Rebirth Of Gifflet

Chapter 16

Hinatid ko siya sa labas at sinamahan kong maghintay ng masasakyan. Ipagmamaneho ko sana pero ayaw niya.

"Take care, okay?" Tumango siya sa'kin at pumasok na siya sa sasakyang napara namin.

"What?" tanong niya nang mapansing hindi ko pa sinasara ang pintuan at nakatitig lang sa kanya.

"Aren't you going to kiss me?"

She looked at me unbelievably. "What? We kissed earlier. At ang tagal nu'n."

"Iba 'yung kanina sa ngayon."

Umiling siya pero tumingkayad din ng bahagya para mahalikan ako sa labi. It's just a smack but I grab on her nape and kissed her torridly. I don't know how to kiss but my lips has it's own way to learn with hers.

Dinilaan ko ang labi niya pagkatapos sipsip bago rin pakawalan. Ayaw ko pa sana pero nakakahiya sa driver. Kanina pa naghihintay sa amin.

"That tastes good," mahina kong komento dahil baka marinig ng driver na tingin nang tingin sa amin sa rare mirror.

"Okay. I'm going na."

I let go of her nape and closed the car's door. I waved my hand at her and she just nodded. Pinanood kong makaalis ang sasakyang sinasakyan niya at minemorya ang plate number.

If ever something happens with her, ang driver ang sisisihin ko. Nilabas ko ang cellphone ko at nagtipa ng sasabihin sa kanya.

To Adrienne:

Tell me if anything happened.

Nilagay ko rin doon ang plate number ng sasakyang sinasakyan niya. Ilang segundo lang ay may natanggap akong mensahe galing sa kanya.

From Adrienne:

You really memorized the plate number?

To Adrienne:

Of course. In case of something bad happened.

Hindi na siya nagreply pa kaya bumalik na ako ng opisina ko. Mananatili na lang ako doon hanggat wala pa akong kailangang gawin. Should I start making my revenge? But how? Where will I start? Should I look for them and do the revenge?

I'll think all about it. I sat on my chair and drown in deep thoughts. Pinatong ko ang mga paa ko sa table ko. Hindi pa pala ako nakakapagbihis.

I'm still with my scrubs. Wala nga lang ang bouffant cap and the surgical mask. Hindi na ako nag-abala pang magbihis at nag-isip ng malalim.

I was occupied with this asshole's life lately. I have to do my own things too. I don't know yet where is this place.

I took out my phone and check my map. Tinignan ko ng maigi and located where I am and where I came from.

Napangisi na lang ako ng ilang kilometro lang pala ang layo ko sa kanila. Pinag-aralan ko pa ng mabuti ang lugar kung nasaan ako para hindi na ako magtaka sa mga pupuntahan ko.

I keep doing that until the door of my office opened. Mabilis akong napa-angat ng tingin at nakita ang isang lalaking nakasuit.

He was looking at me straightly. His eyes were cold and his looks screams authority. May katandaan na siya at sa tingin ko at mga nasa mid fifties.

Nagtitigan kami ng ilang segundo at pinag-aralan ko siya. He obviously the body owner's father. Hindi ako nagsalita at hinintay na siya ang unang magsasalita sa aming dalawa.

"Aren't you going to greet me, son? What's with your stares?" sobrang lamig ang boses niya and I can feel the danger in it.

Nag-isip ako ng pormal na isasagot sa kanya. Hindi siya 'yung klase ng ama na kung ituring ang anak ay parang ito ang buhay niya. He looks like a strict father.

"Why are you here, dad?" imbis ay tanong ko at pinantayan ang lamig ng boses niya.

Pinakatitigan niya ako na para bang naninibago. Tinitigan niya ako nang naninimbang.

He walked near me and sat on the chair in front of me. He sat like he owns the whole world.

"So I heard you didn't work yesterday and you're late this morning." He kept staring at me with his reading eyes.

I can see the resemblance of him and this body. Kung sa malapitan at hindi maipagkakailang mag-ama sila.

"Yes, dad," tipid at walang emosyon kong sagot. Should I talk to him this way? Bahala na.

"That's new, huh. Did you do what I told you to do?"

Ilang segundo akong natahimik. What did he told me to do? Hindi ko alam. Anong alam ko?

"No, dad," I said still looking straight at his eyes.

Wala siyang sinabi at ramdam ko ang galit niya. What's going on?

"Is that hard to do? I told you to pass the position with your brother. Are you that selfish and couldn't do that simple thing? If only I knew that you will act this way, I shouldn't let you marry that b***h and let your brother."

