RYKER DAMIEN LEE POV
Lunch time na, at gaya ng dati, lumabas na si Syrelle para mag-lunch sa cafeteria kasama ng ibang interns. Ako naman, nanatili sa loob ng opisina hindi ko na kaya ang ingay at bulungan sa cafeteria. Bukod doon, alam kong may darating pa. Si Niko. Siya na lang ang madalas kong inuutusan na maghatid ng pagkain kapag ganito ang oras.
Tama nga ako. Ilang minuto lang, bumukas ang pinto ng opisina. Hindi ko na kailangang tumingin para malaman na siya iyon. Amoy pa lang ng kape at tunog ng tray na dala niya, alam ko na. Tahimik niyang inilapag ang tray sa gilid ng mesa ko.
“Oh, lunch mo. Kumain ka na,” sabi niya habang tinutulak palapit sa akin ang plato.
“Sige. Mamaya,” malamig kong tugon, hindi man lang lumingon.
Naramdaman ko ang nanunuyang titig niya. “Bakit parang
