Umupo ako sa tabi ni Mommy. Nakabalot ang kaniyang balikat ng malong habang nakatingin lamang sa puting pader. Hindi niya ako napansin dahil sa sobrang lalim ng kaniyang iniisip. Hindi siya lumingon sa akin. Malalim siyang bumuntong-hininga. Namumugto pa rin ang kaniyang mata. Mabigat ang kaniyang eye bags at maitim.
Ilang araw na no’ng nawala si Tita Malou. Malungkot pa rin ang lahat, maging ako. Hindi ko pa nakakausap hanggang ngayon si Daddy. Naghihinagpis pa rin siya sa pagkawala ng kaniyang asawa.
Abala naman ako sa pagbabantay ng gusali. Inaasikaso ko rin ang ibang negosiyo ni Dad. Halos hindi na ako natutulog.
“Kahit galit ako sa kaniya, hindi ko pa rin maiwasan na malungkot,” pagsalita ni Mommy. Sobrang lungkot ng kaniyang boses. Lumandas ang luha sa kaniyang mata. Pinalis niy
