Tuğrul'la yaptığımız o konuşmanın ardından taşınma işlemlerine daha da hız vermiştim. Lise yıllarından tanıdığım bir arkadaşımdan annemle bana kirası uygun bir daire bulmasını rica etmiştim. Eğer istediğim gibi bir yer bulursa, bir-iki haftaya kalmadan Izmir yolcusu olacaktık.
Yine bir kahvaltı masasında oturmuş iştahla önümdekileri yerken annemin bakışlarının uzun süre üstümde takılı kalmış olduğunu fark ettim.
"Niye yemiyorsun Fatma Sultan? Beni izleyerek doyamazsın haberin olsun," dedim neşeli bir sesle.
"Kilo aldın sen."
Elimdeki çatalı tabağıma bırakarak anneme baktım.
"Ayrıca son günlerde daha önce hiç olmadığı kadar çok yiyorsun. Hani Tuğrul'la aylardır ayrı olduğunuzu bilmesem hamilesin derdim."
Ağzımdaki lokmayı güçlükle yuttum. Aslında şu an anneme hamile olduğumu söyleme
