Chapter 4
1110 Words
25. "Sir saan na ang ka meeting natin naubos ko na lahat ang pagkain ko wala parin sya". Muling reklamo ko.
"Baka traffic lang". Walang ganang sagot nya.
"Ala sir bat di nyo po tawagan?" Suggest ko.
"H--ha?"
Ha habok mata mo, charr..
"Sabi ko tawagan nyo sir baka mamaya napano na mahirap na. Naghintay pala tayo sa wala." Ulit ko
"Ah , Tama nga, wait tawagan ko lang ". Ani sir at tumayo na para tawagan kuno ang ka meeting namin.
Humigop ako nang sabaw na natira sa plato.
Wlaa pang isang minuto bumalik si boss.
"Tama ang hinala mo, di na matuloy ang ka meeting natin dahil may emergency raw sa kanila". Paliwanag ni boss sakin.
"Edi uwian na sir, inaatok na ako." Sabi ko.
"Ihahatid na kita, wait moko magbabayad lang ako"., Aniya
Pero di ko na siya hinintay at nauna nang umuwi, wala akong balak magpahatid sa kanya..
26. Kinabukasan ay maaga ulit akong pumasok pero thistime nakaabang na sa may pinto si boss at at bigla nalang akong hinila papasok nang office nya.
"A-aray". Reklamo ko.
"Bakit mo ako tinakasan kagabi?" Tanong nya sakin.
"Uwing-uwi na kasi ako sir, at isa pa big deal ho ba sa inyo ang pagtakas ko?"balik tanong ko sa kanya.
"Hindi ganun iyon, nag-alala lang ak--
"Naks nag-alala kayo sakin sana all". Pagputol ko sa anomang sasabihin nya.
"Miss sofia kapag nagsasalita pa ako wag ka basta magsalita bigla ha kasi baka mapaalis kita sa trabaho dahil sa ganyang ugali mo". Natahimik ako sa sinabi nya.
Napasobra ata ang pagdaldal ko sa kanya gayong boss ko pala ang kaharap ko.
"S-sorry sir". Tugon ko.
"Good, kaya lang ako nag-alala kagabi baka may nangyari sayong masama kasi di kita naghatid lalo na at ako ang huli mong kasama ano ang isipin nang ibang tao sakin wala akong kwentang boss ? Bigla nalang iniwan at di hinatid ang secretary sa ganong oras nag Gabi"
Naramdaman ko ang concern nito kaya tumungo nalang ako dahil sa hiya.
"Btw ipagtimpla moko nang kape, nakaraan di ko nagustuhan ang timpla mo masyadong matamis gusto mo ata magkaroon ako nang diabetes." Aniya
Natawa ako nang palihim dahil sinadya ko iyon
27. Tinimplahan ko na ito nang kape at after non ay lalabas na sana ako nang pinto nang muli itong magsalita.
"May pupuntahan tayo mamaya, aalis tayo mga 4Pm" , aniya
"Trabaho ba sir?" Tanong ko.
"Gawin mo nalang ang sinasabi ko". Aniya
Tumango nalang ako at lumabas na sa office nya para bumalik sa pwesto ko.
Sumapit na ang hapon at gaya nang sabi nya ay may lakad kami 4pm.
Di ko alam kong saan kami pupunta dahil di naman nya sinasabi sakin.
Gaya nang inaasahan masama ang tingin nang mga kababaihan sakin dahil sabay kaming lumbas ni sir sa office.
Gusto na nila akong katayin sa titig palang nila.
Mamatay sila sa inggit!
28. Kanina pa ako nagtataka sa boss ko dahil patungong batanggas ang tinatahak naming daan.
Mula maynila ay nasa 3 ours na ang binyahe namin.
Nagtatanong ako sa kanya pero galit naman siya kong sumagot.
Manahimik nalang raw ako at wag na magtanong-tanong pa .
Peyn naman:'(
Nakarating na kami sa batanggas pero sasaky pa pala kami nang bangka patungo raw sa isla idunno kong saan basta gaya nang sabi nya tahimik na lamang ako.
