Chapter Twelve (Wynona)
1533 Words
"From now on I'm going to be your CCTV," dinig kong bulong ni Kingsley sa akin. Natulala na lang ako at para akong naputulan ng dila dahil sa gulat at di makapaniwalang narinig mula sa binata.
Nang makapasok ito ay hindi ako lumingon at itinuon ko na lang sa labas ang aking paningin. Saglit niya akong sinulyapan at agad ng pinaandar ang sasakyan. Dahil medyo nahihilo pa ako ay isinandig ko sa may headrest ang aking ulo at pumikit. Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Hindi ko na maramdaman na umandar pa ang kotse kaya agad akong napabalikwas ng bangon ngunit napahiga na lang din ako dahil sa naramdamang hilo. Ipinikit ko muna ang aking mga mata at dahan dahang iminulat. I looked at my wall clock and my eyes widened when I saw what time it is now! my goodness! it's already past 1 o'clock in the afternoon. Agad akong bumangon at nagtungo sa banyo. Kumakalam na din ang sikmura ko sa gutom. Mabilis lang ang ginawa kong pagligo at nag toothbrush na rin ako. Paglabas ko ng banyo ay agad akong nag blower ayaw kong basa ang buhok ko.
Nang medyo tuyo na ito ay pinasadahan ko ito ng suklay, kinuha ko sa closet ang gray fitted t-shirt ko at candy shorts ko, nandito lang naman ako sa bahay eh. Nang matapos ako ay agad akong bumaba. Nakasalubong ko si Kuya na kakalabas lang sa kusina.
"Hello there princess!" nakangiting bati nito sa akin at hinalikan pa ang noo ko.
"Hi there Kuya!" ganting bati ko sa kanya.
"Kumain ka na, Manang Lora cooked a soup for you," nakangiti nitong sabi.
"Yes Kuya, thanks!" sabi ko dito at agad ko ng tinalikuran si Kuya.
Agad kong naalala ang nangyari kagabi, nalasing ako at inuwi ako ni Kingsley dito sa bahay. Oh! no! wala akong maalala sa pangyayari ng inuwi niya ako. Oh my goodness! baka may nasabi ako or ginawa akong kahiya hiya. Napasabunot tuloy ako sa buhok ko at ilang ulit na hinilamos ang mukha. I'm so frustrated and devastated at the same time. I breathe in and breathe out, okay I should relax. Para akong baliw na pina practice ang pag ngiti at pag aktong normal sa harapan mamaya ng taong lamig. Ayaw kong mapahiya. Nang kumalma ang aking sarili ay ginanahan na akong kumilos dahil na din gutom na gutom na ako ay mabilis ang kilos ko at gusto ko pang kumanta ng isa sa paborito kong kanta. Dalangin ko lang talaga na wala akong nagawang pagkakamali. Hayss, kumuha muna ako ng gatas sa ref at isinalin ito sa baso at kinuha ko ang loaf bread at nilagyan ng palaman. Kinain ko muna yun upang kahit papaano ay malamanan muna ang aking tiyan bago ako kumain ng kanin.
Nang matapos ay agad na din akong naghanda ng pagkain at nagsimula na din akong kumanta at sumayaw.
(Julie Ann San Jose)
Credit to the owns
Wondering where you are tonight
Maybe you're that distant star
How I want you right here by my side
Now I see your face above
Could you take me where you are
Unafraid no matter what may come
Waiting for the hour of those many nights
Kinuha ko ang plato at kubyertos at inilagay ko na muna sa mesa, nandoon naman din ang rice cooker at mainit pa ito parang bagong luto lang.
When you wake up in the storm
Trees will all be standing tall
I come to you, you'll never be alone
When your hopes fall apart
Night is cold, day is dark
I give my heart, it's right where you belong
Right where you belong
Sumasayaw pa ako habang kumakanta, hayss gusto ko lang mawala ang mga alalahanin ko sa taong lamig na yun.
And we'll meet across the sky
So together we will fly
You're so near to me, you'll never be afar
Wanting every hour of those many nights
When you wake up in the storm
Trees will all be standing tall
I come to you, you'll never be alone
When your hopes fall apart
Night is cold, day is dark
I give my heart, it's right where you belong
Right where you belong
Right where you belong
Loving every hour of those many nights
Sana lang talaga may mga lalaki pang kaya kang mahalin ng totoo at ipaglalaban ka.
When you wake up in the storm
Trees will all be standing tall
I come to you, you'll never be alone
When your hopes fall apart
Night is cold, day is dark
I give my heart, it's right where you belong
Right where you belong
Right where you belong
Kumembot-kembot pa ako habang hawak ko ang sandok na ginawa kong microphone.
