THE THERIAC RECALL

Chapter 23 - Burning like Fire

Dahan-dahang nagmulat ng kaniyang mga mata si Abigail. She's partly dizzy and was trying to collect her thoughts kung nasaan siya sa kasalukuyan nang kagyat na sumalubong sa kaniya ang pamilyar na bango. It was a manly scent that she was used to enjoying for more than a week already.

Muli niyang ipinikit ang kaniyang mga mata para sinupin ang mga pangyayari pero wala siyang maalala maliban sa mukha ng kaniyang ama. 

Bigla'y napamulat  siya at napaangat sa kaniyang kinauupuan. Nagpalinga-lingan siya s akaniyang paligid at noo niya napansing nakahiga pala siya sa kaniyang kama sa sarili niyang silid. On her couch inside the room is no other than Idrish while staring at her. Bago pa man niya naibuk ang kniyang bibig ay naunahan na siya nitong magsalita. 

"Kumusta na ang pakiramdam mo? Hwag ka munang masyadong maggagalaw. Baka mahilo ka ulit."

"A-Ano'ng nangyari sa'kin? Bakit ka nandtio? Paano'ng-,"

"Hey, isa-isa lang ang tanong." Nasa harapan na niya ang lalaki at nakita niya pa kung papa'nong gusto siya nitong hawakan pero agad din nitong binawi ang sariling kamay. Bahagyang nakaramdam si Abigail ng kirot sa kaniyang dibdib, thinking the man doesn't really want to be too close, pero mas pinanindigan niyang alamin ang nangyari. 

"Naabutan na lang kita dito na wala nang malay and you were burning like fire."

"Kelan pa? Ba't hindi ko maalala?"

"You were unconscious since last night. And ahm.."tumikhim muna si Idrish bago nag-iwas ng tingin. "I need to change you kaya..."

Halos manigas ang buong katawan ni Abigail sa narinig. Agad niyang pinasadahan ng tingin ang sarili and truth to be told, kasalukuyan na siyang nakasuot ng isang maluwag na t-shirt habang ang pang-ibaba naman niya ay ang kaniyang purple cotton pajama.

"I-Ikaw ang nagbihis sa'kin?!" Mabilis na napatayo ang babae. Umatras ito palayo kay Idrish na noo'y pinipigilan ang sariling matawa because of her expresioon. Idrish found her cute on that hilarioiur face at kung hindi lamang siya tinaliman ng tingin ng dalaga, bago tuluyan nang napahagalpak ito sa katatawa. At tuluyan na ngang yumugyog ang mga balikat ni Idrish nang nagtitiling tumakbo s asarilingbanyo nito ang dalaga. 

Damn. Hindi niya matandaan kung kelan siya huling natawa at ngumiti ng parang isang sira-ulo kung minsan dahil lamang sa babaeng mortal. Ilang bese sna rin niyang nakita si Felipe na tila ba inoobserbahan siya at sa tuwing mapagtatanto ng binata'y nakangiti pala siya habang nasa isipan mukha ng dalaga. Sa kabila ng paghihirap niyang pigilan ang sarili sa gusto niyang gawin sa mortal, he finds her adorable na maya't-maya'y tila gusto niyang palaging nakikita ito. 

Biglang nawala ang ngiti sa mukha ni Idrish. Muling nanumbalik sa kaniyang isipan ang isang ipormasyong nalaman niya ilang oras pa lang ang nakakaraan. 

"We have found out that Dr. Salcedo's better half hails from the oldest village in Ireland kung saan ay huli ring namataan ang pinakahuling lahi ng mga lamenshka."

"And what does supposed to mean?" Titig na titig si Idrish sa kaniyang ama. Master Audric on the other hand looks so preoccupied. Habang nagsasalita ito'y mababakas sa mukha ng pinuno ng mga Evrox ang disgusto sa nalaman. 

"Kabilang ang ina ng mortal sa mga huling henerasyon ng purong lamenshka."

