Hatice kucağındaki yastığı bir kenara fırlattı, yüzü hınzırca aydınlandı.
“Ya aklıma ne geldi!” dedi gözlerini parlatıp. “Bugün mahalle maçı vardı, bizimkiler oynuyordu. Belki hâlâ sahadadırlar!”
Sema yerinden doğruldu, ilgilenmişti.
“Ciddi misin? Kim kim oynuyor?”
Hatice omzunu silkti, ama yüzündeki o bilmiş gülümsemeyle, herkesin ne demek istediğini anladığını belli etti.
“Cevat abi, Tugayabi falan… Timur da vardır kesin.İzlemeye gelmiştir o, hiç kaçırmaz.” dedi. Timur okulda en üst sınıfta olan çocuktu. İki yıldır Hatice onun için yanıp tutuşuyordu ama oğlan pek yüz vermiyordu.
Merve anında parladı.
“Alperen de sahadaysa ben gelirim! Normalde bebek yüz severim ama Alperen'in keskin hatları sakallarını bile seviyorum ya, Allah beni ne yapsın.”
"Abin yaşında!"diye alay etti Hatice
