“Oo, t-talk lang kami ni d-daddy,” nagkanda-utal ko pang sabi, tuloy pinagtawanan pa ako ng anak ko tapos si Nazz mukhang tangang nakangiti. Ang hirap bigkasin ng daddy, bwesit. “Akin na si Nazaria.” I extend my arms.
“Ayaw ko, mommy. Gusto ko muna kay daddy, please?” bumaling ang tingin ko kay Nazz na titig na titig sa akin.
Wala ba siyang balak kumbinsihin ang anak namin? Akala ko ba gusto niyang makipag-usap? Chance na niya ‘to para pakinggan ko siya. Buti nasa mood pa ako although hindi ako sigurado kung masasagot ko ang mga tanong niya.
Gusto ko rin magtanong kahit sinabi ko na dati sa sarili ko na ayokong marinig ang paliwanag niya. Susubukan ko kahit may posibilidad na masaktan ako.
Nakipagsukatan ako ng tingin sa kanya pero nangalay na’t lahat-lahat ayaw niya pa ring ibalik sa’
