THE THERIAC RECALL

Chapter 16 - His Other Side

ABBY

"Ikaw na naman?! Kaya hindi ko na mapakinabangan ang mga batang 'yan ay dahil sa mga pinag-gagagawa mo at kung anu-anong mga pinagsasasabi mo sa mga 'yan!"

Napaigtad sa gulat ang mga batang yakap-yakap ko habang ako nama'y tila hindi makalunok sa tindi ng kabang nararamdaman ko ng mga oras na iyon. Mabilis akong napatayo sa kabila ng pangamba ko ng mga oras na iyon. Papalapit sa amin ang tila lasing na lalaking may hawak-hawak pang bote ng beer sa kanang kamay nito. Nagitla ako nang biglang tumayo sa aking harapan si Caloy at agad idinipa ang kaniyang mga bisig.

"C-Caloy -,"

"Tay, huwag niyo pong sasaktan si Ate Abby. Kami na lang po ulit." 

Halos umakyat ang dugo ko sa ulo nang marinig iyon. Gigil na haharapin ko sana ang ama ng mga bata nang mabilis na tinabig nito ng malakas ang panganay na anak. Parang papel namang lumipad ang bata sa gilid ng kalsada at hindi pa nakuntento ang walang-pusong ama, sinundan pa niya ito at pasabunot na dinampot 

"Ikaw, huwag kang magmamagaling dahil hindi niyo kaanu-ano ang babaeng iyan!" At malakas niya itong binalibag ulit. Mabuti na lamang at papunta sa aking direksyon ang ginawa nito kaya agad kong nasalo si Caloy. 

"Tama na!" Sinigawan ko na ang lalaki matapos kong mabilis na itinago sa aking likuran ang bata. "Napakasama mong ama at hindi ko na papayagan pang saktang mo pa ang mga bata!"

"Ah, ganun?! Matapang ka ha. Eto'ng dapat sa'yo!"

Instinctively, I closed my eyes and readied myself to be beaten up by it didn't happen. I was waiting for a hard slap in my face pero ilang segundo ang namatigan pero walang nangyari. Bagkus, singhapan ng mga bata at impit na boses na tila ba nasasaktan ang narinig ko. 

"Wrong move." Ani ng isang pamilyar na boses at doon ako napamulat. 

I was really surprised to him not only by his unexpected presence kundi parang saglit kong nakitang parang may animo puting bagay na lumabas sa kaniyang bibig. 

napakurap ako at nang muli kong ibalik kay Idrish ang aking tingin, normal namang mukha ang nakikita ko maliban sa nagtatagis ang kaniyang bagang at tila nag-aapoy kaniyang mata sa galit. hawak-hawak niya ang pulupuksuhan ng ama ng mga batang palaboy. 

"A-Araykupo..." Bakas sa naghihirap nitong mukha ang tila matinding sakit pero hawak-hawak lang naman ng lalaking tila bumubuntot sa akin ang kaniyang pulupulsuhan. Malaking mama ang ama ng mga bata. Maihahalintulad ko ito sa pangangatawan ng dating sikat na kontrabidang artista na si Ruel Bernal. Pero parang isang basang-sisiw lamang itong napapatingala kay Idrish na tila wala namang puwersang ginagamit.

"B-Bitiwan m-mo 'ko!"

"Anak mo ang mga batang 'yan, di ba?"

"O-Opo." Halos hindi magkandatutong sagot ng mama. Para nang maiiyak ang mukha nito at unti-unti na ring napapaluhod. Katulad ko'y hindi naman makakilos ang mga anak nitong nagsipagtaguan na sa aking likuran. 

"You are the father and you should protect your offsprings, pero ikaw pa ang nangungunang manakit sa kanila. And you even dare to hurt a woman, you coward!"

