Continuation........
“Yes… it’s your scariest monster,” sabi ko, mahigpit ang hawak sa bat. “At ngayon, magsimula na ang iyong kabayaran.”
“Luningning… please… don’t… please… ahhh… don’t do this!” sigaw ni Ronan, nanginginig, habang nakagapos ang kamay at paa niya sa lumang mesa sa ilalim ng underground room.
Halos di makapaniwala sa nangyayari, ang mayamang boses niya’y nanginginig at basang-basa sa pawis at takot.
“Hahaha… Ronan… Ronan… bumulong si Mutya, ang boses niya’y malamig, parang yelo, may halong demonyong halakhak. Tumawa siya, nakatingin sa mata ni Ronan, halatang galit at suklam ang bawat kilos niya.
“Alam mo ba… ilang taon ko nang hinihintay ang araw na ito? Five years… five long years… and now… ikaw ang nakatali sa harap ko.”
“Luningning… I’m begging you… listen to me
