Dicle' nin anlatımıyla devam
Kulaklarımda dolan silah sesiyle birlikte ne olduğunu bile anlayamadan dizlerimin bağı çözüldü. Sertçe yere düştüm. Aynı anda üzerime bir ağırlık kapandı.
“Cihangir…”
Adını söyledim ama sesim dudaklarımdan zorla çıktı. O kadar kısıktı ki duydu mu emin olamadım.
Cevap vermedi.
“Kaldır başını… ne olur bak bana,” dedim panikle.
Ellerimle omuzlarını yokladım. Üzerimdeydi. Kıpırdamaya çalıştı ama başaramadı. Yüzüne baktığımda dişlerini sıktığını gördüm. Acı çektiği her halinden belliydi.
“Bir şeyin yok değil mi?” dedim nefes nefese.
“Cihangir konuş benimle!”
Gözlerini zorla araladı. Dudakları titredi.
“Korkma güzelim… sakın korkma,” dedi.
Bu sözleri duyunca içimde bir şey koptu. Kendisi kan kaybederken hala beni düşünüyordu.
“Sen delirdin mi?” dedim ağl
