HOMIGEN V: OPPOSITE ATTRACTS

CHAPTER 6

ILANG PAGKAKATAON din akong isinama ni Derreck sa kanyang opisina subalit madalas ay hindi nito pinapakilos sa trabahong inaasahan kong gawin. Tulad na lamang sa pagkakataong iyon na sadyang nakaupo lamang sa sofa. Ang sabi niya ay mayroon siyang bisita ngayong araw kung kaya't hindi ako mapakali sapagkat magmumukha na namang display sa gilid.

Ayokong magreklamo o isipin nang binatang hindi makontento subalit tumatakbo ang oras at kailangang mayroong gawin.

"Uhm, Ser D-Derreck maaari bang magtanong?" pinutol ko ang pagiging abala nito.

"Yes po?" aniya.

"Wala po ba kayong ipapagawa sa'kin?" inosenteng saad dito.

"Meron, ngiti ka sa'kin." pilyong saad ng binata.

"Hindi iyon ang ibig kong sabihin, wala na 'kong ginagawa. Nakakahiya na talagang nakatunganga na naman ako."

Maaliwalas na ngumiti ang lalaki bago tuluyang tumayo mula sa tanggapan nito.

"Naiinip ka siguro kaya palagi kang nagtatanong nang gagawin mo,"

Palaging ganito ang klase nang pakikipag-usap ng lalaki sa tuwing kausap nito rason upang hindi ko maiwasan na lalong mahulog sa binata.

"Hindi sa naiinip. Iyon naman kasi ang dahilan kung bakit gusto kong makawala noon sa casa,"

Bumuntong-hininga ang binata 'tila natigilan saka kumibot ang labi.

"Kung gusto mo talagang magtrabaho, mayroon akong nag-iisang alok sa'yo," seryosong pahayag ng lalaki.

Bumundol ang kaba sa dibdib lalo't kakaiba ang klase nang tingin ni Derreck, maging ang ekspresyon nang kanyang mukha.

"A-Ano?" anas ko subalit 'di man lamang yata umabot sa lalamunan ang aking mga salita.

"Maging nobya ko,"

Nang marinig ang sinabi ng binata'y napasinghap at hindi makapaniwala sa mga narinig mula rito.

"N-nagbibiro po ba kayo?"

"Hindi,"

Natigalgal sa naging saad ni Derreck saka ilang beses hindi makahuma sa mga salitang nanggaling mula sa lalaki.

"Ah-- a-ano uhm,"

"Di' mo kailangang sumagot dahil ako na'rin mismo ang sasagot para sa'yo," agresibong litanya ni Derreck tila' napagtantong hindi yata tumatanggap ng kabiguan ang lalaki.

"A-Anong ibig mong sabihin?"

"Wag' na tayong magkunwari, Zarina. Parehas nating gusto ang isa't-isa at ayoko nang masayang ang panahon natin kung magtataguan tayo ng nararamdaman,"

Ni hindi ko mahanap ang akmang salita na dapat sabihin sa binata kaya imbis sumagot ay marahang yumuko na lamang upang pagtakpan ang kahihiyan, sapagkat tama naman ang mga sinabi ni Derreck.

"H-Hindi tayo nababagay para--"

"Wala akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao,"

Lalong hindi makapagsalita sa mga tinuran ng lalaki tila seryosong-seryoso sa mga binibigkas niya.

"P-Pero--"

Ikinaigtad ang pag-angat ni Derreck sa'king mukha upang kintilan nang masuyong halik sa labi. Ni hindi makakilos sa mga ginagawa ng binata at ang tanging malinaw o tumatak sa isip sa mga oras na iyon ay ang mga ipinagtapat nito. Ilang minuto ang lumipas at nasa ganoon kaming tagpo nang sandaling maputol dahil sa marahang pagkatok mula sa nakapinid na pinto.

"Come in." pagbibigay permiso ni Derreck.

Kalaunan ay bumukas ang pinto at sumungaw ang pamilyar na bulto ng isang lalaki.

"Dude!" tawag nito.

"Hey Jude, I'm waiting for you man,"

Tuluyang pumasok sa loob ang binatang kababakasan nang propesyunal na datingan sapagkat nakasuot ng pormal na kasuotang pang-opisina. Bahagyang nagulat ang lalaki nang makita akong nakasandal malapit sa tanggapan ni Derreck.

