The Night He Doesn’t Remember

Kab 5

Wednesday. 8:01 AM.

Paglabas ko ng office ni Zane kanina... nanginginig pa rin tuhod ko.

"Next time... I want the whole truth."

Yun yung huling sinabi niya. Mababa. Mapanganib.

11:00 PM. Apartment ko.

Dalawang pregnancy test sticks. Nakatingin lang ako dun sa lamesa.

Positive. Pareho.

"Huli na Aria," bulong ko. "Kailangan mo na sabihin sa kanya."

Pero paano? Paano sasabihin sa CEO na anak niya yung nasa tiyan ko?

Kinabukasan. Thursday. 8:00 AM. Montenegro Corp.

May email na naman.

From: Z.Montenegro@montenegrocorp.com

Subject: My Office. Now.

Wala nang "9AM Sharp". Wala nang "Don't be late".

"Now" lang. Ibig sabihin... seryoso na to.

Kumatok ako. Kamay ko may dalang maliit na envelope. Dun nakalagay yung dalawang test sticks.

"Come in," malamig na boses niya.

Pagpasok ko, nakatayo siya sa bintana. Talikod sakin. Black suit. Pang-CEO talaga.

"Close the door," utos niya. Di lumingon.

Sinara ko. Tunog ng lock parang hatol.

"Yesterday," sabi niya. English pa rin. "You said you remember that night. But you didn't tell me everything."

Lumingon siya sakin. Mata niya asul. Matalim. Nakakatunaw ng tuhod.

"So I'm asking you one last time, Aria," lumapit siya. Isang hakbang lang layo sakin. "The whole truth. Now."

Lunok ako ng laway. Kinakapa ko envelope sa likod ko.

"Sir..." boses ko nanginginig. "Buntis po ako."

Tahimik.

3 segundo. Walang kurap mata niya.

"Pregnant," ulit niya. English. Walang emotion. "And you believe the child is mine."

Hindi tanong. Statement.

Umiling ako. "Hindi po ako naniniwala, Sir. Alam ko. Kasi... wala naman po ibang lalaki."

Tumawa siya. Isang beses lang. Malamig.

"That's a big claim, Aria." Kinuha niya envelope sakin. Binuksan.

Pagkakita niya ng dalawang test sticks na may dalawang pink lines... nanigas panga niya.

Tinitigan niya yun. Tapos tinitigan ako.

"Proof?" tanong niya. Binaba niya envelope sa desk. "Two lines on a plastic stick is your proof?"

"Yes, Sir," matapang ako sagot. Kahit nanginginig boses ko. "Kasi totoo po."

Lumapit siya ulit. Hinawakan baba ko. Pinilit niya tumingin ako sa mata niya.

"Do you know what happens if you're lying, Aria?" boses niya bumaba pa. "I will ruin you. Your career. Your reputation. Everything."

Naiyak ako. Isa lang. Tumulo.

"Di po ako nagsisinungaling, Zane," bulong ko. Pangalan niya na. Di na "Sir". "Bakit naman po ako magsisinungaling ng ganito?"

Tahimik siya. Daliri niya dumampi sa luha ko. Pinunasan.

"Then we do a test," sabi niya. Binitawan baba ko. "Blood test. DNA test. Medical. Today. Now."

Napahawak ako sa tiyan ko. Automatic.

"And if it's mine..." lumapit siya sa tenga ko. Bumulong. English pero mainit boses. "Then we have a problem, Aria. A very big problem."

Pagkatapos nun... kinuha niya phone niya.

"My driver is waiting downstairs. We're going to the hospital."

Hinawakan niya kamay ko. Mahigpit.

At dun ko naramdaman... mainit kamay niya. Same init nung gabi sa hotel.

Pero ngayon... may kasama na kami.

TO BE CONTINUED...