Avludaki uğultu yavaşça sustu.
Gecenin serinliği avludan içeri süzülüyor, yüzümdeki makyajın altındaki ter soğuyordu.
Kalbim, göğsümden çıkacakmış gibi çarpıyordu.
İmam orta yaşlı bir adamdı; yüzünde yılların çizgisi, sesinde otoriteyle karışık bir sakinlik vardı. Elindeki defteri açtı, gözlüğünü düzeltti ve başını kaldırmadan konuştu:
“Bismillahirrahmanirrahim… Allah’ın emri, Peygamber’in kavliyle bu gençleri nikâhlayacağız inşallah.”
O an bütün gözler üzerime döndü.
Kandilin ışığı beyaz yazmamın üzerinden süzülüp alnıma vuruyordu.
Sanki herkesin sessizliği üzerime çöküyordu.
Gözlerimi yere indirdim, parmaklarım kucağımda kenetlendi.
Sesi biraz yumuşakça, “Kızım, mehir olarak ne istersin?” diye sordu.
Mehir…
Bir kadının kendi isteğiyle belirlediği şey.Ama ben burada kendi iste