"You look familiar to me! Have we met before?"

"A-ano po, Ser Ju--"

"Remember your gift?" singit ni Derreck kung kaya lumarawan ang kakaibang tingin ni Sir Judas.

"P-Pare, 'wag mong sabihing--"

"Zarina, maaari bang maghintay ka muna sa labas? Mayroon lamang kaming mahalagang bagay na pag-uusapan?" anang binata rason upang kaagad tumalima palabas ng pribadong opisina.

Nang tuluyang makaalpas ay kaagad umupo malapit sa tanggapan ng sekretarya kahit nakararamdam nang kaunting pagka-ilang lalo sa mga naroroong empleyado.

--

Kumuha si Judas nang kopita sa station malapit sa sariling pantry saka iniabot ang isa sa'kin. Padarag na umupo ang kaibigan sa malawak na sofa paharap sa tanggapan.

"Pare, anong binabalak mo kay Zarina?"

"Dude, I want her,"

"What kind of want? Want in bed, want as in want to be.." binitin ni Judas ang nais sabihin.

"I simply want her beside me."

"Tangina pare, ikaw ba 'yan? Paano si tito at tita? Alam na ba nila kung saan nanggaling si--"

"I don't f*****g care, dude. I have my own life and resources!"

Kumibit-balikat lamang ang kaibigan bago sumimsim nang alak. I raked some entangled hair back on its place before I literally asked him if what was his agenda.

"By the way, I came here for some freaking vintage case."

Matamang lumingon sa kaibigan saka matiim na tumitig sa binata tila niririkisa ang mga nasa utak ni Judas.

"Spill it,"

"The Ricaforte rape slay case. Don Arnulfo is still damping his pin out of turmoil,"

Kilalang-kilala ang naturang kaso dahil inabot halos nang dalawang dekada ang malagim na nangyari sa mag-inang Ricaforte. Inilapit ito ni Judas noong nagsisimula pa lamang akong kumuha ng abogasya, maging hanggang ngayon ay naghahanap pa 'rin nang katarungan ang matanda ukol sa pagkamatay nang kanyang asawa. Kilala ang mga Ricaforte sa larangan ng agrikultura maging ekta-ektaryang pananim kabilang dito ang Santa Fe.

"What does he want?"

"He wants to open the case. It will be your huge shot on your career when you solved this fuckin' puzzle, dude,"

"Pag-iisipan ko," tanging nasabi sa binata.

"Oh well, just dang me when you've finally made up your mind," anito saka inilapag ang kopita sa mesita bago tumayo at bahagyang tinapik ang aking balikat saka tuluyang umalpas palabas nang pribadong opisina.

--

Matapos bumisita nang kaibigan ni Derreck ay hindi na muling tinalakay ang tungkol sa inaalok nito. Nais ko sanang ipaalala sa kanya ang mga naudlot na usapan ngunit masyadong malalim ang iniisip ng binata para putulin ang kung ano mang pinaplano niya na marahil mayroong kaugnayan sa idinulog ni Judas.

Kasalukuyang nasa sasakyan at tahimik na tinutumbok ang daan pabalik nang mansiyon. Bahagyang pinaglalaruan ang locket na suot sapagkat doon ko na lamang ibinubuhos ang pagkabalisa.

"Zarina, 'yong tungkol sa..." anito ngunit hindi na lamang tinuloy.

"A-ano?"

"Never mind,"

"G-gusto ko sanang tanungin kung anong dapat gawin habang nasa poder mo,"

"My offer will never change, Zarina,"

Hindi maintindihan ang sinasabi ni Derreck ngunit base sa ekspresyon nang mukha'y determinado ang lalaki sa kanyang mga sinabi.

"P-pasensiya na hindi ko maintin--"

"Simula ngayon, akin ka at hindi sa kanila. Sino man sa mga lalaking magtatangkang agawin ka, ako ang makakabangga,"

Natigalgal sa mga salitang binitiwan ng binata animo nang-aangkin ngunit bakit wala akong makapang pagtutol kahit sari-sari ang nagsasalimbayang komplikasiyon sa utak lalo sa magiging reaksiyon nang pamilya nito.

Marahang hininto ni Derreck ang magarang sasakyan sa mismong tapat nang malaking pamamahay nito saka inalalayan ako pababa. Masyadong mabilis ang mga pangyayari kung ang pagbabasehan ay ang nararamdaman ng binata sa'kin. Baka hindi siya seryoso at nadadala lamang nang temptasyon.