"B-Boss, p-pasensiya na'po. K-Kung girlfriend niyo po ang b-babaeng ito, hindi -,"

"You don't point to her like that. Huwag na huwag ko lang malalamang sinasaktan mo ang mga anak mo at ang babaeng kaharap mo, kung ayaw mong sa ilog Pasig pulutin." Sa bawat salitang kaniyang binibitawan, tila ba kakaiba ang kaniyang pagkatao. Sa wari ko'y nagsipagtaasan ang lahat ng balahibo ko sa aking katawan. 

Marahas niyang binitiwan ang pulupulsuhan ng malaking mama na halos magkandasubsob naman sa pagmamadaling makalayo sa lugar na iyon.

"Are you alright?"

 Hindi ako agad nakasagot. He is intently looking at me habang salubong pa rin ang mga kilay. 

"I, ah," tumikhim ako saglit, "Okay lang ako. Hindi naman ako nasaktan."

Tipid siyang tumango at inilinga ang tingin sa paligid. Naunawaan kong hinahanap niya ang mga bata. They are now sitting on the concrete footwalk pavement habang abala na sa paghahalukay sa mga plastic na pinamili ko. 

Napatitig ako sa kanila. How could a father do such a thing to his children? And knowing, they don't have their mother now? Parang pinipiga ang puso ko habang nakamasid lamang sa kanila.

Napapitlag ako nang maramdaman ko ang isang malamig na bagay na napadikit sa kaliwa kong kamay. Saktong pagbaba ko ng tingin para silipin iyo'y bahagya ko pang naabutan ang kamay ng lalaking mabilis nitong isinilid sa pangunahan niyang bulsa ng pantalon. 

Kamay niya ba iyon? Bakit parang ang lamig?

I was about to ask him when suddenly, isang matinis na iyak ng bata ang kumuha ng aming atensiyon. Si Floyd, pumapalahaw sa iyak habang nakikipag-agawan sa isang pakete ng biscuit na hawak-hawak din ng isa nitong kapatid na sa Ansel. 

"Sshh, stop crying, little bunny. We'll have a lot of your food and toys after we eat in that big bee." Biglang nagbaba ng kaniyang lebel si Idrish at pilit na inaalo ang bata. At dahil sa hindi naman siya maunawaan sa ginawa niyang pag-iingles, saglit lang na tumahan si Floyd at muling pumalahaw ng iyak. Doon na'ko lumapit at kinarga ang bunso sa magkakapatid.

"Ssshh, tahan na. Bibili pa tayo ng maraming ganiyan basta tumahan ka na."

Humihikbi-hikbing nagsimulang tumahan ito hanggang sa tuluyan nang yumakap sa akin. I gently patted his small head and smiled to his siblings. At nang pumihit ako para hanapin sana ang aking "apprentice", ang nagkukulay-asul na naman niyang mga mata ang sumalubong sa akin. 

__________________

At humantong nga sila sa tanyag na kainan na may malaking bubuyog. Tuwang-tuwa ang mga bata simula sa pagkakasakay ng mga ito sa mamahaling sasakyang ni Idrish hanggang sa tuluyan na silang pumwesto sa pinagdugtong-dugtong na mga lamesa ng fast-food na iyon.

Halos hindi magkamayaw sa pagpili ng oorderin ang mga bata. Si Abigail at Dahlia ang pumila sa counter habang bitbit ng dalaga ang black card ng binata. Kung ilang beses pa silang nagtalo dahil sa ayaw niya sanang abalahin pa ito sa kaniyang adhikain pero wla na rin siyang nagawa nang tinitigan lamang siya nito ng parang-walang naririnig. Nangawit na rin ang kamay niya sa kalalahad dito ng card. Kung bakit kasi hindi niya napansing hinugot nito nasabing bagay sa wallet nito na basta na lamang inilapag ng lalaki sa kaniyang kandungan. 

