NO LIMITS

Physical Attraction

NO LIMITS

The forbidden game begins…

Dalawampu’t pitong araw na lang ang natitira.

RICO

Araw araw ko siyang pinagmamasdan hindi lang basta nakikita kundi inililok sa isip ko ang bawat linya at kurba lng pagkatao at katawan niya. Lalo nitong tumitindi ang pagnanasa ko. Hindi na ito simpleng paghanga lang na madaling ipaliwanag o pakalmahin. Bawat araw na lumilipas ay parang lalong sumisikip ang mundo ko sa kanya lang umiikot.

Gumigising ako nang maaga hindi lang para maghanda sa klase kundi dahil sabik na sabik akong makita siya ulit. Si Ma’am Almira. Sa paningin ko siya ang pinakakumpleto at pinakamagandang babae na nabuo sa paraang nakakapaso at nakakalunod. Tuwing nasa harap siya ng klase at nagtuturo kitang kita ko ang dignidad at tindig niya. Pero sa likod ng respetadong anyong iyon ay nakikita ko ang lambot at init na tinatago niya ang bawat galaw ng kanyang balikat ang banat ng damit sa dibdib at bewang niya hanggang sa dahan dahang pagkumpas ng kanyang kamay. Lahat iyon ay parang kumakaway sa akin na parang sinasabing akin din siya balang araw.

Kahit seryoso at matigas ang mukha niya habang nagtuturo para sa akin ay mas lalo lang siyang nagiging kaakit akit. Ang balat niya ay mukhang makinis at presko na tila inaanyayahan na haplusin at damhin ang init. Ang kurba ng kanyang leeg pababa sa balikat ay iginuguhit ko na sa isip ko nang paulit ulit kung paano mararamdaman ang bigat ng buhok niya kapag humahaplos sa balat ko at kung paano banatin ang kanyang likod kapag yakap ko siya nang mahigpit.

Wala akong nakikitang ibang babae sa paligid dahil ang ganda niya ay hindi lang nakikita ng mata nararamdaman ito sa bawat t***k ng puso ko.

Pagkatapos ng klase ay hindi ako umaalis agad. Gusto kong makasama siya kahit sa katahimikan lang. Nakita ko siyang nag aayos ng gamit ang bawat pagyuko at pagtayo ay nagpapakita ng likas na hugis ng katawan niya na kahit simple ang suot ay hindi maitago ang pagiging babae niya. Ang kanyang hita na matatag at bilugan ang kurba ang kanyang baywang na tila ginawa para hawakan at gabayan. Nilalamon ko siya ng tingin nang buong tapang sinusunod ko ang bawat linya mula sa kanyang matatalim na mata pababa sa kanyang labi na mukhang malambot at laging mapanghalina hanggang sa ibaba pa.

Alam kong bawal pero iyon ang nagpapalakas sa akin ang pagnanais na makilala siya hindi lang sa kung sino siya kundi sa kung paano siya mararamdaman bilang babae.

Lumapit ako nang dahan dahan. Alam kong naramdaman niya ang bigat ng presensya ko. Ang amoy niya malinis at pambabae ay humahalo sa hangin at nagiging sariling mundo ko.

"Ma’am pwede po ba kayong makausap sandali?"

Lumingon siya at doon ko muling pinagmasdan ang kabuuan ng mukha niya maganda kahit simple lang at walang labis na ayos. Ang kulay ng balat niya na sakto sa ilaw ay nagpapakita ng sigla at buhay na gustong gusto kong maging bahagi.

"Tungkol saan ba ito Rico? May hindi ka ba naintindihan sa lesson?"

Hindi ako sumagot agad dahil abala ang mata ko sa pagsuri sa kanyang mga mata sa hugis ng kanyang ilong at lalo na sa kanyang bibig na parang laging handang magbigay ng sagot na gusto kong marinig.