"S-Ser--"

"Derreck. Tawagin mo 'ko sa pangalan," seryosong saad nito.

"D-Derreck, hindi kaya nabibigla ka lamang sa mga desisyon mo?"

"Mukha ba 'kong nagbibiro, Zarina?"

Nanatiling walang kibo dahil sa mga imposibleng pangyayari. Masyadong perpekto para paniwalaan ang mga ganitong bagay ngunit hindi maikakailang gusto ko ang mga nangyayari.

Maya-maya'y iginiya ni Derreck papasok sa kanyang pamamahay ngunit imbis dumiretso sa loob nang quarter's ay hinatak ng binata paakyat sa sarili nitong silid. Hindi malaman ang gagawin nang tuluyang tumuntong sa malawak niyang kuwarto lalo nang hapitin ng binata ang aking beywang.

"A-anong ginagawa mo?"

"I can't control myself anymore. I wanna take you here and in every corner of my room," bulong nito animo hirap na hirap sa kanyang paghinga.

"H-hindi ko maintin--" anas ko ngunit naiwan na lamang sa utak ang nais sanang ipahayag nang mapusok na sinakop ni Derreck ang aking mga labi tila nanghihibo at nanunudyo.

Unang beses akong nakadama nang ganitong klaseng pakiramdam o sensasyon sa'king buong sistema. Nagmamadaling hinatak ng lalaki sa ibabaw ng kama hanggang sa magkasabay kaming mapahiga, kapagkadaka'y kumubabaw ang lalaki saka agresibong tinanggal ang bawat butones nang aking suot na damit.

"D-Derreck, n-natatakot ako--"

"Shhh, don't be scared, baby. I got you,"

Hindi ko man maintindihan ang mga sinasabi ng lalaki'y bakit wala akong makapang kahit anong bahid nang takot sa mga kasalukuyang nangyayari sa pagitan naming dalawa.

Dahan-dahang inilapit ni Derreck ang kanyang mamula-mulang labi hanggang sa lumapat ito dahilan upang 'di ko maiwasang manabik sa mga susunod niyang gagawin. Patuloy ang pag-arko at mahihinang ungol na kumakawala sa'king bibig dahil sa kakaibang ritmong pinagsasaluhan namin.

Naglulumikot ang kanyang isang kamay saka sinapo ang aking dibdib rason upang lalong makaramdam ng libu-libong kiliti sa'king kaibuturan.

Mabilis ang naging pangyayari ngunit ang minutong iyon ang nagpapatunay na wagas ang aming pinagsasaluhan. Isa-isang hinubad ni Derreck ang aming mga saplot hanggang ang natira na lamang ay ang kapirasong tela na tumatakip sa'king kaselanan.

"Z-zarina, you're such a f*****g goddess."

"D-derreck, tama na.."

"No!"

Muling naglapat ang aming mga labi hanggang sa hindi namalayang tinutugon at sinasalubong ko ang kaniyang kapusukan. Gumapang ang palad ng binata pababa sa sa'king p********e. Hindi malaman kung saan papaling ang mukha dahil sa nakahihibang na sarap. Maya-maya'y hindi na lamang mga kamay ng lalaki ang naroroon bagkus ang kanyang ipinalit ay dila. Halos mapugto ang hininga sa kakaungol dahil sa unang beses maramdaman ang ganitong klaseng sensasyon.

"D-derreck, tama na... ahh, ang sarap!"

"Nagustuhan mo?" hingal na hingal ang lalaki.

Marahang tumango rito, kalauna'y lumuhod ang lalaki sa pagitan ko rason upang malinaw na mamasdan ang kaniyang kagitingan animo walang makapipigil. Dahan-dahang pumagitna ang binata at mayroong pagsuyong hinubad nang tuluyan ang maliit na saplot.

"I'll be very gentle, baby."

"Uhm," ungol ko tila hibang na hibang sa kasalukuyang nangyayari.

Maya-maya'y naramdaman ang kanyang p*********i sa'king b****a hanggang sa umulos ito nang biglaan. Doon halos hindi makagalaw sa sakit at hapding nararamdaman sa'king p********e. Gustong kumawala mula sa yakap ni Derreck ngunit nanatiling matigas ang kaniyang mga bisig ngunit ilang minuto rin kami sa ganoong ayos nang sinimulan ng binatang halikan ang aking leeg.