Nang tumunog ang oven ay kinuha ko ang gwantes at kinuha ko na ang ulam ko, dahan dahan kong inilapag yun sa mesa at viola! handa na akong kumain.
"I told you don't sing, it's disgust me," mahinang pagkakasabi ng walang ibang ng iinis sa akin kundi ang taong lamig. Marahas ko itong nilingon at matalim na tinitigan.
"Then your free not to listen!" maanghang kong tugon dito. Gosh! parang mawawalan na naman ako ng gana nitong kumain, at ang puso ko para yatang may karera at ang bilis bilis ng t***k nito.
"Hmmm...it's seems delicious, I didn't eat my lunch yet, can I join you?" pilyo ang naging ngiti nito sa akin. Dahil pinalaki akong may reapeto sa kapwa tao ay agad akong tumango.
"Suit yourself," labas sa ilong kong pahayag.
Ang loko agad na ding kumuha ng plato at kubyertos. Hmp! pakapalan lang ng mukha isasali ko na ang taong lamig na ito.
Umupo ito kaharap ko. Nagsandok ito ng kanin at kumuha ng ulam sa bowl ko!
Dahil sa inis ay di ko na ito pinansin, I just focused on my food, yeah! I lost my appetite but still I'm hungry kaya bahala siya dyan at di ako magpapa apekto sa kanya.
Alam kong panaka naka siyang tumintingin sa akin pero di ko talaga siya tinitingnan, manigas siya dyan!
"Any words from you?" mahina nitong sabi.
Para yatang hindi makatiis kaya tumawag ng pulis--- este kaya nag salita na.
"Anong gusto mong marinig?" taas kilay kong tugon dito. Uminom muna ito ng tubig at tinitigan niya ako. Di tuloy ako mapakali sa klase ng pagtitig niya. Kinakabahan ako.
"Wow! you don't remember anything I guess?" natatawa na nitong sabi.
Napainom ako ng tubig dahil parang hindi ko na malulunok pa ang kinakain ko.
"What do you mean?" kunot noo kong tugon sa kanya. Napailing iling muna ito at naging seryoso ang pagkakatitig sa akin.
"Don't you ever drink alcohol," madiin nitong pagkakasabi. Hah! nagger!
"Hah! your funny, your not my family to nag me about drinking alcohol! I'm not a baby anymore!" naiinis kong bulyaw sa kanya. Kumukulo na ata ang dugo ko sa lalaking lamig na ito.
"I'm warning you young lady! just do what I've said!" mariin din nitong sabi at may pagbabanta pa ang himig dito.
"Just wow! like who the hell are you to command me? you're just a bodyguard of my brother and nothing less! you should step out on my life and decision!" sumabog na ata ang bulkan kaya lumalabas na ngayon ang lava sa aking katawan. I want to strangle him until his out of breath!
I'm not a bad person nor insulting people, pero nasagad na ata ako eh. I want to burst out my anger.
Humalakhak ito, first time kong makita siya na parang baliw na tumatawa. Ilang minuto ata ang lumipas bago ito tumahimik. Seryoso itong naka tingin sa akin.
"Don't dare me young lady! I told you I'm going to be your CCTV from now on," nakangisi nitong sabi.
"Eat well, I know you're hungry," patuloy nitong sabi. Dahil gutom ako ay di ko na siya pinansin pa. Mabuti na lang at nanahimik na siya, grabe naman itong pakainin halos naka tatlong balik ito ng kanin. Sabagay sa laki ba naman niya ay halatang malakas talaga itong kumain. Nang matapos ay tatayo na sana ako pero muling nagsalita ang binata.
Itinukod nito ang mga siko sa mesa at mataman akong tinitigan. Napakaseryoso ng mga mata nito, natatakot ako sa sasabihin nito. Pilit kong pinapakalma ang sarili ko.
"By the way I like the way you sway, it's hot," sabay kindat nito at pilyong ngumiti.
Nalaglag ang panga ko sa sinabi niya at the same time ay namula din ako sa hiya dahil nakita niya pala ang pagsayaw ko kanina.
"I don't care! may sasabihin ka pa ba?" inis kong tanong dito at baka masiraan pa ako ng bait sa taong lamig na ito.
"You don't want to say thank you?" sabi nito.
"And why should I?" nakataas ang kilay kong sabi.
"You're unbelievable, hmm but just simple thank you makes me better, don't you think?" nakangisi nitong sabi.
"I don't want to! di ko naman sinabing sunduin mo ako ah! you can just leave me there and I can manage myself!" sigaw ko dito, pinagtatakpan ko ang kahihiyan ko.
"I won't force you to thank me, but I hope you would remember what happened last night," sabay kindat nito at nakakalokong ngumiti.
- Writer
