Vengeance of Fate

CHAPTER 25

KRESHA’S POV

Busy ako sa pag-aasikaso ng mga documents ng cafe nang biglang may kumatok mula sa pinto ng office ko.

Kasunod noon ang pagpasok ni Jaylie. Kaya naman binigyan ko siya ng sulyap bago ko itiniklop ang laptop ko. May dala siyang mga bulaklak kaya naman agad akong nagtaka.

“Ma’am, may nagpapa-abot po,” sabi niya sa akin kaya naman tumayo ako para makita kung kanino galing iyon.

“Kanino naman galing ito?” tanong ko. Iniabot niya ang boquet sa akin. Agad kong tinignan ang card na nasa loob. May sweet message iyon at galing kay Mr. White.

Napangiti ako at naisip si Kyle. Lumabas na si Jaylie, akmang ilalapag ko na ang flowers nang biglang tumawag si Kyle. Kaya mas lalo akong napangiti. Sinagot ko naman iyon agad.

"Are you free to go outside?" tanong niya pa sa akin kaya naman nagtakaa ako.

“Sure, by the way, I appreciate it,” nakangiting sabi ko habang inamoy ko pa ang flower.

“What? How did you find out? You've already seen it?” tanong niya pa. Medyo nagtaka ako pero hindi ko na pinansin. Baka napa-aga lang ang pagbibigay ni Jaylie.

“Secret,” natatawang sambit ko pa bago ako lumabas ng office ko. Nakasalubong ko si Jaylie at sinabi niya na sumunod ako sa kaniya kaya naman sumunod ako kung saan siya pupunta. Lumabas kami ng Cafe at pumunta sa may extra space sa labas. Dala ko pa rin ang boquet na binigay ni Jaylie.

Nang makarating kami doon ay nakita ko si Kyle. Pero hindi pa man ako nakakalapit nang makita ko ang dala niyang boquet. HIndi ko alam pero napatigil ako.

Nakita ko mismo ang boquet na hawak niya ay halos kaparehas ng boquet na hawak ko. Teka bakit pa siya may extrang boquet?

Lumapit kami agad naman siyang nagtaka nang makita ang hawak ko. Kaya naman bigla akong kinutuban.

“What’s that?” nagtatakang tanong niya sa akin bago tumingin sa hawak ko. Natigilan ako dahil alam ko na kung ano ang nangyari.

Nakita ko naman si Jaylie na papalis na kaya agad ko siyang tinawag.

“Jaylie, yung boquet mo nakalimutan mo,” sabi ko sa akniya at ngumiti sa kaniya ng alanganin.

“Pero Ma’am-” Isang matamis na ngiti ang binigay ko at mukhang na-gets naman niya ang ibig kong sabihin kaya kinuha na niya.

“Kay Jaylie yon. Pinaamoy niya sa akin kung mabango,” pagsisinungaling ko pa para lang pagtakpan ang ginawa ni Vince!

Nakita ko namang tumango-tango pa siya bago ngumiti.

“It looks like this flower,” sabi niya at iniabot ang boquet sa akin. Nang maabot ko ang boquet ay halos parehas lang. Kaya naman mas kinutaban ako na si Vince nga iyon. Muntik ko nang masabi kay Kyle ang tungkol sa bulaklak.

“Did you like it?” tanong n iya sa akin. Ngumiti ako nang alanganin dahil kinakabahan pa rin ako.

“Yes,” sagot ko pa at muling tumingin sa bulaklak.

Akala ko ay tapos na pero nagulat ako sa likod na marami pa ang bulaklak at mga balloons. Agad akong nagtaka at inalala ang date. Hindi naman namin monthsarry.

“Boo? Bakit may paganito? May na-miss ba akong celebration?” nagtatakang tanong ko sa kaniya. Ngumiti naman siya sa akin at tumawa. Ang gwapo niya sa tuwing ngingiti siya ng ganoon. Kita ko ang dimples niya.

“Don’t worry. Wala. I just want to surprise you,” sabi niya pa at hinawakan ang kamay kamay ko. Inilagay naman niya ang boquet sa tabi at kinuha ang isa kong kamay. Seryoso l;ang siyang nakatingin sa akin, sa mga mata ko.

“I love you, El,” seryosong sabi niya pa sa akin kaya naman mas lalo akong kinilig sa sinabi niya.