"H-hindi ako gagalaw."

"M-Masakit, uhm.."

"Shh, I know baby. Dahan-dahan lamang ako. Dammit, you're such a fuckin' gem!"

Ilang sandaling nasa ganoong ayos nang maging komportable ang pakiramdam hanggang sa unti-unting umulos si Derreck sa'king ibabaw kaya ang dating hapdi ay napalitan ng hindi maipaliwanag na kiliti. Hindi halos namalayang ang mga ungol ay naging halinghing dahil sa mabilis na paggalaw ng binata sa'king ibabaw.

"f**k, f**k! Z-zarina you're f*****g tight!"

"Uhh, D-Derreck b-bilisan mo pa.."

"Oh, m-malapit na 'ko!" gumaralgal ang boses nito tila nanggigigil at hapit na hapit sa mga nakababaliw na sensasyon.

Halos magkasabay naming narating ang mundong kami lamang ang may' alam. Hingal na hingal na bumagsak ang buong bigat ni Derreck sa'king ibabaw saka isiniksik ang buong mukha sa pagitan nang aking leeg kung kaya't ramdam na ramdam ang mainit na hininga ng binata.

"Get rest, baby,"

"A-ano?"

Muling ini-angat ang ulo nito kapagkadaka'y kinintilan nang mainit na halik ang noo pababa sa'king labi.

"Ang sabi ko, matulog na tayo dahil mamaya papagurin pa kita." anas ni Derreck na sinabayan nang pamatay na kindat bago muling isiniksik ang mukha sa pagitan nang aking leeg.

Ilang sandali akong natulala at halos nakatitig lamang sa kisame tila hindi pa 'rin makapaniwalang nangyari ang ganoong bagay sa pagitan namin ng lalaking itinatangi lamang noon sa Santa Fe. 'Di ko maiwasang mabahala sa mga susunod na kahaharapin lalo't mukhang magiging komplikado kapag nalaman nang kaniyang mga magulang ang namamagitan sa'ming dalawa. Alam kong bihirang humalik ang langit sa lupa lalo't hindi basta-bastang lupa ang aking estado sa mundong ginagalawan, dahil isa lamang akong putik sa karamihan. Ano na lamang ang sasabihin nila kung malaman ang tunay na pinanggalingan kahit mas alam sa sariling wala ni isang nakahawak na lalaki maliban kay Derreck? Mapanghusga ang mga tao at hindi kaila iyon subalit handa ba 'kong harapin ang bawat masasakit na salitang maaaring maibato sa'kin dahil lamang sa nagmamahal ako nang isang Derreck Vera- Garcia?

Naiwan ako sa malalim na pag-iisip hanggang sa makatulugan ang mga bumabagabag sa utak.

NAALIMPUNGATAN dahil sa liwanag na nanggagaling sa siwang ng bintana, akmang gagalaw ngunit naestatwa dahil nakadagan pa 'rin ang buong bigat ng lalaki sa'king ibabaw. Nagpasiya akong i-ayos ang kanyang higa hanggang sa kusang kumuha ng unan ang binata at bahagyang humarap sa kabilang bahagi nang kama tila 'di alintana ang aking binabalak na pag-alis sa kaniyang silid.

Marahang lumabas mula sa kuwarto saka iniayos ang nagusot na damit, maging ang buhok. Marahan akong bumaba sa grandstaircase nang matigilan sa babaeng nakatayo mula sa sala tila niririkisa ang mga display na naroroon. Nakasuot ng disenteng damit at mahaba ang alun-along buhok, kung susumahin ay tila nanggaling sa mayamang pamilya.

Hindi masyadong makita ang kaniyang kabuuan sapagkat nakatalikod ito mula sa hagdan, ngunit 'di inaasahang maabutan ng babae sapagkat biglaang humarap ang naturang bisita. Lalong nakumpirma ang kakaibang halina nito dahil sa matangos na ilong at makinis na mukha. Bagay na bagay sa kaniya ang suot na kolorete sa mukha.

Natigilan ako nang bahagyang tumaas ang kilay ng dalaga marahil sa kung paano ko pag-aralan ang kaniyang kabuuan.

"Excuse me? I guess, you're also a servant here?" nameywang ang babae.

"P-Po?"

"Oh, mukhang hindi mo naiintindihan. Ang ibig kong sabihin, isa ka rin siguro sa tagasilbi rito?"

