Living with a Stranger

CHAPTER 9

"Kiss me, Phoenix."

She didn't have to say it twice. His mouth claimed her lips in abandon. Gone were the butterfly kisses, gone was the teasing and coaxing. This was a branding kiss. Natigilan si Andrea nang biglang bumitaw si Phoenix. Akala niya ay hihinto na ito nang bigla itong umikot patungo sa inuupuan niya at muling sinakop ang kaniyang mga labi. His hand was on her back while his other hand plunged in her hair, cupping her head so that he could control the kiss.

Jeez! He is a good kisser.

As they were out of breath, he pulled back. He placed his hand on her cheek.

"Beautiful," he murmured, looking into her eyes, melting her under his intense gaze. Napapikit si Andrea nang haplusin ng binata ang kaniyang pisngi.

"You're sweet when you're drunk," she whispered. He chuckled and place his hand on the back of his neck and brushed her lips against his lips.

Hindi na namalayan ni Andrea kung paano sila nakarating sa kwarto ni Phoenix. He wrapped his arms around her waist, pressing his member against her stomach. Bumaba ang halik nito sa kaniyang leeg. She moaned as he slid his hand under the night dress she was wearing. He sucked her neck while stroking her thigh and removing the strap of her dress slowly.

Hinubad na rin ni Phoenix ang pang-itaas nito. Andrea looked lost while watching him unbuckle his pants. Her lips were red and swollen, her eyes aroused. She was half lying, half sitting up with her elbows supporting her as she stared at him.

He parted her legs wide and positioned himself in between. The he leaned over and captured her lips in a fierce kiss while his hand was exploring her body. She screamed in pain when he slammed his member inside her.

He froze and looked at her intently.

"When was your last?" hinihingal na tanong binata sa kaniya. Hindi naman siya kaagad nakapagsalita.

"F*ck. I forgot, I'm sorry," anito nang mapagtantong hindi pa nga pala bumabalik ang alaala niya.

After a few seconds later, he brushed his lips against her again. It was sweet and delicate. It felt different. He ran his hand through her hair as he started thrusting inside her. Their moans filled the room while their bodies were moving in rhythm.

NAGISING si Phoenix sa malalakas na katok mula sa pinto ng kwarto niya. Maingat niyang inangat ang ang braso ni Andrea na nakapatong sa dibdib niya at iritadong tumayo.

Binuksan niya nang bahagya ang pinto para harapin ang kanina pa kumakatok.

"Nathalia, what the hell is it?"

"Nix, we can't find Andi! Wala siya sa room niya nang tingnan ko kanina," worried na sabi ni Nathalia.

He sighed. "She's with me."

Namilog ang mata ni Nathalia at natutop ang bibig sa sinabi niya.

"W-What? May I see—" Hinigpitan ni Phoenix ang hawak sa door knob para hindi iyon maitulak ni Nathalia.

"No. She's still asleep. I don't want you to disturb her," masungit na sagot ng binata.

Nathalia's lips formed an 'O' and stepped back.

"Okay. Sorry sa istobo," nakangisi nitong sagot at nang-aasar na umalis doon.

Naiiling namang isinara ni Phoenix ang pinto. Dumako ang paningin niya kay Andrea na mahimbing pa ring natutulog. Inayos niya ang kumot na nakabalot sa katawan nito bago nagpasyang mag-shower.

Andrea woke up hearing a loud splash of water from the bathroom. Napabalikwas siya nang mapagtantong hindi iyon ang kwarto niya. Napaigik siya nang maramdaman ang bahagyang kirot sa pagitan ng kaniyang hita.

Sh*t! What have I done?

She pulled the cover away from ger body and got up. At least she had the decency to dress up after what happened last night. Natigilan siya sa naisip. Siya nga ba ang nagbihis sa sarili niya.

Oh, God! It was him.

Nag-init ang pisngi niya at nagmamadaling lumabas ng kwarto ni Phoenix para lumipat sa kwarto niya. Nang makapasok doon ay isinubsob niya ang kaniyang mukha sa kama.

Andrea! Nakakahiya ka!

Nang mahimasmasan siya sa nangyari ay hinubad niya ang damit na suot kagabi at naglakad patungong shower. She stood under the water and put some scented body wash on her palm.

PHOENIX wrapped the towel around his waist and walk out of the shower. He placed his hands on the sink and watched himself in tge mirror. She smiled as she remembered what happened last night.

He was her first and last night, he knew he was the only man who did it with her. Sa ilang taon kaya na hindi sila nito nagkita ay wala man lang itong naging nobyo?

