادى بتريقه : ايوه صح عندك حق ايه السفاله دي (و يكلم نفسه) ده انتى بجد غريبه ( و يمسك ايدها يدفيها) دانيه بتحول : فادى امشى و انت ساكت و ملكش دعوه بيا فادى بصلها و ض*ب ايد ع ايد و ساق و هو ساكت و دخلو البيت كل واحد طلع غيار لنفسه ، هي دخلت تويلت الاوضه و هو دخل التويلت الرئيسى من غير كلام و طلعو نامو و ادو ضهرهم لبعض فادى فضل مستغرب هي بقت تتخانق ليه ع اي حاجه و هي فضلت مستغربه كمية الزهق اللى بقت عندها و مابقتش تستحمل كلام من اي حد برغم من كده نفسها يكلمها او ياخدها في حضنه( و تكلم نفسها )و ياخدنى ليه ما هو ملهوش مصلحه عندى هو اصلا رخم و انا مش غلطانه هو اللى بيقول كلام ينرفز و فضلت ترمى عليه اتهامات من غير سبب لحد ما نامت ********* في بيت مامت دانيه سوسن : برضه مش موافقه شادى قام بضيق : هنزل دلوقتى و هبقى اعدى عليكم الصبح تختارو الفيلا بتاعتنا و العياده بتاعتى سوسن : ربنا يهنيكم يابنى اختارو انتم مع بعض اللى يريحكم و تجهزها عقبال ماتخلص دراستها تكون شطبتها شادي: لازم تختارى معانا عشان مش هنسيبك ، انتى بس قولى موافقه ع الجواز و انا هشطبها تانى يوم سوسن : انا مقدرش اسيب بيتى ده مملكتى شادى : لا ده مش بمزاجك انا مش هسيبك بس وافقى انتى بس اتجوز وردة عمرى دي سوسن : و بعدين معاك شادى : انا هسيبك تفكرى و انا طبعا عندى امل حضرتك توافقى و انا والله هذاكرلها ب نفسى سوسن : سيبها ع الله شادى : طيب هنزل ، عايزين حاجه من تحت قبل ما امشى سوسن : هتروح فين شادى : هروح انام في فندق تعبان جدا و بقالى كام يوم مش بنام كويس سوسن : ده اسمه كلام بيت عمك مفتوح و تروح تنام في فندق شادى : معلش يا ماما هبقى اجيلكم بكره سوسن : ادخل نام يا شادى في اوضة الضيوف عقبال ما بيتك يجهز فريده بفرحه : ما تقعد معانا بقى شادى ابتسم : معلش ، هعدى عليكم بكره من بدرى سوسن : الحمام اهو قدامك ادخل خد دش و غير هدومك و ادخل نام شادى بضيق : يا طنط سوسن : اخلص انا كمان هدخل انام و بصت ل فريده تدخل هي كمان فريده : فيه ايه يا مامتى بتبصيلى كده ليه سوسن بتبصلها و تهز راسها انها تدخل تنام فريده تمثل انها مش فاهمه : مال راسك يا مامتى سوسن بصوت عالى : اقصد اقولك ادخلى اتخمدى يا فريده فريده اتاوبت بتمثيل : ايه النوم ده كله اللى هجم عليا مره واحده تصبحو ع خير و دخلت الاوضه بتاعتها و مامتها دخلت اوضتها و شادى نزل جاب شنطته و طلع غيار و دخل اخد شاور و دخل اوضة الضيوف و مش عارف ينام و عمال يتقلب قام مره واحده يكلم نفسه : الله يسامحك يا فافا تخلينى انام معاكى في شقه واحده هموووت نوم و مش قادر اغمض فونه رن مسكه لقاها فريده شادى كان نفسه مايردش بس ماقدرش : الو فريده برقه : وحشتنى شادى : طيب اسكتى عشان انا نفسى ا**ر الحيطه اللى ما بنا فريده بضحك : طيب تعالى نقف في البلكونه نرغى شادى باعتراض : فافا يا وردة حياتى ادخلى نامى و سبينى في حالى احسن امك تصحى و تجوزنا حالا فريده بضحك : اخس عليك ابص بصه عليك شادى بحب : انا استحاله اطلع و اشوفك و اكون عاقل ف تصبحى ع خير فريده بدلع : عشان خاطرى بصه بس شادى مابقاش قادر يتكلم : فافا ممكن ماتزعليش من اللى هيحصل فريده بضيق : مادام ابتديت بالكلمه دي يبقى انت متأكد انى هزعل شادى : مش اشكال ابقى اصالحك الصبح (و قفل الفون خالص و مش قادر ينام قام يصلي وفضل يسمع قرآن عشان الشيطان يبعد عنه) فريده حاولت تتصل عليه الفون مقفول فريده تكلم نفسها بغيظ : يا ابن اللذينه قفلت الفون ********* عند نايا فتحت الفون و بتتف*ج كل ذكرياتها مع مهيمن من وهي كانت عامله نضال و فضلت تتف*ج ع الصور لحد ما نامت ********* عند مهيمن فضل هو كمان يتف*ج ع صورهم مع بعض و قرأ الرسائل بتاعتها من اول رساله بعتتها ليه ابتسم و كلم نفسه : اه يا قرده هدوخيني معاكى عمرى كله فونه رن شاف الاسم اخد نفس و رد : ايوه يا ديرو ديرو : بردو لسه في الشغل مهيمن : ايوه و انا ع ما اظن قولتلك ماتتصليش غير لما يكون فيه حاجه مهمه عشان ماينفعش اتكلم في الشغل كتير ديرو بإحراج : سورى انا كنت بتأكد انك مش جاي عشان انام مهيمن ببرود : تصبحي ع خير ديرو : و انت من اهلي و قفلو مهيمن نام ********* تانى يوم فادى يقوم و هو زعلان من دانيه و دخل التويليت و طلع لبس و ماكلمهاش ولا باسها و نزل ع طول دانيه فتحت عنيها و كانت بتعيط و زعلانه جدا انه مش اخدها بليل في حضنه ولا باسها قبل ما ينزل *********

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more