Taming Dr. Agatha

KABANATA 4: MARLON

I feel like I was trapped here. I was abandoned by my own family. They took me as prey. I feel like they betray me.

Hindi naging maayos ang tulog ko kagabi lalo na ng malaman ko kung sino ang nakapangakong pakakasalan ako. Hanggang ngayon naiisip at naalala ko pa din ang mga sinasabi saakin ni mama.

"Agatha... Please accept it. Ito na ang kapalaran mo. Ang mapakasal sa kaniya."

Hindi ako sumagot sa mga sinasabi niya. Until I heard her sigh.

"Okay fine. Okay lang na di mo pa matanggap pero time will come at magiging malinaw ang lahat sayo, Agatha. But please in the meantime, don't tell anyone about this. Especially sa mga apo. Tanging kami lang ng mga nakakatanda ang may alam tungkol dito. Please, understand. Kahit wag na sa amin. Para na lang sa mga Dela Vega."

Kaninang umaga umalis na si mama at bumalik nang Manila. Totoo nga ang sabi niya pati ni Lucas. I'm going to stay here hanggang―I don't know.

Matamlay akong bumangon at inayos ang aking sarili para sa agahan. Hindi ko na hinatid si mama sa airport kanina dahil pagod ako at parang ang daming nangyari sa loob ng isang araw. Parang kahapon lang I was in E.R., checking my patients and saving their lives, pero sa isang iglap naging ganito agad yung situation ko.

I try to bun my long and brown hair pero dahil hindi pantay-pantay ang gupit nito ay may iilang hibla ang nasa gilid ng aking mukha. Well, it looks cute anyway. Hanggang ngayon di ko alam kung mauuna ba akong kakain ngayon or what. I don't know kung sabay ba silang kumakain or pa-isa isa.

But since umiiyak na ang aking tyan and complaining for foods. Wala akong nagawa kundi mauuna na talaga. Like what I've said. Bi-nun ko ang buhok ko, naghilamos na din ako at nagsipilyo tas siyempre nag-ayos na din. At nang nakuntento na ako sa itsura ko ay tsaka na ako lumabas.

Saktong paglabas ko ay ang pagbukas ng pinto sa tapat ko. Yung kwarto sa harapan ko. Laking gulat ko kung sino ang iniluwa noon.

"Agatha?" ani niya at tinaasan ako ng kilay. Well, kinda suplado but okay na din.

I smiled. "Marlon? Well, I can't imagine tapat lang pala ang kwarto natin?" medyo amused kong sabi.

He just nods and maintain his black aura. Ka-agaaga eh ang susungit ng mga gising ng mga lalaki dito.

"Are you going to eat breakfast?" aniya habang sinasara ang pintuan ng kwarto niya.

I nod. "You too?"

And he nods too. "Well, let's eat together at nang mapag-usapan na natin yung dapat nating pag-uusapan kagabi." sabi niya at nauna nang lumakad papuntang hagdan.

Saka ko napasapo yung noo ko. Boba ka talaga, Agatha! You forgot! He asked you to come with him dahil may pag-uusapan kayo.

"Balita ko you are a licensed surgeon?" bungad ni Marlon ng akmang kakainin ko na ang pagkain ko. Well, hindi naman nakakagambala kaya sinubo ko iyon at nginuya saka tumango.

"In what specialties?" sunod niyang tanong. Ano ba siya? Imbestigador?

I drink my water. "GS." tipid kong sagot. "Ano bang gusto mong mapag-usapan natin Marlon? Do you want me to sign in your damn slam book?"

Umangat ang gilid ng kaniyang labi. And I know at that time, he secretly smiled. Umiling ito para itago ang kaniyang mga ngiti. Mysteryoso talaga 'tong mga apo na 'to.

"Nope. I want to tell you dahil gusto sana kitang isama sa trabaho ko ngayon?" pormal niyang sabi.

Napataas ang kilay ko. "I heard you work from your hotels here in Iloilo. Wala akong alam sa business-though, I have few knowledges." mahina na ang pagkakasabi ko. Tinignan ko siya at nahuli kong nakangisi ito saakin. "Hindi kita sasamahan!" mataray kong sabi at ipinagpatuloy ko na lang ang pagkain ko.

"Really? Okay. Balak ko pa naman sanang ipasok ka sa isang malaking hospital sa tabi ng hotel na minamanage ko ngayon..." parang nanunukso niya sabi. Agad naman na kuminang ang mga mata ko ng narinig ko ang salitang hospital. "But since you already said no, okay fine I won't-"

Pinutol ko na agad siya. "Don't test me, kahit anong gawin m-"

Siya naman mismo ang pumutol sa mga salita ko. Looks like we're trying to argue with each other. Trying to convince me? Trying to decline him?

"Ikaw din, you will be going to rot here. Hindi natin alam kung hanggang kailan ka dito and for sure mabobored ka."

And that part, I was caught-off. It's like he already put my handcuffs but he didn't lock it already. Pero nung narinig ko ang salitang 'rot' at 'bored' no way!

"Fine! Anong oras alis natin? Papaalam na kay Don Samuel at Donya Esme." malamig kong tanong. Talo ako ngayon.

He shook his head while smiling. Parang aso na nabetchin. "Napaalam na kita sa kanila kanina. Pati kay tita Amelia kagabi. Hindi mo napansin kasi kasama mo si Kuya Lucas at lumabas daw kayo."

Wow. He's really advanced huh?

"A-Ah! So, what time?"

Napatingin siya sa orasan niya. "7:30. It’s already 6:20 am, you still have an hour to prepare yourself..."

Parang kidlat akong kumilos matapos kumain. I don't know what to wear. Jeans? Top? Ugh. Pero dahil wala na talagang pumapasok sa isipan ko, I think dress will do. Since konti lang ang nadala kong jeans and tops, I prefer to wear dress muna. I choose from my closet this dress na kaskintone ko lang. Fair and light, actually yung mangas nito at sa may dibdib banda ay transparent na tela pero kakulay din ng balat ko and I love this. Kagaya ng ginawa ko kanina, messy bun ang tinali ko sa buhok ko. I look at myself in the mirror at napansin kong ang pale ng itsura ko. So likewise, I choose to put foundation powder, concealer and also matte lipstick. It’s all nude but I guess, its perfect. Napadako ulit ang tingin ko sa salamin at nakuntento na sa ayos ko. I grab my bag then went outside.

Pagkalabas na pagkalabas ko ay bumungad kaagad saakin si Trax. Wearing his casual attire na mukhang may lakad kung saan. "Oh my gosh! You scared me, Trax!" aniko. Napahawak pa ako sa dibdib ko.

Umiling ito at tumingin saakin. "A-Are you Agatha, last night?"

Kunot ang noo ko na tinignan siya. "Of course! Sino pa ba?" tuwid kong sabi. "Anyways, are you going somewhere too?" I asked.

Dahan-dahan itong tumango, "I can believe it." bulong niya.

"W-What?"

Umiling ito. "Nothing. Una na ako, see you later." sabi niya sabay dumiretso sa baba at tila may bumabagabag sa kaniya. Hinayaan ko na lang siya at nagtungo na din sa baba. I'm happy with my looks.