Boran gülümsedi. “Görüşmeyeli uzun zaman oldu.”
Baran alaycı bir tebessümle eğildi. “Evet Sarya. Miran’ın seni nasıl koruduğunu gördükçe daha da merak ettim. Onun uğruna ölecek misin bakalım?”
Derin bir nefes aldım, korkumu bastırmaya çalıştım. “Sen ona ihanet ettin. Hâlâ ondan ne istiyorsun?”
Boran kahkaha atacak gibi oldu ama Baran sakin, buz gibi sesiyle araya girdi:
“Ben mi ihanet ettim? Ben sadece sevdim. Ama Efsun’un hamile olduğunu öğrendiğimde… Miran’a söyledim. O ne yaptı biliyor musun? Onları ölüme terk etti.”
Gözlerim irileşti. Başımı sertçe salladım. “Hayır! Miran bilmiyordu. Böyle bir şeyi asla yapmazdı!”
Baran aniden öne eğildi, yüzüme kadar yaklaştı. Gözleri öfkeyle parlıyordu.
“Kes sesini!” diye kükredi. “Onu savunmaya kalkma. Senin sandığın gibi kahraman değil o.”
