Lorenzo Alegre: Chasing His EX-Wife

Chapter 3: Confused

NAIWANG tigalgal si Enzo sa salas. He wasn't expecting that his wife would talk back at him like that. Bakit parang ibang iba na ito sa Nika na kilala niya. Ang laki ng ipinagbago nito at may bahagi sa kanyang pagkatao na hindi 'yon matangap. The Nika he new was sweet and submissive. At iiyak na lang kapag nasaktan niya ito emotionally.

He would never physically hurt her, hindi naman siya masamang lalaki. He just hate Nika for ruining his relationship with Franzine. Kung hindi ito umeksena noon, dapat si Franzine ang asawa niya ngayon. Baka nga may mga anak na sila ngayon. Nagkakaedad na rin siya he's thirty and he wanted to have his own child too. Pero hindi kay Nika--hindi sa babaeng tulad niya.

Nagtangis ang kanyang bagang sa inis na hindi niya maipaliwang. He hates that fvcking feeling na tila kinakain ang laman niyang kumikirot sa loob.

And yes he did see Franzine back then kapag nasa ibang bansa sila. But year ago he stopped seeing her dahil nakokonsensya rin naman siya. Pero nang lumabas sa balita ang tungkol sa pagkamatay ng abuela niya. Franzine contact her at mula noong burol madalas na silang nagtatawagan ulit.

So his wife knew about it. Guilt run down his spine kaya napa-ungol siya sa inis. "What the fvck is wrong with me?" Pikang na kausap niya sa sarili.

Dapat masaya pa siyang binabaliwala na siya ni Nika, it's for the better, wasn't it? Pero bakit parang gusto niyang haklitin ang braso nito kanina sa mga sinabi nito. Na wala siyang pakialam kahit makipagsex pa ito sa iba. The thought made his chest hurt sa hindi niya maipaliwanag na dahilan.

"At kailan ka pa naki-alam sa buhay ko Lorenzo? Whether I've been seeing or fvcking with another man, would you even slightly care?" Parang sirang plakang paulit-ulit na naglaro sa isipan niya 'yon. Was she seeing another man, perhaps? Nakuyom niya ang kamao dala nang galit na bumangon sa kanyang pagkatao.

"Damn it," inilang hakbang lang niya ang hagdan upang sundan ang asawa. Hindi naka-lock ang pinto sa kawarto nito. Kaya tuloy-tuloy siyang pumasok doon.

Pero wala ito. Nakita niya ang mga damit nitong naroon sa ibabaw ng kama. Unang umagaw sa atensyon niya ay ang underware nito nasa ibabaw. Sexy, manipis na lace underware nito. When was the last time he has slept with her, two weeks ago noong umuwi siyang lasing.

He even torn her clothes and fvck his wife until he pass out. Ilang pagkakataon rin niyang inangkin ang asawa niya ng walang ingat, he never cared if she was enjoying the s*x or hurting her, madalas s'yang makasarili at wala siyang paki-alam sa nararamdam nito basta magkapagparaos lang siya ng init ng kanyang katawan. He wouldn't care less about her feelings. Dahil kapag ginawa niya iyon baka lalo lang itong umasa. He's just giving her the dose of her own medicine.

He was about to touch her undies ng marinig niya ang tinig sa likuran niya. "What are you doing here?" halatang pinatigas nang tinig. Plano niyang sermunan ito for talking back at him, pero nang humarap siya sa asawa para siyang nabato-balani sa kagandahang nasa kanyang harapan.

Her body was covered with a white towel wrapped around her slender figure. And the water was still dripping from her wet hair. Napatitig siya sa natural na mapulang labi nito.

He wanted to kiss her and make her scream his name again. Nakuyom niya ang kamao. What is fvking wrong with me? Inis na minura niya ang sarili.

"Lumabas ka nga!" nagitla pa siya dahil doon. Pinapaalis siya nito and she was fvcking looking directly at him without even batting an eye. She use to look down and never meet his.

"Well talked." aniya kahit sa totoo lang hindi na n'ya alam kung bakit siya naroroon at anung gusto niyang sabihin dito. Ah sesermunan nga pala niya ito. If he was not mistaken.

"Okay pero magbihis muna ako. And from now on, you can't just enter my room. Sa study tayo mag-usap, maghihiwalay na tayo so there's no reason for you to fvck me again whenever you want." walang gatol nitong saad kaya para siyang binuhusan ng malamig na tubig sa deklarasyon ng kanyang asawa.

He was speechless for a moment, pero kung kailan magsasalita na sana siya.

"Hindi mo ba ako narinig? I said get out!" ulit nito sabay turo ng pinto. Her eyes was glaring at him. At wala siyang nagawa kundi nang sumunod na lang dito. Natauhan lang siya nang malakas na sumara ang pinto sa harap niya.

"Did she just threw me out!" Umangat ang kamay niya para sana muli itong katukin. Pero para ng matigilan. "maghihiwalay na tayo so there's no reason for you to fvck me again when ever you want." Wala sa sariling napasabunot na lang siya sa kanyang buhok. Bigla kasi siyang natakot katotohanang 'yon.

Fvck, but why?

ISANG MALALIM na paghinga ang pinakawalan ni Nika nang maisara niya ang pinto ng kanyang kuwarto. Saka siya sumandal sa dahon ng pinto at nasapo ang kanyang dibdib.

