Vengeance of Fate

CHAPTER 15

KRESHA’S POV

Busy ako sa pag-aasikaso ng gamit ko nang biglang tumunog ang doorbell kaya naman agad akong lumabas.

Hindi ko inaasahan na makikita ko si Kyle paglabas ko ng condominium. Kaya naman agad na nanlaki ang mata ko.

“Kyle? Anong ginagawa mo dito?” tanong ko sa kaniya at kinakabahan na baka dumating si Vince.

“I miss you, El,” sabi niya at bigla akong niyakap. Hindi ako nakagalaw. Hindi ko siya naitulak dahil parang gusto rin ng katawan ko ang bisig niya. Kaya naman natigilan na rin ako. Feeling ko ay huminto ang oras nang makayakap ko siya. Ang sarap sa pakiramdam.

“I’m sorry, El kung pumunta ako ng walang pasabi. I want to see you. I want to do this,” sabi niya pa at seryosong nakatingin sa akin,

“But, Kyle, I told you. Hindi ka pwedeng pumunta na lang basta-basta dito. Baka may makakita sayo,“ sabi ko naman sa kaniya.

“Yes, I know. And I’m sorry. I just missed you,” sabi niya habang sinseridad na nakatingin sa mga mata ko. Ang totoo ay na-missed ko rin siya. Ilang arw kaming hindi nakapagkita dahil nga panay ang sulpot ni Vince. Kaya naman hindi ako pwedeng makipagkita na lang basta sa kaniya.

“I miss you too,” sambit ko na ikinagulat niya. Hinawakan niya ang mukha ko at tinignan ako ng seryoso. Nkatitig lang kami parehas sa mata namin.

Hindi ko pa nasasabi kay Vince ang lahat. Natatakot pa rin ako.

“Bukas, magkita tayo. Hihintayin kita sa bar kung saan ka nag-inom noon,” sabi niya pa at nagulat ako nang halikan niya ako. Hindi naman ako umangal dahil ang totoo ay sobra ko siyang na-miss. Kaya naman napangiti na lang ako nang makaalis siya.

Hinawakan ko pa ang labi ko na hinalikan niya.

Pumasok na ako sa loob. Ilang saglit pa ang lumipas nang biglang may mag-doorbell na naman kaya agad aklopng lumapit sa pintuan upang buksan iyon. Bumungad sa akin si Vince na may dalang boquet. Kaya naman nagulat ako.

“Hon!” masayang bati ko kahit na medyo kinakabahan ako dahil baka nakasalubong niya si Kyle sa baba.

Pumasok nakami bago ako lumingon-lingon sa paligid. Nakahinga ako ng maluwag nang makapasok kami.

“Are you okay?” tanong niya sa akin habang nagtatakang nakatingin sa akin.

“Yes, Hon. I’m fine,” nakangiting sagot ko naman. Medyo naiilang na ako hindi ko alam kung bakit.

Nagulat ako nang higitin ako ni Vince. Natumba naman kami sa sofa. Kinulong niya ako gamit ang bisig niya. Hindi ko alam kung bakit bigla akong nailang. Ganito naman kami noon.

Kasunod noon ay ang paghalik niya sa labi ko. Ilang segundong nagtagal ang mga labi namin bago ko siya naitulak. Nakita ko namang nagtaka siya. Napapikit na lang ako dahil hindi ko alamkung ano ang nangyayari sa akin.

“What’s wrong?” tanong niya habang nakatingin sa akin.

“I’m sorry, Hon. Napagod lang siguro ako,” sabi ko at agad na tumayo.

“Are you okay?” tanong niya muli at nag-aalalang tumingin sa akin.

“Gusto mo bang dalhin kita sa hospital?” tanong niya agad naman akong umiling.

“No need, Hon. Pahinga lang ang kailangan nito,” sabi ko sa kaniya at tumayo na bago umupo sa kama.

“Sigurado ka?” tanong niya pa. Ngumiti lang ako at tumango.

Sumundo siya sa akin humiga kami sa kama. Kasunod noon ay mulin kong naramdaman ang kamay niya na lumalakbay sa katawan ko. Napapikit na lang ako.

Ano ba ang nangyayari sa akin? Bakit ba parang first time naming gagawin ito? Alam ko naman ang pinapahiwatig niya na gusto niya ako angkinin ngayon.

Pero bakit umaayaw ang katawan ko? Hindi ko talaga alam kung bakit. Ilang linggo na rin kaming hindi nakakatabi. Ngayon nalang ulit. Bigla akong nakonsensya. Simula nang dumating ako ay lagi ko na siyang nire-reject kaya naman hindi na kami natutuloy sa gusto niya. At heto nagyon. Ito na naman siya.

Hinayaan kong gawin niya ang gusto niya., Naramdman ko ang palad niya na pumunta sa dibdib ko.

Hinayaan ko iyon habang pilit na pinapakalma ang sarili ko. Ayoko naman siyang ma-disappoint at maghinala sa akin kaya kailangan kong gawin ito. Isa pa ayoko rin na makita siyang malungkot o nasasaktan. Nang dahil lang sa akin.