“I’m sorry kung wala akong time for you. Kung minsan ay tayo nagkikita,” sabi niya at hinalikan ang kamay ko.

But I promise that no matter what happens, I will always love you. Ikaw at ikaw pa rin ang pipiliin ko," sabi niya pa at ramdam ko ang sinseridad sa boses at mata niya.

“Kyle,” naiiyak na sambit ko. Bigla kong naalala ang tungkol sa amin ni Vince. Nakonsensya ako dahil kung gaano siya kaeryoso at katotoo ay kabaliktaran ako.

Sobrang dami kong sikretong itinago sa kaniya. Kaya mas lalo akong natatakot na baka kung sakaling malaman niya ang tungkol sa amin ni Vince ay itakwil niya rin ako.

Muli kong naramdaman ang takot sa dibdib ko. Paano kung tuluyan siyang mawala sa akin? Makakaya ko bang makita ang taong minamahal ako at handa akong piliin kahit na anong mangyari? Naiiisip ko pa lang kung ano ang magiging reaksyon niya ay naiiyak na ako.

Hindi ko kayang magalit siya sa akin. Hindi ko kayang makita siyang bumalik kay Alison.

“Boo?” banggit niya bago ako nagbalik sa reyalidad.

Ngumiti naman ako sa kaniya at niyakap siya. Alam kong nagulat siya sa ginawa ko. Gusto ko lang alisin ang takot ko at maramdaman na andito siya.

“What’s wrong? May nasabi ba akong mali?” tanong niya sa akin mas lalo kong hinigpitan ang pagyakap ko sa kaniya.

“Nothing. I’m just scared. Natatakot lang ako na baka isang araw ay iwanan mo ako,” sabi ko habang nakatingin sa mga mata niya.

Nakita kong ngumiti siya sa akin. Hinawaakn niya ang mukha ko habang seryosong nakatingin sa mata ko.

“Hindi ako mawawala sa iyo. Hindi kita iiwanan kahit na anong mangyari. Hindi kita ipagpapalit sa kahit na sino,” sabi niya sa akin. Napangiti na lang ako ng mapait.

“Paano kung isang araw may malaman ka na hindi maganda tungkol sa akin?” tanong ko sa kaniya. Nakita ko namang nagtaka siya.

“What do you mean?” nagtatakang tanong niya sa akin.

Ngumiti lang ako sa kaniya. Bago umiling-iling.

“Just in case, Boo. But forget it. I love you,” nakangiting sabi ko sa kaniya.

“And now, Im so blessed to have you. I’m so blessed taht god gave me you,” naiiyak na sabi ko sa kaniya.

“I love you more, El,” sabi niya sa akin. Hinalikan ko naman siya.

***

“Goodnight,” nakangiting sabi sa akin ni Kyle.

“Sige na, Boo. I love you,” sabi ko sa akniya bago pumasok sa condo. Umalis naman na siya kaya nagpatuloy ako sa paglalakad. Pero hindi pa man ako nakakapasok sa condo nang bigla kong makita si Vince na nagbabasa ng magazine sa lobby. Nanlaki ang mata ko kaya agad akong pumunta sa kaniiya.

“Vince! Anong ginagawa mo dito?!” kinakabahang tanong ko at lumingon-lingon sa paligid dahil baka biglang bumalik si Kyle.

“Faith, for you,” sabi niya at nagulat ako ng may dala siyang boquet kaya aagd kong naalala ang nangyari kanina.

“Bakit mo ginawa iyon? Bakit mo ako binigyan ng ganoong bulaklak na alam mong bibigyan ako ni Kyle?!” naiinis na tanong ko sa kaniya.

“Calm down, I want to court you again, Faith. Until I get you back,” sabi niya kaya tumawa ako.

“C’mon, Vince! Alam na alam mo na hindi na mangyayari pa iyon. I love your son. So,please stop this s**t. I’m begging you,” sabi ko sa kaniya.

“Faith, wait. Just give me other chance. I will explain everything,” sabi niya at niyakap ako patalikod. Napapikit naman ako bago tumingin sa akniya.

“Vince, it’s too late. Hindi na mangyayari pa iyon. Buo na ang desisyon ko. Mahal ko si Kyle,” sabi ko sa kaniya bago ako umalis ng lobby at pumasok ng elevator.