8pm sakto nang marating namin ang isla sa batanggas.
Ano kaya gagawin namin dito?? Oh my! Hindi kaya...naku wag naman sana ang naisip ko wag naman sana...lalo na at dalawa lang kami ni boss sa islang to!
29. Pumasok na ako sa kwarto nang cottage kong saan kami naroon.
Tama lang sa dalawang tao ang cottage na ito dahil merong tig-iisang kwarto na isang tao lamang ang pwede.
Hanggang ngayon nag-iisip parin ako kong ano ang ginagawa namin dito, part paba nang trabaho ito?
Nagulat ako nang may kumatok sa pinto, malamang si boss iyon dahil kami lang naman dalawa ang tao dito.
Nagulat pa ako nang makita ko ang ayos niya.
Nakashort lamang ito at wala manlang suot na damit, kaya malaya kong nakita ang tiyan niya na matipuno at may abs
"Done staring?" Aniya dahilan para mabalik ako sa tamang pag-isip ko.
"H-hindi ah". Deny ko.
Pero ngumiti lang ito sakin,at sa kauna-unahang pagkakataon ay muli kong nakita ang ngiti nya nong si justine pa ito.
Siya nga ba?
30. "Magpalit kana nang damit mo, at bumaba kana sa dining kakain na tayo". Sabi ni boss sakin, at tumalikod na ito.
Pumasok ulit ako sa kwarto at nagpalit nang damit na nakatupi sa may aparador.
Habang pumipili ako nang maisusuot ko ay doon ko napansin na kapareha sila nang mga damit ko sa bahay.
Chneck ko isa-isa at hindi ako nagkakamali.
Lahat nang damit na narito ay paborito kong suotin, maging sa short ,panty at bra ko ay parang akin lahat.
Paano napunta ito dito?
Or baka kapareha lang?
Pero halos lahat kapareha naguguluhan ako.
31. Nakapili na ako nang susuotin ko kaya bumaba na ako sa dining gaya nang sinabi sakin kanina ni boss.
Tahimik lamang akonh umupo sa harapan nya habang kumukuha ako nang pagkain.
Nagsimula na kaming kumain dahil ako lang naman talaga ang hinihintay nya.
Hindi ko halos malunok ang kinakain ko dahil nakatitig sakin ang boss ko.
Idunnow pero naiilang ako.
Hindi ko tuloy maiwasan na taasan ito nang boses.
"Sir, hindi ho kayo mabubusog kapag tinititigan nyo lang ako," seryosong bigkas ko dito.
Ngumiti Lang ito gaya nang dati kapag alam niyang napipikon ako.
Hindi ko tuloy maiwasang maisip na siya talaga si justine at nagpapanggap lang.
32. Muli itong sumubo nang pagkain niya at nang matapos ito ay nagpaalam na sya sakin na pupunta lang sa may veranda.
After ko daw maghugas nang pinggan ay puntahan ko raw ito doon.
Dahil boss sya ay sinunod ko sya.
Nang matapos ko nang mahugasan ang pinggan at malinis ang misa ay tumungo na nga ako sa kanya.
Umiinom siya nang alak sa may veranda.
Nang makita nya ako ay nilagyan nya nang alak ang isang baso na walang laman sabay abot nito sakin.
Kinuha ko naman at dumeretcho sa may bintana kong saan may nakikita akong mga bangka na gamit nang mga mangingisda.
Wala akong ibang nakita doon bukod sa tubig dagat.
"Kamusta kana?" Nagulat ako sa tanong ni boss sakin.
"Ayos lang naman ako boss, tatanong kapa e magkasama nga tayo". Sagot ko habang tumatawa.
"Hindi iyon ang ibig kong sabihin, kamusta ka sa nakalipas na apat na taon?" Pagkasabi nya non ay bigla akong natahimik at deretcho lang ang tingin sa dagat.
Di yata't sya si justine?
Ang lalaking minahal ko at hinihintay kong bumalik hanggang ngayon.
- Writer
