“May hinihintay ka ba?” tanong ko kay Alexa nang muling makita siyang nakatingin sa labas. Bahagya siyang napaigtad. Maputla ang mukhang tumingin sa akin.
Tumaas ang isa kong kilay na ikinatikhim niya nang mahina. Isang beses na sumulyap sa labas at muling binaling sa akin ang mata.
“Wala naman,” sabay tingin muli sa labas ng malaking bintana.
“Matagal ko nang nahahalata na lagi kang tumitingin sa labas.” Nakapamulsa akong lumapit sa kaniya. Umiwas siya ng tingin sa akin at isang beses na umatras nang hinawakan ko ang kurtina ng bintana at sinarhan iyon. “Gusto mo bang lumabas?”
Umiling siya sa aking sinabi.
“Hindi kita pagbabawalan, Alexa. Ngunit hindi lang katulad ng dati na araw-araw kang lalabas.”
“A-Ayokong lumabas,” aniya.
Tumango ako habang binabasa ang kaniyang mukha. Nil
