(Lexie Monteverdi’s POV)
Maaga kaming bumangon sa hacienda. Ang liwanag ng umaga ay dahan-dahang sumisilip sa pagitan ng mga puno sa garden, at ang sariwang hangin ay malamig pero nakaka-refresh. Kahit maaga, ramdam mo na ang energy ng buong lugar—parang bawat sulok may sariling ritmo. Sa veranda, ang halimuyak ng d**o at mga bulaklak ay halo sa aroma ng kape mula sa kusina, at sa background, may mahinang tunog ng electric fan at ibong nag-aawitan sa mga sanga.
“Lexie! Ready ka na ba sa fieldwork?” tawag ni Zyra habang hawak ang checklist niya, parehong excited at organized.
“Yeah… always ready Zy,” sagot ko, humihinga nang malalim habang nakatayo sa railing ng balcony. May halo ng kaba at anticipation—ang final immersion project namin. Back to reality ulit kami pagkatapos ng break pero
