Chapter 7
301 Words
" Mabuti at nagawa nila ang inutos ko. Kapag kayo ang nagakamali kahit isang beses pa, hindi na kayo sisikatan ng araw kailan man. Uurin kayo sa ilalim ng lupa, kaya kung may iutos ako susundin niyo dahil malaki ang binabayad ko sa inyo, mga gago." Galit na sigaw niya sa mga atuhan niya. Hindi ba kayo napansin? Sana lang hindi ito alam ng kanilang black butterfly, dahil kapag nalaman niya ito. Malalagot tayong lahat sa kanya, pare pareho tayong mamamaty sa bangis ng galit niya." Takot naman pala siya kay black butterfly.
" Ayusin mo ang sasakyan aalis ako. Magpalamig muna ako sa ngayon dahil baka mamaya mapansin nila na ako ang may kagagawan ng lahat. Ang pulis ba na sinabihan mong iligpit si pikolo ay sinigurado mo ba na hindi siya magsasalita?" Tanong niya sa tauhan niya. " Yes, boss, alam din po niya na kapag magsalita siya pamilya niya ang malalagot sayo." Tumango na lang siya sa tauhan niya.
' Ang hindi niya alam ay nirerecord na ang usapan nila ng isang tauhan ni black butterfly na nakapasok sa bahay niya na nagpapanggap na hardenero. " Ang pamilya ba ni pikolo ay alam ng patay na siya?" Mga wala talagang puso. " Yes, boss. Luluwas daw sila dito sa Manila para kunin ang bangkay ni Pikolo." Pagbalita niya sa amo niya. " Bigyan mo nalang ng pera at sabihin mong inatake si Pikolo." Mga sinungaling talaga. " Tandaan mo, wala dapat makakaalam sa pagkamatay ni pikolo." Kaya umalis na ang tauhan niya at tumawag naman ang tauhan ni black butterfly sa kanya. Umalis na rin siya para gawin ang mga plano na inutos ni black butterfly para sa naturang mission. Delikado man ang trabaho nila pero tiba tiba sila sa sahod na natatanggap nila mula kay black butterfly.
- Writer
