Chapter 9: Real view for the deemed friend
1635 Words
Nakauwi na si Amaya sa kanilang tahanan at nakita niya si Anata ang nakababata nitong kapatid. Matanda lamang si Amaya ng dalawang taon sa kaniya. Niyakap niya ang kaniyang kapatid at nagsimula nang tumulo ang kaniyang luha.
“Bakit ka ginabi, ate, bakit ka umiiyak?” pagtatakang tanong ni Anata sa kaniya.
“Wala lang, Anata, yakapin mo nga ako at awitan upang mawala ang aking kalungkutan,” utos nito sa kaniyang kapatid.
Inawitan siya ni Anata at nakatulog si Amaya sa bisig ng kaniyang kapatid. Samantalang si emperador Jeremiah ay patuloy niya pa rin pinag-iisipan ang ginawa niyang panghahalay kay Amaya. Alam niyang magagalit ang dalaga sa kaniya subalit hindi na lang niya inisip iyon. Kinabukasan ay maagang umalis ang emperador ng Odisius upang makipagpulong sa bayan ng Quidan. Nakita niya sina pinsepe Ritzen at emperador Morgan.
“Mas maaga pala kayo kaysa sa akin, pasensiya na kayo kung nahuli ako ng dating,’’ saad nito sa dalawa.
“Hindi naman Jeremiah kadarating lang namin,” wika naman ni emperador Morgan sa kaniya.
“Ikaw Ritzen, kumusta ang pagmamanman mo kay emperador Reyos?” tanong naman ni emperador Jeremiah kay Ritzen.
“Wala pa akong kakaibang nakikita ngayon emperador ng Odisius subalit pumunta na si heneral Gus sa kaniyang emperyo,” sagot naman ni prinsepe Ritzen sa kaniya.
Biglang dumating si emperador Reyos at umupo na siya sa kaniyang puwesto. Umupo naman si emperador Jeremiah upang umpisahan na ang kanilang pagpupulong. Hawak nito ang pyesang chess at table bilang representasyon nito sa kanilang pulong. Ang inaakala naman ni emperador Reyos ay hindi siya kasinggaling ng kaniyang ama at napansin naman ni emperador Jeremiah na tila hindi nakikinig sa kaniya ang matandang emperador. Bigla niyang ibinato ang kunai na hawak nito at ibinato nito sa upuan ng matandang emperador. Labis naman ang takot sa pagkakabato ng kunai sa kaniya ng batang emperador.
“May tainga ka ba upang pakinggan mo ako?” sarkastikong tanong ni emperador Jeramiah sa kaniya.
“Alam mo ba emperador ng Odisius nakakawalang gana ang makipagpulong sa isang tulad mo. Kamukha mo nga ang iyong ama, subalit nalalaman kong mas magaling siya sa iyo.”
“Kung wala ka rin ganang makinig sa akin, mas mabuti pang tanggalin ko na lang ang kaliwang tainga mo. Hindi ko kailangan ang emperador na sumasalungat sa aking kagustuhan at iniinsulto ang aking patakaran.”
“Hindi mo magagawa iyan dahil malambot pa rin ang iyong kalooban.”
Ilang sandali lamang ay bigla na lang tumulo ang dugo mula sa tainga na matandang emperador. Nagulat ang lahat at halos magsumigaw sa sakit ang matandang emperador na sa kaniyang harapan. Hindi namalayan ng emperador ang biglaang pagbato ng kunai ni emperador Jeremiah sa kaniya.
“AHHHHHHH!!!!” sigaw ng matandang emperador sa kaniyang harapan.
“Tandaan mo ito hangal na hudhuding emperador, mamamatay ang tangkang pag-iinsulto sa akin,” mahinahong wika ni emperador Jeremiah sa kaniya.
Ipinulot ni emperador Jeremiah ang natanggal na kanang tainga ng matandang emperador at isinampal nito sa kaniya.
“Sabihin mo lang sa akin kung gusto mo pang matanggal ang kabila, emperador ka man sa iyong sariling paningin subalit para sa akin kayo ay napakababang uri ng alipin,” pang-iinsultong saad ni emperador Jeremiah sa kaniya
Nang makatapos ang pagpupulong binulungan nito ang kaniyang tapat na heneral na si heneral Hinyo.