Sobra akong nakokonsensya sa sarili ko. Hindi ko na alam ang dapat kong gawin.

Muli ko na namang naramdaman ang kamay niya na lumalakbay sa kaselanan ko. Naramdaman ko na bumangon siya at pumatong sa ibabaw ko.

Nagsimula niya akong halikan habang tinataas ang damit ko at pilit na tinatanggal iyon. Hinayaan ko soiya sa gusto niya. Normal na lang sa amin ito. Matagal na namin itong ginagawa. Pero bakit ganito ang pakiramdam ko?

Matagumpay niyang naalis ang damit ko pang-itaas. Kasunod noon ang bra na bumabalot lang sa dibdib ko.

Hindi pa rin niya tinatanggap ang labi niya sa labi ko habang patuloy ang paglamas niya sa dibdib ko.

Hindi siya nakuntento at bumaba pa ang halik niya sa leeg ko dahilan para mapaigtad ako.

"I missed you, Honey," sabi niya pa at tuluyang bumaba iyon sa dibdib ko.

Naramdaman ko ang kamay niya na lumalakbay sa legs ko. Sinusubukan niya iyong tanggalin gamit ang kaliwang kamay niya.

Pinikit ko na lamg ang mata ko. Pero biglang pumasok sa isip ko si Kyle nang hindi ko alam. Nao ba ang nnagyayari sa akin?

Kung ididilat ko naman ay nawawalan ako sa mood. Bakit ba ganito? Gulong-gulo na ako sa nangyayari sa akin. Hindi ko na maintindihan.

Naramdaman ko ang labi niya na dumadampi sa puson ko pataas sa dibdib ko. Hindi ko alam pero bigla ko siyang naitulak dahilan para matumba siya.

Nakita ko naman na gulat na gulat siya sa ginawa ko.

“Hon, sorry,” sabi ko at biglang bumangon. Umiwas ako ng tingin sa kaniya dahil nahihiya ako sa ginawa ko.

“May problema ba?” tanong niya sa akin . Huminga naman ako ng malalim at tumingin sa akniya.

“Hon, sorry. Wala lang ako sa mood ngayon,” sabi ko sa kaniyaa abgo kinuha ang damit ko at sinuot iyon.

Lumapit naman siya sa akin at niyakap ako.

“May problema ka ba? Just tell what is it?” tanong niya sa akin habang yakap-yakap ako.

“Hon, sorry. Pero trust me, ayos lang talaga ako. Masyado lang talaga akong na-stress sa mga bagay-bagay,” palusot ko sa kaniya.

“It’s okay. Hon. I’m sorry kung pinilit pa kita,” sabi niya at hinalikan ang batok ko.

“Let’s sleep?” tanong niya sa akin kaya naman humarap ako sa kaniya. Hinawakan ako ang mukha niya at hinalikan siya.

“Hon, I’m sorry,” sabi ko pa. Nalulungkot ako dahil hindi ko na naman siya napagbigyan sa gusto niya. Ilang beses ko na siyang nai-reject tungkol dito.

Hinalikan naman niya ako bago siya ngumiti.

“No problem,” sabi niya pa.

Ngumiti na rin ako kahit pilit bago humiga sa kama kasma siya. Niyakap naman niya ako. Ipinikit ko ng ilang sandali ang mata ko pero napadilat rin ako dahil bigla kong naalala si Kyle. Kung paano niya ako halikan kanina. Bigla kong naalala iyon ay tila ba ay naramdaman ko iyon. Mabuti na lang at tulog na si Vince.

Napahawak ako sa ulo ko at ipinikit iyon. Ano ba! Kumalma ka ng Faith. Kailangan ko na ba talagang sabihin kay Vince ang tungkol kay Kyle? Kinukulit na nga ba ako ng konsensya ko?

Tinignan ko siya at nakita ko namang mahimbing siyang natutulog. Kaya bigla akong napa-isip. Mabuti siyang tao. Kaya paano ko sasabihin sa kaniya na nililigawan ako ng anak niya? Na si Trsitan at Kyle ay iisa lang. Paano ko aaminin na nahulog na ako sa anak niya?

Sa tuwing titignan ko siya, naalala ko kung paano niya tulungan si Papa noon. Kaya hanggang ngayon ay buhay siya dahil kay Vince.

Huminga ako ng malalim. Parang hindi ko kayang sabihin sa kaniya. Hindi ko kayang aminin na minamahal ko na ng patago ang anak niya.

Sobrang hirap magdesisyson. Hindi ko alam kung ano nga ba ang dapat kong unahin. Sobrang gulo ng isip ko. Naapektuhan na ang negosyo ko dahil hindi na rin ako makapag-focus sa mga ginagawa ko.

Hindi rin naman ako pwedeng magtago na lang ng sikreto habang buhay. Dahil sigurado ako na isang araw ay malalaman rin nila ang lahat. Mas maganda na yung sa akin na manggaling kaysa naman malaman pa nila sa iba. Iniisip ko ang mararamdaman nilang dalawa kaya hindi rin ako makapag-desisyon basta-basta.