Chapter 12: Giving Freedom
1554 Words
Emperor Jeremiah’s POV
Inihayag ko na sa lahat ang pag-iisang dibdid namin ni Ariza at sa totoo lang kaya ko ginawa iyon upang mawala ang narararamdaman ni Amaya para sa akin. Ayoko siyang mapangasawa dahil isa lamang siyang alipin. Lumipas ang dalawang buwan at bigla nang nagpakita si Ritzen sa akin. Laking gulat ko dahil may kasama itong babae at tila magkasintahan ang dalawa. Hindi niya natupad ang pangako niya kay Amaya. Pinuntahan naman ni Ritzen si Amaya at narinig ko ang kanilang pinag-uusapan sa likod ng palasyo.
“P-Patawarin moa ko Amaya dahil hindi ko natupad at naipaglaban ang pag-ibig ko para sa iyo,” malungkot na saad ng aking kaibigan sa kaniya.
Lumuha si Amaya subalit pinunasan lang nito ang kaniyang luha.
“Ano ka ba kamahalan, ayos lang po iyon dahil matatahakin mo na ang landas na dapat mong tahakin. Huwag mo po akong aalahanin, maayos lang po ako,” nakangiting saad nito sa kaniya.
Biglang niyakap ng aking kaibigan si Amaya at nagsimula na siyang umiyak.
“Lagi po kayong mag-iingat kamahalan, mahalin mo ang babaeng nararapat sa iyo. Masaya po ako kamahalan, kung ano ang kaligayahan mo ay kaligayahan ko na rin,” wikang muli nito.
Umalis na si Ritzen at ang kaniyang mapapangasawa patungo sa bayan ng Rekiem. Hindi na kaming muling nagtalik ni Amaya dahil madalas na ang pag-iwas niya sa akin magmula nang naipahayag ko ang pag-iisang dibdib naming dalawa ni Ariza. Hindi ko maintindihan kung bakit naging masayahin ito at lagi niyang hinihimas ang kaniyang tiyan. Subalit hindi ko na lang siya pinapansin. Magmula nang namatay ang aking ama, wala nang nagtangka sa bawat emperyo. Nananatili pa rin na kami na taga-Odisius ang pinakamakapangyarihan pa rin sa lahat. Isang araw ay nabalitaan naman ni emperador Xander na hindi na nanligaw si Ritzen kay Amaya.
“Kaibigan nagkaroon ako ng pag-asa para kay Amaya,” Masayang saad ni Xander sa akin.
Hindi na lamang ako umimik at biglang dumaan si Amaya sa aming harapan kasabay nito ang pag-abot ng meryenda sa amin. Ngumiti ang aking kaibigan sa kaniyang harapan at umalis na rin siya upang magtrabaho sa kusina.
“Napakaganda talaga ng iyong alipin, Jeremiah,” namumulang saad sa akin ni Xander.
“Maganda nga siya aking kaibigan subalit isa lamang siyang alipin. Sa palagay ko hindi ka narararapat sa kaniya dahil isa kang emperador. Mas nababagay pa sa kaniya ang aking mga kawal,” tumatawang sambit ko sa kaniya.
Kilala ko si Xander at hindi ito madaling mapikon sa aking mga sinasabi.
“Kahit isa lamang siyang alipin subalit para sa akin siya ang narararapat kong pakasalan. Marami siyang katangian na wala sa ibang prinsesa o emperatris na nakikita ko sa mga bayan,” nakangiting wika niya sa akin.
Inaamin kong napakaganda at napakadalisay ng puso ni Amaya. Kaya’t kami ay hindi maiwasan ang umibig sa kaniya. Kung alam lang ni Xander na nakukuha ko si Amaya, ang lahat sa kaniya. Kaya’t masasabi ko pa rin na sa akin lang siya. Pinuntahan niya ito at halata kay Amaya na nagugustuhan niya ang aking kaibigan. Narinig ko na nagtapat siya ng pag-ibig sa kaniya subalit tinanggihan niya ito.
