Seven

1499 Words
Nandito ako ngayon sa field at pinagmamasdan ang mga soccer players sa practice game nila against Dream Academy. nandito ang lahat ng mga Estudyante ng Love Academy, as well as a few students from D.A. Dinismissed ng maaga yung klase para manuod dito at icheer ang L.A. and since ayoko pang umuwi and I've got nothing to do so pumunta nalang ako dito to pass time nagsitilian yung mga nasa likod ko kaya't kahit hindi ako chismosa, I can't help but to look back to see what's the commotion happening at the back and there I saw a well-built man, wearing his jersey shorts and a plain white sando, may bitbit din itong malaking sports bag It's Draven The Guy who stole my Potato chips "Hi Gorgeous!" he greeted me at tinanguan ko lang siya as a reply, I don't want to be rude kaya pasalamat siya at kahit papaano tinanguan ko pa siya, I dont usually reply to greetings binalik ko nalang ang tingin ko sa harap, mataman kasi siyang nakatingin sa mga mata ko and I dont like it, I feel like he's consuming my very soul....okey I'm over reacting, but what can I do, I feel awkward with his gaze and I dont know why, naramdaman ko nalang na umupo siya sa bakanteng upuan sa tabi ko at hindi ko alam kung bakit bigla nalang akong na-estatwa sa kina-uupuan ko narinig ko ang biglaang bulungan ng mga nasa likod but I don't mind at all dahil hindi ko na alam ang gagawin ko he's presense is killing me, I need to get out of here tatayo na sana ako ngunit pinigilan nito ang mga kamay ko "Stay!" he said smiling to me, tumaas naman ang kilay ko "What do you think of me? a dog?" inis kong saad dito at tinampal ang kamay na nakahawak sa kamay ko at iniwan itong napipilan sa kinauupuan I have to admit, that sudden skinship with him made me felt electrified somehow tss what am I talking about? nagpatuloy lang ako sa paglalakad and medyo nagliwanag ang mukha ko nang madaanan ang isang bench sa may lilim ng puno na malayo-layo sa field na puno ng sigawan at tilian masayang tinungo ko iyon, thank goodness I found a silent place, I could finally have my time alone...... "GORGEOUS!!" I heard a familiar voice shouted and I can't help but to roll my eyes "Dont call me gorgeous, get lost" inis kong pagtataboy dito ngunit malawak na ngiti lang ang ginanti nito bago umupo sa tabi ko I hate his smile "If you want me to not call you Gorgeous, then you should tell me your name then" hindi ko siya pinansin at nilabas nalang ang libro kong Psych101 I get my earphones at my bag, pinasak ito sa tenga ko, turn on the music at hindi na pinansin pa ang presensya ng istorbong katabi ko ngunit hindi ko pa nasisimulang basahin yung libro ay nagsisimula na namang manggulo yung katabi ko "GORGEOUS, GORGEOUS, GORGEOUSSSSSS!" Napapikit ako ng mariin sa inis sa Draven na ito, calm down Andi, wag mo nalang pansinin mapapagod din iyan binalik ko nalang ang atensyon sa pagbabasa, ngunit ang mokong ay tinanggal pa ang earphones ko sa magkabilang tenga at nagsimulang magsisigaw ulit "GORGEOUS, GORGEOUS, GORGEOUSSSSSS!" He never failed to get into my nerves "Shut the f*ck up!" sigaw ko dito, nakita ko namang napangisi siya, nagdekwatro, pinatong ang siko sa hita niya tsaka nangalumbaba sa harap ko "Care to tell me your name, tatahimik na ako" nagpipigil ng tawang saad nito paanong hindi siya matatawa, effective na effective ang pang-iinis niya dahil kitang kita sa mukha ko kung gaano ako kabadtrip ngayon nang dahil sakanya "I am Andromeda, Now Leave!" sabi ko dito na kunot na kunot ang noo but he don't mind at all "I said tatahimik ako, but I didnt remember saying na aalis ako at lulubayan kita, because from this very moment magsimula ka nang masanay sa presensya ko, cause My Dear Andromeda, I'll make you mine. I will court you whether you like it or not" he said smiling from ear to ear ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "BABEEEEE!!!!!!!!" I heard someone shouted, I can't help but to roll my eyes here we go again! "I told you Mister, I am not your Babe! so don't call me with that stupid nickname you're giving me or any nickname you always come up with" inis kong lintanya dito nang harangan niya ang dinadaanan ko bago ko siya tuluyang