ÖNCESİNDE “SÖNMÜŞ CENNET DE”
Mutlak egemenlik ışığının altında. Gölgelerin düştüğü kül yığınlar ebedi hükümranlığın son bulduğu cennet. Kimsesiz kalmış araf gibi cehennemde farksızca kül yığınları arasında. O muazzam mutlağın sonu yedi milyar kez getirildi. Zaman yok. Yer yok. Yeryüzüne ait hiçbir emare yok. Görülen sadece küller. Dahası yok. Gözler ellerde. Kanatları sırtından yere düşmüş küller üzerinde. Bedeni üzerinde süzülen beyaz bir ışıltı var. Mahremler ortada değil. Melek önünde duruyor. Bir Nefil ilk kez cennette. Dudaklar aralanıyor tutuk bir nutukla önüne bakıyor. Erkek görünüşünde kanatlı bir melek.
Yüzü pırıl pırıl. Dişler Aphrodite ‘in deniz kabuğu incilerine benziyor. Bembeyaz. Gözler güneş amberi. Ten dişlerden farksız. Beyaz, soluk. Ölü ama canlı. Bir yunan heykeli hass
