"Dikkatimi dağıtıyorsun doktor." nefesi dudaklarıma çarptığında hızla gözlerimi açıp geri çekildim. Arkamı dönüp elimle yüzüme yel yaparken konuştum.
"Sen de hiç işine odaklanamıyorsun. Tamam uzaklaştım. Yap işini."
Tekrar yerime oturup kahvemden bir yudum aldım. Ne oldu az önce öyle ya? Ne yaptım ben? Şimdi yüzüne bile bakamıyordum. Kim bilir ne düşünmüştü? Aptal kafam, neden gözlerimi kapattım ki? Neden beni öpmesini istedim ki bir kaç saniyeliğine olsa bile...
Kahve bardağımı sehpaya bırakıp bacaklarımı sallarken göz ucuyla Ateş'e döndüm. İşine odaklanmıştı. "Yarın hastaneye gidebilir miyim? Kapıda korumalar olur. Ameliyathane dışında her yere gelebilirler gerçekten. Gitmek istiyorum."
Bilgisayardan başını kaldırıp yüzüme baktı. "Hiç vazgeçmeyeceksin değil mi?"
Başımı olumlu bir şe