Pagkatapos magbihis ay lumabas na siya ng banyo. Hindi na siya nagulat nang hindi na roon naabutan si Andrea. Ayaw lang niyang maistorbo ang tulog nito kaya hindi na niya ginising kanina pero alam niya na kapag nagising ito, siguradong aalis din ito kaagad.

She's far different from the young and wild version of her na nakilala niya noon.

Pagbaba niya sa sala ay sumalubong kaagad sa kaniya ang ingay na nagmumula sa kusina. Pagpasok niya roon ay bigla namang tumahimik sina Andrea at Nathalia. Hindi nakaligtas sa kaniya ang pamumula ng dalaga nang titigan niya ito.

"Good morning," bati niya rito.

"Morning," ganting bati nito at tipid na ngumiti.

"How sweet! Kayo na ba?" panunukso ni Nathalia.

Sa halip na sumagot ay tinawanan lang niya ang tanong ng kababata. Si Andrea naman ay napayuko at nilaro-laro ang dulo ng suot nito hem blouse. He's waiting for her to look at him pero ni hindi man lang ito nag-angat ng tingin.

Humila siya ng upuan sa tabi ni Andrea.

"Please come with me later after breakfast. I want to show you something," bulong niya rito. Marahang tumango ang dalaga. Si Nathalia naman ay panaka-nakang sumusulyap sa kanila at pasimpleng kinikilig.

NAPANGANGA si Andrea nang huminto ang sinasakyan nilang kabayo sa tapat ng isang sunflower farm. Halos lahat ng natatanaw niya ay puro bulaklak na lamang.

"This place is beautiful! Kanino 'to?" tanong ni Andrea sa kasama. Bago sumagot ay inalalayan muna siya ng binata na makababa mula kay Hunter.

"Actually, this was owned by the former vice-mayor of this town, but Nathalia bought this last year. She loves sunflowers and she also told me to bring you here," he said, smiling.

"Mahilig din pala siya sa bulaklak."

"Yeah. Kung gusto mong maglakad-lakad,you can use this para hindi ka mainitan," ani Phoenix at inabot sa kanya ang isang beige bow-knot summer hat.

"Kanino naman 'to?"nagtataka niyang tanong. Hindi kasi niya napansin kanina na dala iyon ng binata.

Nasagot ang tanong niya nang matanaw ang isang batang naglalakad papalayo sa kanila.

Tumikhim ang binata bago sumagot.

"I-I bought that for you," anito at biglang nag-iwas ng tingin.

Lihim na napangiti si Andrea pero hindi siya nagpahalata sa binata.

"Thanks."

Isinuot niya iyon at naglakad-lakad sa makipot na daan sa gitna ng malawak na farm. Nang lingunin niya si Phoenix ay abala na ito sa pakikipag-usap sa mga trabahador na naroon.

Akala ko pa naman, sasamahan niya ako. Trabaho pa rin pala ang ipinunta rito.

Ngunit mas nakaagaw-pansin sa kaniya ang babaeng lumapit kay Phoenix. Mukhang anak ito ng isa sa mga trabahador doon. Morena ito at may katangkaran. Maganda rin ang babae kung maaayusan lamang. Marahil ay lagi itong naiinitan kaya ganoon ang kutis. Mula sa kinatatayuan niya ay nakita niya itong may inabot na pitsel ng tubig at baso kay Phoenix.

Napasimangot siya nang makita ang binatang tila tuwang-tuwa sa babaeng iyon. Nang lumingon si Phoenix sa kaniya ay kaagad naman siyang nag-iwas ng tingin at kunwari'y nagmamasid sa paligid.

Dahil sa inis niya, binilisan niya ang mga hakbang niya para mawala sa paningin ng binata. Hindi niya alam kung gaano na siya kalayo sa pinanggalingan nila pero namangha siya nang mapagawi siya sa bahagi ng farm na punong-puno ng malalaking sunflower. Mas malalaki pa ang mga iyon kaysa sa bumungad sa kanila kanina.

Parang batang tumakbo siya sa gitna niyon at nagpaikot-ikot.

"I love this place! How I wish I had a camera to capture this beautiful flowers." She sighed.

"You can use mine." Napatili siya nang marinig ang boses ni Phoenix.

"Phoenix! K-kanina ka pa ba riyan?" gulat niyang tanong dito.

Ngumiti ang binata at inabot sa kanya ang cellphone nito.

"Kani-kanina lang. Here, use my phone. Pwede mo 'yang gamitin para makapag-selfie ka at makunan mo na rin itong mga sunflower," kaswal nitong sagot habang nadukot sa bulsa ang dalawang kamay.

Tila napawi naman kaagad ang inis na nararamdaman niya kanina para sa binata. She smiled and pulled him for a hug.

"Thank you so much!!"aniya at hindi kaagad bumitiw sa binata pero nang ma-realized niya ang posisyon nilang dalawa ay mabilis niya itong binitawan.