“Dalhin mo ang sampung magagaling na kawal at patayin ni’yo ang hangal na emperador na si Reyos. Wala kayong ititira maski isa sa kaniyang mga hangal na alagad, pagkatapos ay ipunin ni’yo ang kanilang mga ulo at dalhin ni’yo sa kanilang emperyo,” pabulong na saad ni emperador Jeremiah sa kaniyang heneral.
“Opo, kamahalan,” tanging nasagot ng heneral sa kaniya.
Ilang sandali lamang ay lumapit si prinsepe Ritzen sa kaniya at may nais siya ipaabot para sa iniirog niyang si Amaya.
“Aking kaibigan, maaari mo bang iabot ang handog ko sa kaniya. Upang malaman niyang pupuntahan ko rin ito pagkatapos ng aking misyon?” wika ni prinsepe Ritzen sa kaniya at iniabot niya ang dala niyang regalo kay emperador Jeremiah.
Kinuha naman ni emperador Jeremiah ang dala ng kaniyang kaibigan.
“Bakit, magkasintahan na ba kayo ni Amaya?”
“H-Hindi pa pero inamin niya sa akin na minamahal niya rin ako. Subalit hinatayin ko raw ang kaniyang ika- 24 niyang kaarawan atsaka na kaming balak na magpakasal. Parang kami na dahil nayayakap ko na ito at nahahalikan ko na siya sa kaniyang pisngi.”
Namumulang saad ni Prinsepe Ritzen sa kaniya. Subalit sa isip ni emperador Jeremiah ay lihim siyang nagseselos sa pagtatapat ni Amaya sa kaniyang kaibigang prinsepe.
“M-Makakaasa kang ibibigay ko sa kaniya ito, mauna na ako,” pagpapaalam ni emperador Jeremiah sa kaniyang kaibigan.
Umuwi ang emperador sa kanilang emperyo at kaagaran niyang hinanap si Amaya.
“Nasaan si Amaya, alipin?!” humahangos at pagalit na tanong nito sa kasamahan ng dalaga.
“Ang pagkakaalam ko po kamahalan ay nariyan lamang kanina sa kusina,” sagot naman ng kaniyang alipin.
Hinanap niya ito sa kusina subalit nakita niyang tinapos nito ang kaniyang mga gawain. Naalala niya sa tuwing nalulungkot ang dalaga ay nasa tabi ng ilog ito at doon umiiyak. Pumunta ang emperador sa ilog at nakita niya nga si Amaya na umiiyak habang hinihilod nito ang sarili. Alam niyang labis niya itong sinaktan ang kaniyang kalooban at pagkuha ng kaniyang puri. Nakita rin niya na walang kasuotan ang dalaga habang nakalublob ito sa ilog.
“Amaya!” pagalit na sigaw ng emperador sa kaniya.
Humarap si Amaya na lumuluha at labis na natakot ang dalaga nang papalapit sa kaniya ang emperador. Kumuha ng bato ang dalaga upang ibato ito sa emperador at hindi na muling mangyari ang nangyari sa kanila noong gabi sa silid aklatan.
“H-Huwag kang lumapit sa akin k-kamahalan, pakiusap po,” nanginginig na saad ng dalaga habang hawak nito ang bato.
Ibinato ng dalaga ang bato at natamaan sa braso ang emperador ng Odisius. Labis naman nagalit ang emperador sa kaniya. Walang matakbuhan ang dalaga dahil naliligo ito sa gitna ng matataas na bato. Patakbong lumapit ang emperador sa kaniya habang nakalublob na rin ito sa tubig. Ang lalim ng ilog na pinagliliguan niya ay hanggang itaas ng kaniyang dibdib kaya’t natatakpan ng tubig ang kaniyang dibdib. Hinawakan ng emperador ang kaniyang kamay at nang pagtangkaan siya ng emperador na halikan, sinampal niya ito nang buong lakas. Nagulat ang emperador sa pagkakasampal ng kaniyang alipin sa kaniya. Tumawa lamang ang emperador ng Odisius at sinabunutan niya ito ng buong lakas ang dalaga.
