"Hindi ko pa rin alam kung anong koneksyon niyong dalawa ni Lisa pero still, I'm thankful na nandito ka ngayon." Lumapit ako kay Alex na nasa isang gilid. Binabaan ko siya ng juice na ngayon ay nakamasid lang sa asawa ko at mga magulang.
Bigla akong nakonsensya sa mga ginawa ko at nasabi sa harapan niya. Nakakahiyang nagselos ako.
"Don't be," bigla niyang sagot.
Okay na sana ang lahat. Magaan na ulit ang loob ko sa kanya pero nabago 'yon ng pagngisi niya kasabay ng sagot na 'yon. Automatic na kumunot ang nuo ko. Hindi siya tumingin sa akin, basta naka-focus lang siya sa asawa ko.
"But still, presence mo ang dahilan kaya hindi ako nasusungitan ni Tito," ulit kong kibo.
Muli, natigilan ako dahil sa pagngisi niya. This time tumingin na siya sa akin. Sa tagal na naming magkakilala ngayon
