Way Back Home
WALA NANG mas sasaya pa sa pag-uwi sa piling ng mahal mong pamilya. Doon sa lugar kung saan ka masaya at may pagmamahalan. Nasasabik na akong makita silang lahat. Hindi ko alam kung gaano kami katagal na nawala. Ang alam ko lang, ang hirap at lungkot na naranasan ko roon ay katumbas na ng maraming taon. Tila ba ang isang oras ay isang araw na sa tagal. Sila pa kaya na nag-aalala para sa amin at walang magawa para iligtas kami—higit na mahirap iyon. Sana ay hindi pa rin sila sumusuko. Hindi ko alam kung ano ang daratnan namin sa aming pagbabalik. Sana ay mayroon pang naghihintay sa amin. Excited na rin ako para kay Ate Koreen. Wala siyang kamalay-malay na pabalik na kami—kami ni tatay. Hindi na siya mag-iisa at mangungulila pa. May pag-asa na rin na magkaroon ng katuparan ang mga pangar
- Writer
