الفصل الثالث

2481 Words

نايا فضلت ترفص و تزق ايده عشان تنزل و فعلا كانت فلتت من ايده و مسكها بأيده التانيه بسرعه نايا بألم و وجع : اه اههه سيب ايدي ااااه ايدى ايدى مهيمن ميل نفسه عشان يرفعها بس هي ماكنتش مستحمله الالم اللى حصلها فجأه في كتفها و حاولت تفلت ايدها و نزلت ع الارض مهيمن كان مصدوم ليه القساوه دي كلها عليه ليه بتعاند و بتحاول تبعد عنه و عقبال ما ركز نط هو كمان من الشباك كانت قامت و ركبت تا**ى بسرعه و سبب الالم اللى حصلها فجأه ان مهيمن و هو بيشدها شد ايدها جامد عشان يلحقها و دراعها اتخلع و لما وقعت حصلها كدمات كتير في جسمها و مزق بسيط في رجلها ....باااك نايا تكلم نفسها بعند اكبر : انا و انت و الزمن طويل يا روحي انا نايا تقوم تحضر نفسها عشان تمشى تلاقي مهيمن دخل عليها من غير ما يخبط نايا بخضه و خوف : ايه حد يدخل كده مهيمن و عينه كلها حزن : مش انتى عايزه تمشيها كده انا المقدم مهيمن ادخل اي مكان براحتى نايا بحده : و مش معنى انك مقدم تدخل من غير اذن و مش محتاجه اقولك دي اسمها ايه مهيمن يقعد ع كرسي زي الحصان : اعتبرينى قليل الذوق ( يبصلها جامد) نايا طبعا بتكون خايفه منه جدا عشان عارفة لما يتعصب ممكن يعمل ايه و عصبيته بتسيطر عليه لدرجة انه بينسى نفسه لكن هي بتحاول تمثل القوه : عايز ايه يا كابتن في اي شغل تؤمرني بيه مهيمن بوجع في قلبه و يحاول يسيطر ع صوته : قلعتي الدبله ليه يا نايا نايا بحده : والله انا في مكان شغل مايسمحش انى البس اي حاجه في ايدى مهيمن بنفس الوجع و يرفع ايده الشمال : ما انا لابسها يا نايا نايا ببرود : انت بقى مقدم تعمل اللى يريحك مهيمن حس صوته و اعصابه هيخنوه قام من غير ولا كلمه و فتح الباب و طلع نايا تقعد و تكون ندمانه و تكلم نفسها : انا اووفر صح ، لا بس هو اللى وجعنى الاول انا مش اوفر ولا حاجه هو اللى ابتدا ( تقوم تقف قدام باب المكتب و تطلع راسها تتاكد انه مش موجود و بعد ما اتاكدت تقوم تعدل هدومها و تطلع بكل ثقه ) مهيمن في نفس الوقت طلع من مكتبه نازل و اتقابلو مع بعض في الطرقه ، نايا كانت بتحاول تمشى جنب الخيطه و تسرع خطوتها اما هو في عينه مشاعرو اشتياق كتير (بس العند مسيطر جدا ع نايا) نايا ركبت الاسكوتر و مهيمن ركب عربيته ********* عند فريده خارجه من الكليه سرحانه و زعلانه جدا و بتكلم نفسها : ممكن عمل حادثه و تعبان ، لا بعد الشر عليه ممكن يكون حب واحده غيري طيب ازاي ، ممكن يكون زهق منى؟ و دموعها ابتديت تنزل و هي ماشيه عربيه جت من وراها و فرملت جامد اتخضت فريده بخضه : انت اعمى ايه هتطلع ع الرصيف كمان تمشى عليه الشاب ينزل بكل برود : سورى فريده تتنح : انت بتهزر صح !! الشاب : لا معجب و بعاكس فريده الدموع بقت تنزل اكتر من عينها و وقفت في مكانها اتسمرت في الارض الشاب ابتسم : طيب ليه كل ده ، بلاش اعا** طيب فريده بدموع : انت بتهزر ! الشاب قرب منها مسك ايدها : كنت عايز اعملهالك مفاجأه فريده : شادى انا كنت هتجنن عليك و ميت تفكير جه في دماغى شادى حط ايده ع كتفها و ايده التانيه في جيبه و ماشى بيها ناحية العربيه : عارف انها هربانه منك بس يا ترى تفكيرك وصل بيكى لحد فين؟ فريده تقف تتنح قدام العربيه : شادى دي عربيتك اللى في امريكا؟ شادى : اه فريده باستغراب : طيب انت جيبتها ليه و صرفت كتير اووى عشان تجيبها و انت كده كده هتسافر تانى شادى ابتسم و مسك ايدها الاتنين : عشان دي تانى مفاجأه انا هفضل معاكى ع طول و مش هسافر تانى و اسيب القمر ده لوحده ابدا فريده فرحت اووى : بجد ، لا احلف شادي قرب منها و قال بهمس : وحياتك فريده بفرحه : تعرف احنا لو مش في الشارع دلوقتى شادى بمشا**ه : كان هيحصل ايه؟ فريده : ما بلاش احراج بقى و خبطته في ص*ره وحشتنى شادى بحب : و انتى وحشتينى اوووى، ع فكره في مفاجأه تانى فريده بهزار : تانى مين بس قول تالت ابهرنى في ايه؟ شادى : لما نروح هتعرفى فريده بطفوله : وحياتي و حياتي قول قول شادي : لما نروح يا ش*يه فريده بطفوله : طيب يالا بسرعه نروح يالا يالا شادى : طيب نروح ناكل فريده : لا شبعانه يالا بسرعه نروح ركبو العربيه و ساق و فضل ماسك ايدها طول الطريق و شغلها اغانى رومانسيه ********** عند بيت مهيمن الباب خبط ، حنان قامت فتحت كرم : ازيك يا حنون يا ست الكل حنان بضحك : اه منك بكاش كرم بيبص جوه الشقه : ده انا حتى غلبان حنان بوجع في صوتها : والله انت اللى مصبرنى ع مريم كرم يبوس ايدها : مش عايزك تقلقى عليها ، هي فين فراشتى الجميله و يدخلها و يبصلها كانت قاعده و حاطه ايدها في بقها و بتاكل ضوافرها كرم يشيل ايدها من بقها و بتساؤل : هي ضوافرك راحت فين يا فراشتى؟ مريم بتلقائيه : سرحت و اكلتها كرم يشد ايدها من بوقها يشاور عليها : طب بالله عليكى كده ينفع؟ و ليه يعنى ده كله؟ مريم بدموع : خايفه اووى؟ كرم بهدوء : طيب و اكل ضوافرك قلل من خوفك من توترك ؟ و خايفه ليه ؟ دي مجرد شهاده مريم بنرفزه : خايفه من ايه! انت بتسأل ،الشهاده دي مستقبلى كله يعنى لو ما جبتش مجموع مش هعرف ادخل الكليه اللى انا عيزاها كرم مسك ايدها و بصلها في عينها بحب : ممكن ن*دا كده و نقوم ناكل عشان مافيش حاجه من اللى بتعمليها هتغير درجاتك يالا قومى عشان انا واقع و ميت من الجووع ينادى مامتها فين الاكل يا حنون حنان بحب : جاهز يا حبيبي تعالى ع السفره كرم يقف و يشاور ل مريم ع السفره مريم بحركات طفوليه ماليش نفس يا كرم كرم شالها فضلت ترفص و تقول كلام كتير : هششش ماسمعش ولا حرف هناكل مع بعض و قعدها ع ترابيزة السفره و مسك ايدها ب ايد و بأيده التانيه مسك معلقه : يالا افتحى بوقك مريم بمقاومه : طيب نزلنى ع الكرسي و سيب ايدى كرم بت**يم : لا لما اتأكد انك هتاكلى هنزلك اتفضلى افتحى بوقك مريم : امرى لله ( و فتحت بوقها ) كده حلو ممكن بقى اقعد ع الكرسي كرم : حلو (و واقف شالها نزلها و قعدها جنبه و كان بياكلها و حنان سرحانه مع نفسها و مش وخده بالها منهم و بتقلب في الاكل و مش بتاكل) كرم فضل يهزر مع مريم و يضحكو كرم بهزار : ها قولنا ايه يالا بسرعه بسرعه بسرعه افتحى مريم بتهرب : ليه الافوره دي كان كفايه بسرعه واحده كرم بحب : لما اكون بأكل بنتى لازم اقولها كلام كتير من نفس الكلمه عشان تخلص و تفتح بقها مريم نسيت شويه توترها و فضلت تضحك جامد : انا بنتك كرم غمزلها : و احلى بنوته كمان انتى ليا كل حاجه يا عمرى مريم بحركات طفوليه : بس انا زعلانه منك كرم بحب : انا اسف و افتحى بوقك يالا متغيريش الموضوع مريم بنرفزه بس بصوت واطى جدا : اسف ع ايه مش لما تعرف زعلانه ليه الاول كرم بحنان : بصى يا قلبى مادام زعلانه منى يبقى انا اسف و حقك عليا مريم بعشق بيكبر ل كرم : مش ممكن اكون انا غلطانه وظلمتك كرم بحب : مش فارق معايا مين غلطان مادام فراشتى الجميله زعلت لازم اصالحها حتى لو هي اللى غلطانه (و مسك ايدها باسها ) سامحتينى مريم عينها دمعت بحب : اصلا ماكنش فيه حاجه عشان ازعل منك فيها انا كنت عيزاك تبطل تأكلنى و تفضل تسأل انا زعلانه ليه بس انت...