Sa bumungad sa akin ay natulos ako sa mismong kinatatayuan ko at napatigalgal sa harapan nina Mama at Papa. Halos mapanawan ako ng kaluluwa habang hindi makapaniwalang pinagmamasdan ang nilang mukha. Ibig sabihin lang ay kasabay sila ni Lauren na pumasok sa unit ko at narinig nila ang lahat ng pinag-usapan namin ni Adam?
Kaya ba ganoon na lang ang tingin nila sa akin? Nilingon ko si Papa at nakita ang pagbuntong hininga nito, saka pa siya umiling-iling na lumayo at lumabas ng unit dahilan para kami na lang ni Mama ang maiwan sa loob. Natulala pa ako sa pintong pinaglabasan nito at bumigat ang puso nang maramdamang pati siya ay parang na-disappoint sa akin.
Si Papa na siyang kasangga ko noon pa man. Kumpara kay Mama, siya ang mas nakaiintindi sa akin. Pero bakit ganito? Dahil ba hindi na