“B-Bakit Amaya, dahil ba sa emperador ako kaya ayaw mo akong maging kasintahan?” saad ng aking kaibigan sa kaniya.
“O-Opo k-kamahalan at hindi p-po ako nararapat sa iyo,’’ nanginginig na sambit nito sa kaniya.
“Handa kong pakasalanan ka at matagal na kitang nagusgustuhan.”
“S-subalit a-akoy isang alipin lang po at ang isang tulad ko ay hindi maaaring umibig sa’yo.”
Huminga nang malalim ang aking kaibigan at nagwika.
“Inuutusan kita, Amaya. Pakasalan mo ako pagkalipas ng dalawang buwan.”
Nabigla na lang si Amaya sa kaniyang narinig at hindi makakibo. Nakita ko na niyakap siya ng aking kaibigan habang nakatalikod si Amaya sa kaniya.
“Gagawin ko ang lahat upang maalis ka lamang sa pagka-alipin. Mahal na mahal kita, Amaya.”
Hinarap niya si Amaya at mapusok niyang hinalikan siya sa kaniyang labi. Sumunod ang mga labi niya sa paghalik ng aking kaibigan sa kaniya. Isinandal niya ito sa puno at bumaba ang halik ng aking kaibigan sa kaniyang leeg patungo sa kaniyang dibdib. Kahit anong tulak ni Amaya ay hindi niya maiwasan ang panunukso ng aking kaibigan sa kaniya. Nang itinaas na ng aking kaibigan ang kanang pa ani Amaya, hindi ko na napigilan ang aking sarili na sugurin si Xander. Hindi ko namalayan na dumampi na ang aking kamao sa kaniyang pagmumukha.
“B-Bakit mo ako sinuntok Jeremiah?!” pagalit na saad niya sa akin.
“Huwag na huwag mong hahawakan si Amaya, Xander!”
Nagulat ang aliping si Amaya sa aking pagsugod at napaupo ito sa lupa.
“Ano ang problema mo, Jeremiah. Bakit ganyan na lamang ang iyong pagkilos at hindi kita maintindihan!”
At saka na lamang umalis si Xander sa aking harapan. Nang umalis ang aking kaibigan at si Amaya ay nakita kong papalayo sa akin subalit bigla kong nahila ang napakahaba niyang buhok.
“At saan ka pupunta alipin? Ang akala mo ba ay hindi ko makikita ang ginagawa mong pang-aakit sa aking mga kaibigan?!” pagalit kong saad sa kaniya.
“B-Bitawan ni’yo po ako kamahalan. Nasasaktan po ako!” sumisigaw na saad niya sa akin.
“Halika rito, upang matikman mo ang kaparusahan ko sa iyo!”
Dinala ko siya sa aking silid at ipinunit ko ang kaniyang kasuotan.
“T-Tama na po k-kamahalan, maawa na po kayo sa akin,” umiiyak na saad nito sa akin.
Hinahalikan ko ang kaniyang mga labi subalit patuloy niyang iniiwasan ang aking halik. Sa hindi inaasahan, nasampal ko siya ng malakas habang nakahiga kami at nakapatong ako sa kaniya sa aking higaan. Dumugo ang kaniyang labi at labis ang pagkagulat nito.
“Naghahanap ka na ba ng ibang uri ng dragon, huh, Amaya? Nangangati na ba iyang perlas mo dahil dalawang buwan na tayong hindi nakakapagtalik? Kitang-kita ko kung paano ka pumikit no’ng halikan ka ni Xander, ganoon na ganoon ang reaksyon mo sa tuwing hinahalikan kita. Tapos ngayon ay nandidiri ka sa akin?”
Umiyak nang umiyak si Amaya sa aking harapan.