“MAY KARAPATAN KA BA UPANG DUMAMPI ANG IYONG KAMAY SA AKING MUKHA, HUH, AMAYA!” pagalit na saad ng emperador sa kaniya.
Batid ng dalaga na nagbago na nga ng pag-uugali ang kaniyang itinuring na kapatid.
“B-Bakit mo ginagawa sa akin ito kamahalan, hindi na kita kilala. Nasaan na ang aking itinuring na nakakabatang kapatid?” lumuluhang saad ni Amaya habang nakasabunot ang kaniyang buhok.
“Huwag mo akong ituring na tila ba isang paslit! Hindi na tayo bata, Amaya! Kailanman hindi kita itinuring na kapatid, gusto mo bang malaman ang katotohanan kung ano ang pagtingin ko sa iyo ngayon? Isa ka lamang alipin sa aking paningin at kailanman hindi nag-iba ang paningin ko sa’yo!” pagalit na tugon nito kay Amaya.
Lumuha lamang ang dalaga at labis siyang nasaktan sa iniwika ng kaniyang itinuring niyang sandalan sa buhay.
“Magmula ngayon Amaya, isa ka lamang parausan sa aking paningin at ako lang ang may karapatan sa’yo. Emperador mo ako kaya sundin mo lahat ng kautusan ko! Hindi ka narararapat sa aking kabaitan, tandan mo iyan!”
Hindi maintindihan ng dalaga ang lahat kung bakit nag-iba ang turing sa kaniya ng emperador ng Odisius. Inalala nito ang kanilang masasayang nakaraan subalit sa ngayon ay tila nawawala na. Hindi makakilos ang dalaga sa sobrang sakit ng isinaad ng emperador sa kaniya. Sumisigaw ito nang buong lakas habang patuloy siyang nilalapastangan ng kaniyang itinuring na pamilya. Hindi niya akalain sa kabila ng lahat ng sakripisyo nito sa kaniyang emperador, hindi niya akalain ang turing lang pala sa kaniya ay isang napakababang uri ng tao. Patuloy lamang sa pag-iyak ang dalaga at pagsigaw nitong tila niyayanig ng kalangitan. Ang narararamdaman ng dalaga ay isang mapait at sakit ng kaniyang kalooban.
“Kahit anong gawin mong pagsigaw, sa akin ka lang Amaya!” kasabay nito ang pagpasok ng kaniyang dragon sa loob ng perlas ng alipin.
Patuloy lamang ito sa pagbayo sa harapan ng dalaga habang nakasandal si Amaya sa bato. Nakataas ang isa nitong paa at patuloy lamang ang paghalik ng emperador sa kaniyang dibdib. Napansin ng emperador na tila walang emosyon ang alipin at patuloy lamang din ito sa pagluha. Labis na nabigla ang dalaga sa pagkakasabi ng masasakit na salita ang emperador sa kaniya. Wala itong narararamdamang sakit sa katawan na tila nawala na ang kaniyang animo sa harapan ng emperador.
“A-Ano ba magsalita ka, Amaya! ah! ah! ah!” wika ng emperador habang patuloy lang ito sa pagbayo at paghingal.
Sa sobrang inis ng emperador, kinagat nito ang pasas ng dalaga dibdib. Subalit tila wala pa rin narararamdaman na emosyon. Napansin ng emperador na dumugo na ang pasas ng dalaga dahil sa pagkakakagat niya rito. Hanggang labasan ng sariling binhi ang emperador at ipinasok niya ito sa loob ng kaniyang perlas. Tanging narinig ng emperador sa bibig ng alipin ay ang salitang bakit.
“Bakit…. Bakit… Bakit…” paulit-ulit na wika ng dalaga sa kaniya.
Pagkatapos ng pakikipagtalik niya sa dalaga, nawalan siya ng malay habang tumutulo ang kaniyang luha. Ibinuhat siya ng emperador patungo sa pampang at binihisan. Subalit bakas sa damit ng dalaga ang kaniyang kakaunting dugo na galing sa kaniyang dibdib na kinagat ng emperador. Inihiga niya ito sa itaas ng bato atsaka na umalis patungo sa kaniyang palasyo.
- Writer