Ang lakas ng t*bok ng kanyang puso. Nagawa niyang utusan si Enzo. Nagawa niyang paalisin ito. And he didn't complain. Gusto niyang magsaya pero, para saan? Kailangan lang niyang gawing matatag ang sarili sa harap nito. In forty days uusad na ang annulment nila. Kaya dapat na niyang ihanda ang kanyang sarili.

Ilang araw na niyang paulit-ulit na sinasabi na hindi siya mamahalin ng kanyang asawa. At maghihiwalay na sila. Nang kumalma ang puso niya ay saka siya tumayo nang tuwid saka nagbihis.

Napatitig siya sa full lenght mirror sa kanyang harapan. She was pretty. Maraming nagsasabi sa kanya noon. Pero pagdating kay Enzo pakiramdam niya napakapangit niya. Maybe it was the reason why she was losing her self-confidence. Dahil hindi siya maganda sa paningin ng lalaking mahal niya. He even consider her a leech.

Inayos niya ang sarili. Naglagay siya nang kaunting lipbalm at pulbos. She smile at her self. Saka tumingala upang iwaksi ang luhang nagbabadya sa kanyang mata. She was still hurting sa pagkawala ni Donya Imelda, at sa nalalapit na annulment. Pero nangako siya sa sariling magiging mas matapang na siya.

Hindi na siya iiyak sa harap ni Enzo. At tuturuan niya ang sariling huwag na itong mahalin. Kailangan niyang gawin 'yon. Matapos mag-ayos ay dumiretso na siya sa study room.

Naroon na si Enzo pagpasok niya, nakatayo paharap sa bintana kaya hindi niya maiwasang pagmasdan ang matipunong likod nito. Ang lalaking minahal niya mula noong twelve years old siya. Wala pa rin itong pinabago. Ganun pa rin ang t*bok ng kanyang puso kapag pinamamasadan niya ang si Enzo.

Kahit nakatalikod ay kilang-kilala niya ang bulto nang katawan ng kanyang 'asawa'. Lumunok siya sabay hugot nang malalim na paghinga.

"Anong sasabihin mo?" aniya, muntik nang tumalon ang puso niya nang humarap si Enzo. He was attractive as ever. Kinagat niya ang dila upang hamigin ang sariling katinuan.

Napakaguwapo kasi nito at every time he stare back at her, nanalalambot ang tuhod niya. Noon at ngayon. He used to be nice to her noong hindi pa sila mag-asawa. Sweet at malambing ito kaya lalo siyang nahulog dito. But the marriage had change him. Galit at pagkamuhi na ang madalas niyang makita sa maitim at malalim nitong mata. But for three years she did hope. Gusto man niyang gumanti sa pananakit nito pero para saan pa. "Enzo," untag ko ng hindi siya nagsalita. Nakatitig lang ito sa akin na parang hindi ata ako kilala.

"Ha?" gulat na tanong nitong tila hindi alam kung bakit siya nasa harap nito. Enzo was staring at her, pakiramdam niya tumatagos ang titig nito sa kanyang mga boto. Ano bang problema nang lalaking 'to? Kaya tinaasan niya ito nang kilay.

" Sabi mo may sasabihin ka, If it's about the annulment just give me the papers. I'll sign them." Di man lang siya kumurap nang sabihin 'yon. He must be thrilled with the news. Humakbang siya palalit sa harap ng table nito.

Hindi nga siya nagkamali naroon ang divorce paper sa isang tabi ng mesa nito. Kinuha niya iyon. Saka naupo sa upang kaharap nang table nito. She pretended to read the clause. Pero hindi naman siya interesado pang magbasa. He took his pen holder at mabilis na pinirmahan 'yon.

Saka siya muling tumayo. Pero pagkagulat ang makikita niya sa mata ni Enzo as if hindi nito inasahan ang gagawin niya.

"Here," aniya upang iabot ang papel dito.

"Nika?" usal nito sa mahinang tinig. Naguluhan naman siya sa reaksyon nito. Kaya di niya napigilang magtongue-click. Enzo hate that gesture of her. Pero dahil maghihiwalay na rin naman sila walang dahilan para ingatan pa niya ang image niya sa harap nito.

"What?" usig na hindi mapigilang magsalubong ang kilay niya. "Bakit parang gulat na gulat ka naman, 'yan naman talaga ang gusto mong sabihin diba--for three years yan lang ang gusto mo?" matigas ang emosyon niyang saad. Kita niya ang pait na gumuhit sa mata nito. Kung para saan wala siyang paki-alam doon. Dahil hindi na ito nagsalita pa. She decided to leave.

Pero ikinagulat niyang hilahin nito ang kanyang kamay. Napalingon siya dito. But Enzo looks so confuse, kung bakit siya nito hinawakan? He was about to say something nang magring ang phone nito.

Noon ito natauhan. Pero siya naman ang napatulala ng makita ang larawan ni Franzine na siyang caller nito. Gumuhit ang pait sa kanyang lalamunan. Kaya marahas niyang hinila ang braso saka ito tinalikuran. Then bit the pain back inside my throat. Tama it was hopeless for her to hold on... kasunod noon ay ang pagpatak ng munting butil ng luhang hindi niya nagawang pigilin.