Napakuyom ang dalawang kamay ni Idrish sa narinig. May naiwan pa pala sa lahi ng mga ito. Lamenshka was said to be the loyal and truthful maidens of Selene - the goddess of the moon.  

Bumalik ang isipan ng lalaki sa kasalukuyan nang marinig niya ang isang patikhim. He then saw her, standing beside her bed looking crimson red on her face. At that moment, Idrish could only see her bright beautiful face with her scent so intoxicating he can't even force himself not to do his next move. 

Inilang hakbang lamang ng lalaki ang kanilang pagitan bago nito inabot ang dalaga sabay sapo ito sa batok. Nanlalaki ang mga mata ni Abigail nang bigla siyang halikan ni Idrish na noo'y tila nalalasing na bumulong pa sa kaniya.

"You're smell is so intoxicating I could stand all day kissing you like this."

_________________________

"Ehem."

Umangat ang kilang ni Abigail nang may tatlong beses na yata siyang nagpapapansin sa lalaki pero hindi man lang siya nito nililingon. Kasalukuyan silang magkatabi at nakasakay sa limousine papuntang private airport ng lalaki. Gutso nang maninghal ng dalaga dahil bukod sa naiinsulto na siya sa pagwawalang-kibo nito, siya ang naagrabyado kanina sa ginawa nito at dapat siya ang hindi namamansin. Pero ang ginagawa niya ngayong pagpapapansin s alalaki'y ma lalo pa niyang ikinakainis s asarili. 

Kung meron mang dapat na hindi kumibo sa kanilang dalawa iyon ay wala nang iba kundi siya. halos kainin lang naman ng lalaki ang kaniyang abi sa mga halik nito at halos sipsipin na angkaniyang leeg sa sobrang pang-aamoy nito kanina. Gulat na gulat talaga siya sa inasal ng binata. 

But what bothers her the most is his body temperature. Kanina, habang hawak-hawak siya sa batok ni Idrish, damang-dama niya at sigurado siyang sobrang lamig ng balat nito. Sigurado siyang hindi iyon isang normal na panlalamig lang na kung hindi lang siya nakaramdam ng kakaibang epekto sa katawan sa ginawa ng lalaki, baka naitulak na niya it kanina. 

Halos manigas ang leeg ng dalaga sa kakatanaw sa labas ng bintana ng sasakyan. Nahihiya siyang talaga sa sarili at sa lalaki kung bakit imbes na itulak niya ito'y nangnyapit pa siya sa leeg ng binata. Yes, she's been kise before but not as intimate as what it was. 

Pero bakit iyon nagawa ng lalaki? At bakit hindi niya nagawang tumanggi? 

"Stop it Felipe, or I'll cut your throat." Halos mapaangat si Abigail s akaniyang upuan nang matigas na nagsalita ankatabi. 

"Patawad po, Lord Idrish."

Nagugulumihang nagpapalit-palit ang kaniyang mga tingin sa amo at tauhan. Imbes na matakot, ay nakita niya pang tila napangiti si Felipe. To make the awkard atmosphere damage, naalala ng dalagang itaong kung saan ang kanilang punta. Nangunot ang noo nito nang imbes na palabas sila ng lunsod, mukhang isang  paliparan ang kanilang tinutunton. 

"Idrish, saan tayo?" 

Mahinang napamura ang lalaki nang walang anu-ano'y tumayo si Abigail at parang wala lang na pumunta sa kaniyang puwesto para dumungaw bintana na nasa katabi ng binata. He hardly cursed hindi dahil sa impulse ng babae kundi dahil sa maanoy na naman niya ng malapitan ang dalaga. 

"We're in an airport?!"

"Yes, kaya puwede ba at maupo ka na nga!"

"Pero saan ba tayo pupunta? Ba't tayo nandito? Di ba inaayos pa ng aang passport ko?"

"Who says you're gonna need it anyway? We're flying now to Ireland at hindi mo kailangan ng passport sa eroplano at bansa ko."

Wow. E di ikaw na po!