"S-sorry..." paumanhin niya.

"It's alright. Sige na, mag-enjoy ka lang d'yan. Babalik na muna ako sa kubo. Don't go too far, okay? Call me if you need anything."

"Okay. Salamat ulit!"

Tumango lang ito at nagsimula nang maglakad pabalik sa kubo.

Sinulit ni Bella ang oras niya sa pagkuha ng larawan sa naglalakihang bulaklak doon. May mangilan-ngilan din siyang selfie na nai-save doon.

Pagbalik niya sa kubo ay nag-aabang na si Phoenix sa tabi ng kabayo nitong si Hunter.

"Ready for the ride?"nakangiting tanong nito.

"Yes! Ahm... salamat nga pala sa phone mo. Sorry, medyo naparami yata ang kuha ko," aniya at alanganing ngumiti.

"Keep it until we get home. Gamitin mo pang-picture sa mga madadaanan natin mamaya," ani Phoenix at inalalayan siya sa pag-akyat sa kabayo. Damang-dama niya ang init ng likod nito sa dibdib niya. They're so close to each other and it's like she's hugging him from behind. Napakagat-labi siya nang pinasibad na ni Phoenix ang kabayo.

Nang bagalan nito ang takbo ni Hunter ay sinamantala niya iyon para makunan ng larawan ang dinaraanan nila.

I'm really loving this place now.

Napatili siya nang gumalaw si Hunter at muntik na siyang mahulog. Naagapan naman ni Phoenix ang beywang niya.

"Kumapit ka nang mabuti, Andi."

Tumango-tango siya kahit hindi naman siya nito nakikita.

"I can stop this kapag gusto mong mag-picture. Just tell me alright?"

"Thanks."

Nakailang hinto sila ni Phoenix kaya inabot sila ng isang oras sa daan bago sila makarating sa ilog. Parte pa iyon ng pinagliguan niya noong nakaraang minalas siya.

Tuwang-tuwa siyang nagbabad ng paa sa tubig. Wala naman siyang balak maligo dahil wala siyang dalang damit at malayo-layo pa sila sa bahay.

Pag-ahon niya mula sa tubig ay bigla namang bumuhos ang malakas na ulan. Nagtitili sya at tinakbo ang bahay-kubong malapit sa ilog.

Sinalubong siya ni Phoenix kaya nabasa rin ang binata bago pa sila makarating sa kubo.

Nangangaligkig na siya sa lamig nang makapasok sila sa loob ng kubo. Pareho silang basang-basa at tumutulo na ang suot nilang damit.

"We have to go back," ani Andrea habang yakap-yakap ang sarili. Napapikit siya nang makarinig na naman ng kulog.

"I know pero natin pwedeng suungin ang malakas na ulan. Baka magkasakit pa tayo," tugon naman ni Phoenix. "We'll just wait here."

"Hindi ba tayo pwedeng magpasundo?" tanong niya ulit. Mariin siyang napapikit nang muling kumulog. Gumuhit ang pag-aalala sa mukha ng binata.

"Pwede pero walang signal dito. I can't make a call."

Tumango-tango na lang siya at muling niyakap ang sarili. Napansin naman ni Phoenix ang panginginig nya. Naghubad ito ng suot na damit at hinila siya papalapit.

"A-anong ginagawa mo?" nagtataka niyang tanong.

"Body heat. Kailangan mo 'to para mabawasan ang lamig. Just stay calm, okay. Alam kong natatakot ka na naman. I'm just here," bulong nito at hinigpitan ang yakap sa kaniya.

Mayamaya ay humanap na si Phoenix sa loob ng kubo ng maaari nilang gamitin para maibsan ang ginaw na nararamdaman nila. Sakto namang may kalang-kahoy roon at may posporo pa. Siguro ay madalas ding tumatambay roon ang mga tauhan sa farm kaya may mga gamit pa rin. Sayang lamang at wala man lang kumot na pwede nilang gamitin.

Halos sumiksik na sa sulok si Andrea sa sobrang lamig. Binilisan naman ni Phoenix ang pagsisindi ng apoy para mainitan silang dalawa.

"Hey, come here," tawag nito sa kaniya nang mag-apoy na ang mga kahoy na panggatong. Kaagad naman siyang kumilos at tumabi sa binata.

Inabot na sila ng dilim doon bago tumila ang ulan.

"Let's go home?" Inalalayan siya ni Phoenix at pinaunang sumakay sa kabayo. Siya sa harap at ito naman sa likod.

"Don't be afraid, okay? You're safe here with me," bulong nito. Dama niya ang init ng hininga nito sa batok niya.

"Thank you, Phoenix. Thank you for everything."