Mizgin'in anlatımıyla devam
Toprak yolun sarsıntısi icimdeki o dinmek bilmeyen öfkeyle birleşirken, başımı arabanın camına yasladım. Dışarıda akıp giden toprak yolun tozu dumanı sanki geleceğimin belirsizliğini temsil ediyordu.
Cihangir... Beni böyle, sıradan bir eşya gibi baba evine göndereceğini hiç tahmin etmemiştim. Bu hamlesi hem gururumu hem de planlarımı sarsmıştı. "Şimdi ne yapacaksın Mizgin?" diye fısıldadım kendi kendime. "Pes mi edeceksin, yoksa o konağı onlara dar mı edeceksin?"
Evin önüne geldiğimizde kalbim ağzımda atıyordu. Arabadan inip o tanıdık ahşap kapıyı tıkladığımda, annemin yüzündeki o aşırı sakin ifade beni duraksattı. Şaşırmamıştı bile.
"Beni gördüğüne hiç şaşırmadın anne?"dedim, sesimdeki iğneleyici tonu gizleyemeyerek.
"Gelmemi bekliyordun herhalde, öyl