Bahagyang namula ang dalaga nang maisip ang nangyari kanina s aloob ng sasakyan. Sa shotgun seat siya pinagbuksan ng pinto ng lalaki matapos nitong ayusin ang mga bata sa likurang bahagi. Nang pumasok ito sa driver's seat, parang instinct na lang nitong ginawa ang paglapit sa kaniya at ito mismo ang nag-buckle up ng kaniyang seatbelt. Magrereklamo pa sana si Abigail pero dahil sa bilis ng kilos nito, agad ding naupo ito sa harapan ng manibela. 

At ang credit card nito? Parang walang pag-aatubiling inilapag lang nito iyon sa kaniyang kandungan. Bubuka na sana ang bibig niya para magprotesta nang biglang dumukwang sa kanila si Caloy at malugod na nagtatatanong sa lalaking nagmamaneho. Mukhang mahilig sa sasakyan ang panganay sa magkakapatid at kitang-kita sa mukha nito ang matinding excitement habang nagtatatanong ng kung anu-ano kay Idrish. Malugod namang sinasagot ito ng binata. Doon pa lang ay tila nahihipnotismo na ang dalaga sa panibagong side ng binata na kaniyang nakikita.

Napaiwas ng tingin ang dalaga nang biglang magtama ang tingin nila ni Idrish. Itinuon niya ang tingin sa tanawing nasa labas ng sasakyan nito habang ang lalaki nama'y nanatiling nakafoxus lang ang atensyon sa sasakyan. They were stuck into the traffic nang maisipan ni Idrish magpatugtog ng music. 

Tiyempong pagbukas nito ng fm station ay kasisimula naman ng sikat na kantang Iris ng Googoo dolls.

And I'd give up forever to touch you

'Cause I know that you feel me somehow

You're the closest to heaven that I'll ever be

And I don't want to go home right now

Napasulyap si Idrish sa dalaga. Tahimik pa rin itong nakamasid sa labas ng kotse. Mukhang nawiwili naman ang mga bata sa likuran habang masayang nakamasid din sa dinaraanan.

Tila wala sa sariling sinabayan ni Idrish ang kanta. Lingid sa kaalaman nito, halos hindi maiwala ni Abby ang mga titig nito sa kaniya. Hindi makapaniwala ang babae sa ganda ng boses nito.

And all I can taste is this moment

And all I can breathe is your life

And sooner or later, it's over

I just don't wanna miss you tonight

And I don't want the world to see me

'Cause I don't think that they'd understand

When everything's made to be broken

I just want you to know who I am

And you can't fight the tears that ain't coming

Or the moment of truth in your lies

When everything feels like the movies

Yeah, you bleed just to know, you're alive

"Ate Abby, Ate Abby. Ang ganda po ng boses ni Kuya Idrish. Para pong hinaharana kayo." Ani ni Caloy. Binalingan niya ito at nakita nga niyang ang lawak ng pagkakangisi nito. Pinandilatan niya ito ng mga mata kaya naman natawa na rin si Idrish na nang mga sandaling iyon ay nakatingin din pala sa kaniyang mukha.

"Sa daan lang ang mga mata, please." Paiwas ang tingin niya nang sinabihan ang binata. 

Good Lord, ano ba'ng nangyayari sa akin? Please calm down.

And I don't want the world to see me

'Cause I don't think that they'd understand

When everything's made to be broken

I just want you to know who I am

And I don't want the world to see me

'Cause I don't think that they'd understand

When everything's made to be broken

I just want you to know who I am

Napakagat-labi ang dalaga. She secretly smiled seeing this other side of the man. No wonder thy women swoon on this handsome royal blood. 

And I don't want the world to see me

'Cause I don't think that they'd understand

When everything's made to be broken

I just want you to know who I am

I just want you to know who I am

I just want you to know who I am

I just want you to know who I am

For the last portion of the song, hindi alam ni Idrish pero he sang the song while looking at her. Halos mag-init na ang puwet ni Abby sa pagkakaupo, making her more tensed. Ang lakas ng kabog ng kaniyang dibdib sa ginagawa ng binata. 

Bakit pa kasi ang traffic? Ang tagal nilang makarating.