"O-Opo,"

"Good. Kuhanan mo 'ko nang juice, bilis!"

Bahagyang sumang-ayon saka dali-daling tumungo sa kumedor kung saan naabutan ang mga kasamahan na kakaiba ang klase nang tinging pinupukol sa'kin.

"A-Ate, humihingi po ng juice ang bisita. Saan po maaaring kumuha?"

Matagal bago bumitaw ang kanilang mga mata sa gawi ko saka muling nagbulungan bago kumuha ng baso maging ang mga nakahandang inumin.

"Pakibigay na lamang sa nobya ni Sir Derreck," anang kusinera.

Muntik madulas sa kamay ang basong hawak ngunit mahigpit na dinala ang tray kahit nanginginig maging ang mga tuhod sa narinig mula rito.

"Paano mo naman nalamang nobya, aber?" bulong ng isang taga-silbi matapos kong tumalikod sa mga ito.

"Narinig kong kausap si Madame' Marian." marahil ang tinutukoy ay ang ina ni Derreck.

Bumuntong-hininga bago matamang dumiretso sa sala bitbit ang tray na naglalaman nang juice at isang pitsel. Matapos makarating doon ay dahan-dahang inilapag ang inumin ngunit hindi iyon ang mas napansin ng babae sapagkat naging masigla ang mukha nito tila sinisipat ang nasa aking likuran. Kalauna'y dinaanan lamang ako nang dalaga at halos mapukaw ang atensiyon sa kung sino.

"Hi, I miss you! It's so nice to be back here in the Philippines!" anito sa masiglang tono rason upang marahang sipatin ang kausap ng babae.

Kitang-kita ang pagkakayapos ng dalaga sa leeg ni Derreck habang nakatingin sa gawi ko ang binata ngunit mabilis nitong ibinaling ang mga mata sa babaeng kaharap.

"S-Shantal, what are you doing here?"

"Aren't you happy to see me? Ang sabi kasi ni Tita Marian, pumunta ako rito dahil ipapasyal mo raw ako," naging malambing ang boses ngunit marahang inialis ng binata ang kamay nitong nakapalibot sa leeg ni Derreck.

"I didn't know that it will be today."

Tumingin ang lalaki sa kinatatayuan ko tila sa'kin nagpapaliwanag gamit ang mga salitang iyon. Bahagya akong nailang nang lumipat din ang mga mata ng babae sa gawi ko saka tahimik na tumungo malapit sa sala.

"Maaari ka na sigurong umalis, miss. Unless you're enjoying the sight? Ngayon ka lamang ba nakakita ng lalaki at babaeng nagyayakapan?" tumikwas ang bibig ng dalaga dahilan upang maalarma.

"P-pasensiya na 'po." mahinang tugon bago nagmamadaling lumayo.

"Z-Zarina..." mahinang usal ng binata.

Hindi ko tinapunan ng pansin ang tawag ni Derreck ngunit ang tangi na lamang naulinagan ay ang masiglang pagtatanong ng babae ukol sa kung ano mang bagay.

"So, where is our first stop? You know how excited I am to fill my schedule together with you." anas nito.

Mariing napapikit at hindi maitago ang mga luhang sumungaw sa mata habang papalayo sa dalawa.

"Ang tanga-tanga mo, Zarina..."

Dumating na yata ang kinatatakutan ko sa ganito kabilis na panahon. Ni hindi man lamang pinatagal kahit ilang araw, buwan, o kahit isa para makapaghanda sa sasagupaing hirap ukol sa ugnayang namamagitan sa'min ng binata.

MATAPOS ANG PANGYAYARING IYON AY halos umiwas sa lalaki maging ang pagtungo sa opisina'y ipinapagliban o umiisip lamang ng kahit anong rason para makalayo sa presensiya ni Derreck. Umusbong ang hinanakit sapagkat umalis nga ang dalawa nang araw ding 'yon at umuwi ang lalaki na lango sa alak ngunit kasama pa rin ang dalaga. Kitang-kita ko kung paano nito sinamahan ang binata papasok sa silid kung saan naging sagradong lugar para sa'kin. Ako lamang yata ang nagbigay nang pagpapahalaga roon dahil para sa mga katulad ni Derreck, ang mga ganoong eksena kasama ang isang babae ay karaniwan sa kanila.