"Hindi po tungkol sa lesson..." sabi ko habang pinipilit na manatiling kalmado kahit na sa loob ko ay nagwawala na ang damdamin ko sa kanyang pisikal na anyo. "Gusto ko lang po malaman okay lang ba kayo? Parang mas tahimik po kayo nitong mga nakaraang araw."

Nakita ko ang bahagyang pagtigil niya sa paghinga bago siya sumagot. Alam kong ramdam niya kung paano ko siya tinitignan hindi bilang estudyante sa guro kundi lalaki sa babaeng gustong angkinin ang bawat pulgada ng pagkatao at katawan nito.

"Okay lang ako Rico. Pagod lang siguro sa trabaho."

Tumango ako pero hindi ako bumaba ng tingin. Gusto kong makita kung ano ang nakatago sa likod ng kanyang pagkapagod ang kagandahan na patuloy na nagpapagulo sa diwa ko.

"Kung may problema po kayo pwede niyo po akong kausapin..." dagdag ko pa habang inililipat ko ang tingin sa kanyang mga kamay na mukhang pino at malambot. "Hindi po bilang estudyante bilang tao lang po. Nandito lang po ako."

Nang umalis siya saglit at maghanda sa bahay ay hindi nawala ang imahe niya sa isip ko. Nasa bahay man kami o sa paaralan ang hubog ng katawan niya ay naging pamantayan ko na ng perpektong babae. Isipin ko lang ang kanyang likuran at dibdib na gumagalaw kasabay ng bawat hakbang niya ay bumibilis na ang t***k ng puso ko.

Nang magkita kami ulit sa sala nakaupo siya at mas lalong lumitaw ang ganda ng kanyang balakang at hita sa simpleng upo. Wala siyang ginawang pagtatago pero sa paningin ko ay tila nakahubad ang kanyang tunay na halaga bawat kurba ay tinatawag ang kamay ko bawat bahagi ay parang kilala ko na at akin na dapat.

"Magandang hapon po Ma’am Almira..." bati ko habang tinatamasa ko ang pribilehiyong makita siya nang ganito kalapit at karelax ang ayos.

Nang magsalita siya tungkol sa asawa niya at sa hangganan namin hindi nabawasan ang pagnanasa ko. Sa halip lalo lang tumibay ang paniniwala na hindi siya nararapat na manatili lang basta nandoon. Karapat dapat siyang mahalin at damhin nang buong buo maramdaman niya ang init ng pagyakap na walang pigil ang haplos na tumatapik sa bawat pinong bahagi ng kanyang balat. Ang balat niya na alam kong mas mainit at mas malambot pa sa inaakala ng sinuman.

Tiningnan ko siya nang diretso sa mata at ipinarinig ko ang t***k ng intensyon ko.

"Alam ko po..." sabi ko habang iniimahinasyon ko na ang sarili kong mga kamay ang gumuguhit sa hugis ng kanyang leeg pababa sa dibdib at baywang niya. "At hindi ko po hinihingi na maging akin kayo agad... Ang gusto ko lang po ay ipakita sa inyo kung paano kayo dapat mahalin hindi lang sa salita kundi sa paraang mararamdaman niyo sa bawat dampi at haplos."

Kahit nandiyan sina Danilo at Jelo sa paningin ko ay siya lang ang umiiral. Ang dikit ng tuhod namin sa ilalim ng mesa ay parang pagsisimula pa lang ng mas malalim at mas mainit na pagdikit kung saan mabibigyan ko ng kalayaan ang mata at kamay na ipakita kung gaano ko siya kinahuhumalingan bilang pinakamagandang nilalang na nahawakan at nakita ko.

Dalawampu’t pitong araw pa at bawat araw na ito ay gagamitin ko para kilalanin niya ako hindi lang bilang taga sunod kundi bilang lalaking nakakakita at nagpapahalaga sa bawat kurba bawat linya bawat lihim ng katawan niya na matagal ko nang pinapangarap. Hindi na ito titigil sa tingin lang malapit na ang oras na maipakita ko na ang pagnanasang ito ay pareho rin sa kanya na naghihintay lang na palayain.