(غمضت عينها و فتحتها ) انت عشقى انا بحبك اووى، انت ازاي كده ؟ كرم بصلها بحب ومسك ايدها : انا عاشق مريم (و بص ل حنان اللى هما الاتنين نسيو انها موجوده ) احم احم وغمزلها ع مامتها سحبت ايدها بسرعه منه و ات**فت كرم بصلها و اخد باله انها سرحانه و مش معاهم اصلا كرم بهزار بصوت عالى : حنون مالك مش بتاكلى ليه ؟ حنان اتخضت : فيه ايه يا كرم ؟ كرم و مريم ضحكو جامد كرم بهزار : قوليلى بقى بتحبي مين من ورانا و سرحانه فيه حنان بحزن : هو فيه غيركم بحبهم وشغلين بالي و ع العموم انا معاكم يا حبيبي كرم : قلبي يا حنون يخليكي لينا ، بس مش بتكلى ليه حنان : و يباركلي فيكم كلكم ، باكل ياحبيبي اهو و بصت للطبق و فضلت تقلب فيه من جديد كرم رفع حاجبه بتساؤل ل مريم مريم عوجت بوقها انها ماتعرفش مهيمن طالع ع السلم عند بيت مامته فونه يرن يرد : الو بنت برقه : هتعدى تاخدنى ولا هبات النهارده عند بابي مهيمن يفتكر : المفروض كنت اقابل البرنس عزمي بس عندى شغل كتير يا ديرو خليكى عند ابوكي النهارده هخلص اعدى عليكي اتكلم معاه و اخدك ديرو برقه و دلع : متتأخرش عليا ، بااي مهيمن : سلام يفتح الباب و يدخل البيت و شكله متضايق جدا حنان بلهفه : مالك يابنى فيك ايه؟ مهيمن بوجع : مافيش يا امى كرم يهدى الجو : تعالى كل معانا مهيمن بحزن : معلش مش هقدر مريم استغلت الفرصه ان كرم بيكلم مهيمن فضلت تاكل في ضوافرها كرم بصلها مسك ايدها شالها من بوقها و فضل ماسكها حنان بوجع : يابنى تعالى كل انت مافطرتش مهيمن : ماليش نفس اكل كرم كان ماسك ايد مريم عشان ماتكلش ضوافرها و يشاور ع الاكل : الاكل ده اللى بيتاكل كلى (و بص ل مهيمن ) فيه ايه يا مهيمن تعالى كل الاكل ملهوش علاقه ب اي زعل مهيمن : والله مش هقدر اكل كرم بص ل حنان : طيب انتو لو ما اكلتوش حنون كمان هتفضل جعانه ممكن بقى تاكلو حتى عشانها مهيمن راح عند مامته : يا امى انتى ما اكلتيش ليه ، يعنى ينفع كده كرم : يعنى جت عليها شكل العيله كلها اما تزعل او تتوتر مابتكلوش مهيمن بص ل مريم : روحى اقعدى جنب خطيبك الناحيه التانيه عايز اقعد جنب بطتى تقوم مريم و تقعد جنب كرم مهيمن يبص ل امه بحب و قعد ع الكرسى اللى جنبها و مسك المعلقه و اكلها حنان بحزن : لما تاكل انا هاكل مهيمن يجى ع نفسه و ياكل هو معلقه و ياكل امه معلقه و كرم فضل يأكل مريم و كانت فرحانه جدا و نسيت توترها خالص حتى حنان كانت فرحانه بوجود كرم اللى بيغير جو البيت من حزن ل فرح و ضحك من اول يوم دخل بيتهم ****** عند بيت فادى فادى يدخل : عيونى فينك دانيتى (و يدور عليها دخل في الاوضه و المطبخ و التواليت و ملقهاش فضل يقول ل نفسه ممكن بتشترى حاجه و دلوقتى هتيجى لما عدت ربع ساعه قام اتصل عليها مقفول اتصل ع مامتها) وقال بإحراج : ماما دانيه اتصلت بيكى النهارده؟ سوسن باستغراب : لا ماتصلتش (و لسه هتكمل) فادى اتوتر و قاطعها : يعنى ماكلمتكيش خالص سوسن : ماكلمتنيش ازاي دي اكله دماغى من الصبح هي كلها هنا فادى اخد نفسه و قعد : ماشى يا ماما انا جايلكم قفل و اخد المفاتيح و الفون و نزل ****** عند بيت دانيه سوسن : دانيه انتى ما قولتيش ل جوزك انك جايه هنا دانيه ببرود : لا اقوله ليه سوسن : بت انتى هبله بتخرجى من غير ما تقولى ل جوزك دانيه بالامبالا : انا طبعى كده ما بحبش اقول ل حد ده انا كنت مش بقولك انتى هقوله هو سوسن : انا كنت ببقى عارفه مواعيدك و ببقى عارفه الاماكن اللى بتروحيها دانيه : و هو كمان يتعود و يبقى يعرف مع نفسه سوسن : دانيه في ايه ! بقالك اسبوعين مش مريحانى حاسه انك بتدورى ع اي حاجه عشان تتخانقى دانيه : انا ! هو انا مالى يعنى ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ الباب يخبط سوسن : شكله جوزك اياكى تتكلمى معاه و تقوليله الهبل ده اعقلى يا دانيه و ماتخربيش ع نفسك (و قامت فتحت لقت شادى و فريده) وقالت باستغراب : شادى !! انت جيت امته ؟ فريده ماتدهوش فرصه يتكلم : لسه واصل حالا و هيقعد هنا ع طول و في مفاجأه تالته يالا بقى ندخل عشان نعرفها شادى بضحك : السؤال كان ليا فريده شدته من ايده دخلته : انا و انت واحد يا حبيبي و دخلو كلهم و فريده شكلها فرحان جدا و ماسكه ايد شادي دانيه : ايه ده شادي يا مرحب يا مرحب شادي : مرحب بيكى يا بنت عمى دانيه : يا بت اللى يشوفك و انتى نازله مايشوفيكش دلوقتى فريده : ده انا ممكن ارقص كمان حبيبي و جنبى و هيقعد معايا كمان ع طول شادي بحب : و مش بس كده و هنتجوز كمان مش هقدر اعيش من غيرك ثانيه سوسن ردت بسرعه : بس هي لسه في الكليه فريده وقفت تتنطط : الحقونى هيغمى عليا انا هتجوز اخيرا طيب حد يقرصنى بسرعه اتأكد انى مش بحلم دانيه بضحك : اللى يسمعك يقول عندك ٤٠ سنه اتقلي يا فافا سوسن بجديه : اهدى يا فريده الجواز بعد ما تخلصى فريده بصوت عالي و حطت ايدها في وسطها : نعم ! اخلص ايه ده انا لسه قدامى سنتين يعنى اربعه و عشرين شهر يعنى ١٠٤ اسبوع يعنى٧٣٠ يوم لا طبعا انا ايه يخلينى استنى ده كله انا هتجوز دي الثوانى بتعمل معجزات و بلاد بتقوم و بلاد بتقعد شادى يبص ل سوسن : طبعا ده بعد اذنك انا فعلا مش هقدر اقعد معاها في بلد واحده و تكون روحى بعيد عنى سوسن : اقول ايه ل دول ؟انتو مجانين؟ دانيه بفرحه : لولولولى قولى مب**ك يا مامتى الباب يخبط شادى يقوم يفتح شادي : اهلا ب ابو نسب تعالى الحقنى و اقنع حماتك توافق ع جوازنا فادى باستغراب و بغيره ع دانيه : انت جيت امتى شادي : سيبك من جيت امتى عايز ادخل دنيا زيك فادى ميل عليه و بصوت واطى و قال بهزار : نصيحه بلاش خليك براها احسن دانيه سمعته ربعت ايدها وبصتله بضيق شادى بت**يم : لا منا عايز ادخلها ماتشغلش بالك بس خليها توافق فادى : طيب اهدا بس اسلم الاول (و سلم ع سوسن و باسها و راح عند دانيه سلم عليها بس ما بينش بركان الغضب و الغيره اللى جواه) ويكلم سوسن : ما تجوزيها خلينا نرتاح من صداعها دي سوسن : ماينفعش يا فادى شادي : طيب بس بشويش ليه معترضه سوسن :فاكر يوم ما جيت تخطبها شرطت عليك الجواز يكون بعد الكليه شادي : ساعتها انا موافقتش و قولت سبيها ع الله و فير كده انا هخليها تكمل في بيتى سوسن : بتضحك عليا ولا ع نفسك تقدر تقولى هيبقى فين الوقت للمذاكره شادي : انا هوفرلها الوقت سوسن : و شغل البيت و الاكل و الحمل و العيال شادي : انا و هي هنروق مع بعض و الاكل هشترى اكل جاهز دانيه بصت ل شادى و سرحت في كلامه انه هيساعد فريده في كل حاجه في سبيل مامتها توافق و فادى حتى ما بيشربش نفسه و كل حاجه عليها فادى : اهو مافيش حجه تانى سوسن بت**يم : بردو ولو تخرج من بيتى مخلصه تعليمها زي اختها شادي : ماتحضرينا يا دانيه دانيه بضيق و ترد الكلمه ل فادي : لو عايزين رأيي بلاش جواز انتو كده احسن فادي بصلها : انتى شايفه ان الجواز وحش اووى كده دانيه : سبحان الله مين اللى بيتكلم ما انت لسه قايله خليك براها فادى بصلها بضيق

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more