Natahimik si Ingrid. Alam niya ang sagot sa tanong ni Zeus at tama ito. Uulit-ulitin lang naman niya ang pagtakas, ang pag-iwas pero walang magbabago. Ang nararamdaman niyang bigat sa dibdib ang hindi niya matatakasan.
“Hindi ko lang talaga alam kung paano magpanggap na okay ako, Zeus. Ayokong magmukhang pathetic sa harap nilang dalawa—lalo na sa mga mata ni Leida. Tingnan mo nga ako ngayon?”
“Kanina pa ako nakatingin sa ‘yo.”
“Halatang-halatang miserable ako!”
“Napansin ko nga. Para kang miserableng siopao.”
Bigla siyang bumaling, matalim na naman ang tingin.
Magaang tumawa si Zeus. “O, bakit?” tanong nito. “Ang gulo n’yong mga babae. Magse-self pity kayo, mai-insecure, lalaitin ang mga sarili pero kapag ipinamukha sainyo ng ibang tao, masasaktan kayo? Kung hindi maganda ang tingin
