THIRD PERSON POV
“PLEASE! PLEASE! STOP! LUNINGNING AAAHHH!!!”
Umalingawngaw ang sigaw ni Ronan sa loob ng madilim na silid. Paos, wasak, at puno ng takot. Ang dating makinis na boses ng isang mayaman at makapangyarihang lalaki ay wala na napalitan ng isang lalaking wala nang dignidad, wala nang kontrol, at wala nang pag-asa.
“Sumigaw ka pa,” sagot ni Luningning, malakas, matalim, halos galit na galit. “Mas gusto kong marinig.”
Nanginginig ang buong katawan ni Ronan habang pilit niyang hinihila ang sarili palayo sa kung anong naghihintay sa kanya. Ngunit wala siyang magawa. Ang bawat galaw ay walang saysay. Ang bawat sigaw ay walang sagot maliban sa halakhak.
“Hahahaha…”
Isang tawang malamig. Walang awa. Walang bahid ng konsensya.
“Luningning… I swear… I swear I’ll change… I’ll do an