What? He wanted me to pass the position with another asshole. For what? I won't do that until he gives a valid and justified reason.

He called Adrienne a b***h. Okay, okay. I see. Mas masahol pa pala ang tatay ng lalaking ito kaysa sa kanya. Kaya siguro parehas din sila ng pag-uugali. Hindi ko man sila kilala ng lubos ay kita ko na iyon sa kilos at pananalita niya.

I didn't give him an answer. Instead I only stared at him dangerously. I can do the same thing pero mas lamang sa kanya.

He stood up and fixed his suit. "I'll give you a week to pass the position to your brother. Only a week. After that, I'm hoping that your brother will be the CEO. You're a doctor after all. And we all know that you're busy and couldn't handle more works."

He turned his back and started to walk away. Hindi pa siya nakakalabas ay nagsalita na ako. "Who said I can't?"

He faced me again but his eyes were full of anger. "You have guts now, huh. I'm still your father and you don't have the rights to answer me back."

You're not my father. Sasabihin ko na sana 'yon but I stopped myself. Hindi man siya ang tatay ko ay tatay pa rin siya ng may-ari ng katawang ito.

"I can do the job."

"Really? I heard the directors and your secretary doctor are the ones doing your job." He smirked. "You think you're responsible enough to deserve that position?"

He looked on my table kung saan may parehabang nakasulat doon and pangalan ko at ang position ko sa ospital na ito. Kung ang may-ari ng katawang ito ay iresponsable sa trabaho niya, pwes ako hindi. I can do the job and I won't just give it with his brother.

He desperately wanted this position right? Na kinuha niya ang panghabang buhay ni Adrienne para lang sa posisyong ito. I won't waste their sacrifices for this.

Natahimik ako at pinakatitigan siya. Reading him. He's confident that I will give the position to my brother. Is he holding something against me?

"Do it before I'll cut our connections and take back everything I gave you." Tumalikod ulit siya pero lumingon ang ulo lang niya ang iginalaw. "I meant it."

Tuluyan na siyang tumalikod. Iyon lang ba ang pinanghahawakan niya laban sa'kin? Stupid. I don't care about everything he gave and our connections. Wala akong alam tungkol doon at wala rin akong pakialam.

I smirked evilly. Should I start my evilness with them before f*****g that two traitors? Practice kumbaga.

Okay. Bahala silang maghintay ng isang linggo ng wala. I won't give up this hospital and I will take full responsibility. I'll do all the works and I will slap to his face that I can do it.

I'm not him anymore and I'm not Adler anymore. Iba na ako at hindi ako magpapakita ng awa sa kanila. Hindi naman sa papatayin ko sila. That's easy for the both of them. Sisirain ko sila hanggang sa malugmok silang dalawa.

Napailing na lang ako at hindi mawala ang ngisi sa mga labi ko.

Inabot ko ang papel na ibinigay kanina ni Marley. I read it and my eyebrow raised.

Is this a contract? Binasa ko pa at doon ko nalaman na building of hospital pala. Magpapatayo ng ospital? Binasa ko pa kung saang lugar maipapatayo at kailan. Nakasulat din doon ang budget para sa pagpapatayo.

Napamulagat na lang ako sa gulat. Isang bilyon? Gaano kayaman ang ospital na 'to?

Tangina. Pero doctor ako. Anong alam ko sa ganito? Napahilot na lang ako ng sentido. Saan na 'yung sinasabi kong isasampal ko sa lalaking iyon na kaya ko?

I kept reading. Nakasulat na rin doon ang mga materyal at kung saan bibilhin ang gagamitin. Meron na ring blue print. Pinag-aralan ko ang blue print ng mabuti. Tumango na lang ako ng makitang ayos din ang pagkakagawa. Who planned all of this? I must say he's a genius. Not the blue print. All of this.

May kontrata na rin kung sino ang mga magsusupply ng mga gamit. Kailangan na lang ay ang pirma ko. Sumakit bigla ang ulo ko. Pirma? Ewan ko kung anong pirma niya.

Doon lang ako nabuhayan ng loob nang maalalang may nakita akong signature stamp kanina. Hinanap ko iyon sa lamesa ko at nakitang natanunan ng mga papeles na pinirmahan ko kanina.

Kinuha ko iyon at binasa ulit ang papel at binasa ng mabuti ang kontrata. I can't see anything wrong at sa tingin ko naman ay ayos din ang kalalabasan. Pinirmahan ko ang mga iyon gamit ang signature stamp.