The Cold Guy Baby

CHAPTER 8

Tyler

Kanina pa kami nakarating na ni Elaine sa tapat ng bahay nila. Ang sinabi kong gigisingin siya ay hindi ko ginawa.

Nawiwili lang ako kakatitig sa mukha niya. I want to touch every inch of her face but, I can't.

Noong panahong kasama ko siya hindi ko magawang hawakan ng may pagmamahal ang mukha niyang ito.

I silently smiled.

Hinaplusan ko ang mukha niya na hindi tumatapat ang kamay ko sa balat niya.

I smile whispered, “Ayaw na kitang mawala nang tuluyan sa paningin ko, Elaine. Hindi man kita makuha sa ngayon, alam kong darating din ang oras na mahalin mo uli ako,” mahina kong usal habang nakatitig sa maamo niyang mukha.

Mahimbing siyang natutulog kaya malaya ko siyang natitigan nang matagal.

Hindi pa rin pala nagbago ang Elaine dati.

“Still you're the Elaine, I've met before. Kaya, pangako, protekhan kita abot sa makakaya ko,” nakangiting sambit ko.

May pag-iingat kong hinawi ang iilang hibla ng buhok niyang sumasagabal sa kaniyang mukha. Inilapit ko ang mukha ko at padampi kong inilapit ang labi ko sa labi niya.

Ilang sandali ang lumipas, pansin kong gumalaw siya. And she's already awake. Bagay para inayos ko ang pag-upo.

I wear my genuine smiled and look at her.

“Nasa bahay niyo na tayo, mahimbing kasi ang tulog mo kaya hindi na kita inabala pa,” saad ko.

“Halah! Sige, bababa na ako, Tyler,” paalam niya sana nang agaran kong ginanap ang kamay niya.

Napatitig siya sa kamay kong nakahawak sa braso niya at gusto ko sana siyang pigilan pero baka magalit pa siya sa ‘kin.

“Good night, El. Salamat sa pagpayag mo,” saad ko na ikinatahimik niya at tipid niya lang akong ningitian.

But her smiles overwhelmed me. She nodded and left.

Kasabay nang pagbitaw ko sa kamay niya ay tuluyan na siyang lumabas ng sasakyan.

She standing still infront of thier house gate, kaya binuhay ko na ang makina ng sasakyan ko at tahimik na lumisan.

—————★★—————

Ellaine

Tipid ang ngiti kong nasundan ng tingin ang papalayong kotse ni Tyler, bago ako tuluyang tumuloy sa loob ng bahay. Nasa may pinto pa lang ako ng bahay nang may maramdaman akong bagay na parang naiwan ko.

Kagat ko ang kuko ko nang maisip kong itinabi ko ito kanina sa upuan kung saan ako nakapuwestong umupo.

Jusme! Nakalimutan ko na nga.

“My, God! Ang shoulder bag ko!” natataranta kong himutok at hindi na mapakali pa.

Shemay! Doon pa talaga sa kotse ni Tyler naiwan. Ang tanga!

Gosh! Huwag niya sana iyong pakialaman. Please Lord, h'wag mo siyang hayaan. Naroon pa naman ang picture namin ng anak ko. Hindi ko rin siya matawagan dahil, pati cellphone ko n din nandun din sa shoulder bag.

—————★★—————

Tyler

Naging maayos ang gising ko ngayong araw. Kung noon ayaw kung pumasok sa kompanya ni, Daddy ngayon ay hindi na. Ginanahan akong pumasok ngayon.

After knowing that Elaine would meet me there. Para bang nililipad na ang isipan ko.

Hindi kasi maalis sa labi ko ang saya ngayon.

Agad kong inayos ang pagkatali ng necktie ko pagkatapos tinitigan ko ang pambisig-relo ko. Napangiti ako sa naalala ko.

Malakas ang hatak sa ’kin ng litratong ’yun kaya siguro naman hindi kasalanan 'yun kung kukunin ko.

F.L.A.S.H.B.A.C.K

I rub my lower lip while staring at Elaine's bag. Napaka-careless niya talaga kahit kailan.

Kaya imbis na ibalik ko iti sa kaniya.

Binuksan ko 'yun at hinalungkat ang loob. There, I saw a pocketbook inside her bag saka inikot-ikot ito.

A smile traces on my lips, “Hanggang ngayon nagbabasa pa pala siya nito.”

She's not totally change. No, she's not.

Nabasa ko ang pocketbook niya.

And its about romance.

Napailing ako.

Ibabalik ko na sana sa loob ng bag niya ang hawak ko ay natigil iyon nang mahagilap ko ang wallet niya.

Una parang ayaw kong buksan. Kaya lang nate-tempt akong kunin ’yun at buksan. Hindi ko naman siya pagnakawan.

Pagbukas ko. Nakita ko agad ang pera niya. Kaunti lang ang mga ito.

Kinuha ko ang wallet sa may suit ko at binuksan iyon sabay kuha ng perang nakatambak lang sa wallet ko.

Inilagay ko iyon sa wallet niya at titiklupin na sana nang mahulog ang nakatalikod na isang wallet size na picture.

Ibinalik ko sa loob ng bag niya ang kanyang wallet at hindi inalis ang mata ko sa picture na iyon. Kinuha ko at iniharap iyon na bahagyang ikinatigil ko dahil tumambad ang ninanais kong makita.

It's a picture of Elaine with the little boy she kissed on the cheek.

Napangiti akong bigla at hindi ko maintindihan ang sarili ko. Dahil, sa biglang tuwang nadarama ko.

He's look too cute and daring.

“May pinagmanahan—his eyes same ah her mother,” napapangiti kong sabi.

Bahagya akong nalungkot dahil, sa tanong na gumugulo sa isipan ko. Tungkol kay Elaine pati sa anak niya.

Sino kaya ang ama niya? May asawa na ba siya? Pero hindi, wala naman siyang iniligay sa resume niya.

Jeez! Ang daming tanong na gusto kong sagutin niya. At gusto kong makasiguro, ako na lang sana.

It's a craziness but I'm hoping that he's mine.