(Lexie Monteverdi’s POV) The next morning felt different. Maybe it’s the sunlight — softer, calmer — or maybe it’s just me. Pagkatapos ng lahat ng nangyari kagabi, ang gaan ng pakiramdam ko. Parang nabunutan ako ng tinik. No more confusion, no more what-ifs. We didn’t make any promises, but Elian’s words still echoed in my head: > “I'm falling in love with you deeper.” Hindi ko alam kung ano bang dapat kong maramdaman — kilig? kaba? — pero isa lang ang sigurado: for the first time in a long while, I was genuinely looking forward to the day. --- Maaga akong nagising, bitbit ang laptop at ilang folders. Paglabas ko ng guest house, naamoy ko agad ang kape. Freshly brewed. Paglingon ko, ayun siya — si Elian — nakasandal sa poste ng veranda, hawak ang dalawang mug. “Morning,” bat