Hindi mapigilang makaramdam ng tampo at galit dahil sa namagitan sa'min nang gabing iyon subalit mas lamang' ang galit para sa sarili dahil nagpatangay sa tawag ng kagustuhang makasama si senyorito.

Ito ang napapala ng pagiging ambisyosa!

Kasalukuyang nagwawalis sa lanai ngunit tila nililipad ang utak. Sinadya kong magpahuli nang sa gayon ay hindi maabutan ang binata'ng papasok sa opisina.

"Iniiwasan mo ba 'ko, Zarina?" anang boses sa likuran dahilan upang mapaigtad at halos kumabog nang mabilis ang puso.

Hindi siya pumasok sa opisina?

Matagal din bago nakahuma hanggang sa binago ang ekspresiyon nang mukha mula sa seryoso ay napilitan akong ngumiti.

"B-Bakit ko naman po kayo iiwasan, S-Ser Derreck?"

Iniwas ang paningin at akmang papasok sa mansiyon subalit mahigpit na hinawakan ni Derreck ang bisig.

"Zarina, mag-usap tayo,"

"W-wala tayong dapat pag-usapan, Ser--"

"Derreck. Derreck ang pangalan ko,"

Tinignan ko ang binata ngunit hindi mapigilan ang sariling hindi lumutang ang totoong saloobin.

"Bitiwan mo 'ko,"

"Sorry, hindi ko alam na bibisita si Shantal. Wala akong balak na saktan ka at lahat nang sinabi ko sa'yo tungkol sa nararamdaman ko ay totoo--"

"Tapos kana?"

"Zarina, please, makinig ka..."

"Puwede ako naman?"

Tumiim-bagang ang binata habang nakalarawan ang kaseryosohan sa kanyang reaksiyon.

"Unang-una, hindi tayo bagay. Ayokong mamuhay sa ilusiyon, Ser Derreck. Masyadong mabilis ang mga pangyayari at alam kong magiging ganito kakomplikado ang lahat. Puwede bang kalimutan na lamang natin ang mga nangyari? M-Magtatrabaho ako para mabayaran ang perang ipinambayad ninyo kapalit ng kalayaan ko sa casa?" pahayag ko ngunit nanlalabo ang mata dahil doble ang sakit para sa'kin ng mga salitang namumutawi sa labi.

"Gano'n na lamang ba 'yon sa'yo?" mababanaag ang tampo sa boses nito.

Inipon ang buong lakas upang matignan siya nang diretsahan sa mga mata.

"Oo,"

"Puwes, bayaran mo 'ko ora mismo,"

"A-anong--"

"Hindi mo naiintindihan o sadyang 'di malinaw sa'yo?"

Nanginginig ang aking mga labi sa mga tinutumbok ni Derreck. Ang ikinatatakot ko'y ibalik ng binata kina Madame' Lolly at tuluyan nang maging miserable ang buhay.

"Gaya nang pakiusap ko, babayaran ko nang paunti-unti..."

"Ako ang masusunod dahil akin ang pera, Zarina," anito.

"P-pero wala--"

"Hindi naman ako humihingi ng pera dahil kung iyon lamang ang usapan marami ako," tumaas ang sulok ng kaniyang labi.

"A-anong ibig mong sabihin?"

"Ikaw, kapalit nang ipinambayad ko para makawala ka sa lugar na 'yon."

"Binibili mo ba 'ko?"

"Kung iyon ang gusto mong isipin wala--"

Hindi ko mapigilang dumapo ang palad sa pisngi ng binata dahil sa klase nang usapang tinutumbok ni Derreck.

"Mahirap ako Ser Derreck pero malinis ang konsensiya ko. Dignidad na lamang ang mayroon ako, kukuhanin mo pa?"

Hinimas ng binata ang pisnging nasampal saka matamang tumingin sa gawi ko rason upang makaramdam nang bahagyang kaba.

"Hindi ko kukunsintihin ang ginawa mo sa'kin ngunit mananatili ang gusto kong kabayaran. Titira ka sa pamamahay ko at magiging kasintahan ko...wala akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao miski sina mama' at papa o kahit si Shantal. At lilinawin ko sa'yo na walang namamagitan sa'ming dalawa,"

Hindi makahuma sa mga salitang nanggaling mula rito hanggang sa tuluyang mawala sa paningin ko ang binata.

'A-anong gagawin ko?'