“Ako na po ang nagmamakaawa kamahalan, hindi ko na po masikmura ang ginagawa natin panloloko kay prinsesa Ariza. Batid kong minamahal mo siya at minamahal ka rin niya, kaya pinipilit kong iwasan ka. Babae rin po ako at sana ay tigilan ni’yo na po ako. Kayong dalawa ng prinsesa dapat kayo ang magkasama ngayon. Itigil na natin po ito, kamahalan, ayoko na po dahil alam kong alam mo rin po na labis akong nasasaktan. Kung mabalitaan ng prinsesa ito, ayokong iwanan ka niya at masaktan pa. Ayokong makita ka na lumuhang muli magmula nang namatay ang iyong mga magulang. Ayoko na rin nakikita kang nag-iisa, kaya’t kamahalan nakikiusap po ako.”
Hindi ko maiwasan ang pagtulo ng aking luha at tama nga siya mas nasasaktan si Amaya sa tuwing nakikita niya akong umiiyak. Lagi niya akong niyayakap at pianapasaya, kailanman hindi ko siya nadamayan kahit na pareho kaming nawalan ng mga magulang. Nakita niya akong lumuha at sa hindi inaasahan ay niyakap niya ako at pilit na naman niya akong pinapakalma. Pinunasan niya ang aking luha at hinaplos niya ang aking mukha.
“Huwag ka nang umiyak kamahalan, magiging maayos din ang lahat,” nakangiting saad niya sa akin.
Hinalikan niya ako sa aking labi at hindi ko maiwasan ang init ng aking katawan. Kung nalalaman man niya ay wala akong pakialam kay Ariza. Isinubo niya ang aking dragon at ramdam ko ang kaniyang pagmamahal. Nang ipapasok ko na ang aking dragon sa kaniyang perlas ay tumanggi ito.
“K-Kamahalan, patawarin ni’yo ako subalit hindi ko na po kayo hahayaan na ipasok ang inyong dragon sa aking perlas. Magmula sa araw na ito, si prinsesa Ariza na ang may karapatan sa iyo. Subalit tutulungan ko po kayo upang malabasan,” saad niya sa akin.
Ngunit hindi ako pumayag at ipinilit kong ibinuka ang kaniyang hita upang magawa ko lang ang aking pagnanasa. Patuloy lang ako sa pagbayo sa kaniyang itaas at humihigpit ang yakap nito sa akin. Pagkatapos ng aming pagtatalik kusa na itong tumayo at nagbihis.
“Dito ka muna gusto kong nasa tabi lamang kita,” saad ko sa kaniya.
Ngumiti lamang ito sa aking harapan.
“Baka heto na ang huli natin pagtatalik kamahalan. Magpapaalam muna po ako sa inyo.”
Nagulat ako sa aking narinig at niyakap ko siya nang napakahigpit.
“Gusto ko po sanang magbakasyon kahit walong buwan lamang po upang makapagpahinga.”
“B-Bakit ganoon katagal Amaya?’’
“Upang magpahinga muna po ako at makalimutan ko ang pag-ibig ko para sa iyo. Siguro pagkalipas ng walong buwang iyon, tiyak na ikakasal na kayo ni prinsesa Ariza. Gusto ko sa pagbabalik ko, makita ko na ulit ang dati mong ngiti kamahalan.”
Isinunubsob ko ang aking mukha sa kaniyang napakalambot na dibdib. Iniisip ko kung hindi ako papayag baka mawala siya ng tuluyan sa aking buhay.
“Hihintayin ko ang iyong pagbabalik, sana makalipas ang walong buwan ay sisiguraduhin mong nakalimutan mo na ako,”nakangiting saad ko sa kaniya at hinalikan ko muli siya sa kaniyang mga labi.
End of POV
Ang hindi alam ng emperador ng Odisius ay lalayo ang aliping si Amaya upang isilang ang kanilang anak na ipinagbubuntis ngayon ng alipin.
- Writer