nilagpasan Don't ask me kung bakit bigla bigla nalang nanggugulo yung mokong na iyan, it's been a week since the day na lumapit siya sakin and keep on insisting that he will court me, like what the heck?! I rejected him a couple of times but he did not listen and continue to pester my life. he never failed to give me flowers na harap-harapan ko ring tinatapon sa basurahan, lagi siyang nakabuntot sakin saan man ako magpunta, he also gave me this human size teddy bear na binigay ko doon sa batang pulubi sa labas ng school na nadaanan ko pag-uwi, pumunta narin siya sa room namin na may kasama pang mga backup, he was suppose to sing a song for me pero agad na tumayo ako at nagpaalam na pupunta akong comfort room, hindi pa man pumayag nun yung prof ay nagtuloy-tuloy parin ako sa paglabas kaya't hindi natuloy ang plano ni Draven pero kahit na anong gawin kong pamamahiya, pagtanggi at pagtapon sa lahat ng mga binibigay niya, hindi parin niya ako tinitigilan. "Then what do you want me to call you then? since magiging girlfriend naman na kita dapat may tawagan tayo, how about sweetheart? darling? Love?" nanggigigil na huminto ako sa paglalakad at hinarap siya, ngumiti naman siya sakin na lalo kong kinainis "I will not be your girlfriend, and will never be....diba may girlfriend ka? don't tell me two timer ka?" I said nang maalala kong nahuli ko siyang may kahalikan noon sa isa sa mga classroom sa Psychology Department, tsk tsk tsk boys will be boys nakita ko namang napakunot noo siya "Girlfriend? I dont remember having one, Five years had passed since my last relationship" nagtatakang saad nito so sino yung kahalikan niya noon? kaibigan? bestfriend? "You wont fool me Draven, I saw you kissing a girl before, don't tell me that it's just your bestfriend at normal lang na ginagawa niyo yun" I sarcastically said at nagsimula na ulit maglakad nagdirediretso lang ako sa Cafeteria at agad na pumila, I'm just freaking hungry because of those nonsense argument I have with these guy at my back na hanggang ngayon ay hindi parin umaalis "I promise you wala akong girlfriend! and if your talking about me kissing a girl, maybe that's when I didnt started courting you......" "I didnt allow you to court me though" I said stopping him "Just let me finish" inis nitong saad and I just rolled my eyes, he's short tempered "Anyways what I'm trying to say is that I am just a man, I have my needs BEFORE.... nagbago na ako simula nung nakilala kita, ikaw na ang kailangan ko ngayon, kung nagseselos ka nang dahil doon...." "F*ck off, bakit ako magseselos?" gulat kong saad at mahinang tinulak ito, I heard him chuckle na lalong nagpainis sakin "Don't deny it, I know you are" he said with full of amusement in his eyes, hindi ko nalang siya pinansin pa dahil sasabihan niya lang ako ng guilty kapag tumanggi ako ng tumanggi, agad na nagorder ako matapos umalis nung lalaking nasa harap ko sa linya "One order of Lasagna, Iced Coffee and...." Napahinto ako sa pagorder nang may biglang tumawag sa pangalan ko kaya't agad akong napalingon dito "ANDROMEDA!" napapikit nalang ako ng mariin, what is it this time? sinamaan ko ng tingin si Draven na kasalukuyang nakatayo sa gitnang lamesa ng Cafeteria, and all eyes are on me "Miss Andromeda Verillo, I promise you na from this day onward ikaw lang ang magiging babae ko and you will be the only woman I will kiss for the rest of my life" sabi nito na kinatili ng mga kababaihan na nandito sa cafeteria, unti-unti itong bumaba sa lamesa at lumuhod sa harap ko at kinulong ang mga kamay ko sa palad niya "I promise that I will make you the happiest woman alive" napataas ang kilay ko dahil sa sinabi niya "Promises are meant to be broken" I said bago hinatak ang kamay ko upang mabitawan niya nagsimula na akong maglakad palabas ng Cafeteria, I hate the attention that I'm getting right now I even heard loud whispers like: "Ang harsh naman niya" "kawawa naman si Papa Draven ko" "she's so cold-blooded" "dapat kasi ako nalang Draven eh" "Kung hindi lang yan maganda walang papatol dyan dahil sa sama ng ugali niya" napakuyom nalang ang kamao ko ano bang alam nila?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD