Resignation

KABANATA V

The opposite of love is not hate, it's indifference. The opposite of art is not ugliness, it's indifference. The opposite of faith is not heresy, it's indifference. And the opposite of life is not death, it's indifference. - Elie Wiesel

We should know the difference of anything, learn to forget and give chance to another, dahil hindi lahat ng bagay ay sayo baka nga hindi mo namamalayan yung gusto mo pala ay nakuha na ng iba.

Pero hindi sa lahat ng bagay ay kailangan mo mag bigay. Paano kung wala kana? Paano kung ang hinihingi nila sayo ay hindi mo kayang ibigay dahil napaka importante non sayo?.

Pero... paano ako tatanggi kung ang hinihingi ng taong yon ay kusang umalis sa piling ko at sumama sa ibang tao?

"Hey Rosee" pag tawag saakin ni Kristine na mukang kakagaling lang sa dance floor.

"Hey, upo ka" aya ko sakanya na agad namang tumabi saakin at niyakap ang braso ko.

"I know you felt uncomfortable, I just want to do this to you since were friends na, You look so nice so like I like to be my friends" aniya na kina ngiti ko peke.

Ayos lang ba na maging kaibigan mo ang jowa ng ex mo?

Maybe yes...

"Sure" tipid kong sagot.

"Good! And friends telling their secrets!" Aniya na halatang naka inom na pero sa itsura niya ay parang ang taas ng alcohol tolerance niya.

"What?" Gulat kong tanong.

"Sige wag nalang, I will tell you nalang our story kase ikaw nalang ang di nakakaalam since kakabalik mo lang galing canada" aniya.

Our?

"Alfred and I met here, he was drunk that day and he kept saying ' bakit moko iniwan pwede ka namang nandito lang at sabay nating aabutin ang pangarap natin' and drunk again... then his phone suddenly rang I answere it without his permission kase naman bagsak na siya kaya naman ako na ang sumagot and the registered name was Babe, ofcourse his girlfriend dahil hindi naman akong malanding tao ay nag pakilala muna ako dahil baka mag away sila and worst mag hiwalay pa" kwento niya habang ako naman ay nakikinig lang sakaniya. Wala akong ideya sa mga sinasabi niya kaya siguro ay ibang babae ang tinutukoy niya.

"Dinala ko siya sa condo ko dahil hindi ko naman alam ang adress niya. Don't get a wrong idea ah, i let him stay at my guess room habang ako syempre sa kwarto ko. And morning came, he was surprise to saw himself laying in unknown bed. He kept asking me if we had two do that gross thing and I kept answere him No. And by that lagi na kaming nag kakausap at nagkakasama hanggang sa mahulog kami sa isa't isa" dagdag pa niya. Bakas ang saya sa muka niya habang nag kukwento, mahal na mahal niya talaga si Alfred.

"Ikaw naman" aniya sabay baling saakin.

"Wala naman akong boyfriend" sagot ko sakaniya na kina gulat niya.

"Impossible you're a goddess." Pang bobola pa niya " how about your ex? Pano kayo nag hiwalay" sabi niya na kina lunok ko ng matindi.

"S-sure ka?"

"Yes!" Excited niya sagot.

"He's my elementary crush, I was in the grade 6 to be exact mag kalapit lang kase ang bahay namin and bagong lipat lang kami sa lugar nila ang I only know that time is Kendie, she was my cousin" unang kwento ko na kina nganga niya.

"She was your cousin?" Gulat niyang tanong.

"Yes... And that time puro pag aaral lang inaatupag ko pero distracted talaga ako sa mga gwapo. Then I saw him together with his friends playing basketball, I asked Kendie who he was and she answered me. I started to like him from that day and time kapag may liga sa lugar namin ay lagi akong nanonood ng patago hanggang sa may 1st year highschool ay ganon ang ginagawa ko, watching him from afar, admiring him when he played basket ball, and the same time... Loving him without any protection. I don't care about that protection I just want to admire and love him that's all I want. And year passed, 2nd year ay niligawan niya ako and sa taon din nayon ay sinagot ko siya. We're been together for almost 3 years. We're together in happiness and sickness, trough ups and downs, in darkness of tomorrow, chasing our dreams, getting memories, sharing our problems, and telling secrets. A kind of relationship that very woman dream." Dagdag na kwento ko kasabay ng pag tulo ng luha ko.

"Years passed again, 4th year, second semester. I got a biggest problem to face. Hindi ko alam ang gagawin ko kaya sinabi ko sakaniya yung problema ko. I need to go to Canada because dad's accompany was there. Kahit ayaw namin pareho ay napilitan akong sumama kila mama dahil sila parin naman ang magulang ko kahit anong mangyari. Sinabi ko sakaniya na gagawa ako ng paraan para maka balik ng mas maaga kesa sa 3 years. Dahil na ngako ako ginawa ko ang lahat para maka uwi, besides gusto ko din naman kase umuwi so yung inipon kong pero for almost 5 years ay naubos lang sa plane ticket dahil gustong gusto ko talaga umuwi at i surprise ko siya—sila, and take note yung pera ay dapat pang college ko dahil ayoko namang umasa lang sa pera ng magulang ko." Nahihirapan man dahil sa pag pigil ng luha ay nagawa ko paring mag kwento ng maayos at naiintindihan niya.

"I landed to the airport without telling them and good timing I remember graduation day nila that time, sinabi kase saakin yon ni Kendie and Baste. So himbis na dumeretcho sa bahay namin ay pumunta ako sa school para doon gawin ang surprise ko para sakanila. Pero nang yari ang hindi ko inaasahan. I expect na sila ang ma su-surprise pero ako ang sinurpresa nila. I saw him kissing another girl with love and passion" nag iwas ako ng tingin dahil sa pag tulo muli ng luha ko, patuloy ko iyon pinupusan at muling mababasa.

"Shhhh don't cry naiiyak din ako eh' rinig kong sabi niya saka ako niyakap.

"D-Dahil sa gulat ay hindi kona nagawang mag tago pa kaya nakita niya ako. He was surprised to see me, same with his friends too. They keep telling me the truth pero ayoko sila pakinggan. Sinayang ko ang pera na para sa future ko para lang maka balik dito pero ayon lang ang maabutan ko. I came back to Canada to start a new life, it was hard at first pero pag nasanay ka ay madali nalang para sayo ang mga araw na dadaan at lilipas" pag tapos ko sa sinasabi ko saka ako tumawa ng pilit.

"Hindi na kita tatanungin kung mahal mopa dahil halata naman sayo dahil nasasaktan kapa rin kahit ilang years na ang nakaka lipas" aniya habang deretchong naka tingin sa mga mata ko. "Isa lang gusto ko malaman, kung sino ang hayop na lalaking yon?" Aniya dahilan para mapa lunok ako ng matindi.

"Hey" napa tingin kami parehas sa lalaking kumuha ng atensyon namin. It was Alfred.

"Hon" sabi ni Kristine sabay yakap kay Alfred. "Nag ku kwentuhan lang kami. Sinabi ko sakaniya kung pano tayo nag kakilala and she tell me about her ex" sabi pa niya, wala siyang idea na iisang tao lang ang tinutukoy namin. Bakas ang pagka gulat sa mata ni Alfred na tumingin saakin saka binalik ang tingin sa girl friend niya. "She's crying kaya i asked her kung sino yung lalaking yon" dagdag pa ni Kristine dahilan para mapa yuko ako. Sa harapan kopa talaga sila tumambay.

"Tell us na kung sino in case na kilala ko ay iuuntog ko siya sa pader pag nakita ko" aniya na kina ngisi ko.

Inangat ko ang tingin ko at seryosong tumingin kay Alfred na bakas ang pagka gulat sa muka niya. Bakas naman ang kaguluhan sa muka ni Kristine na nag papalipat lipat ng tingin saamin ni Alfred.

"O my god" aniya habang takip takip ang bunganga siguro ay gets na niya kung sino ang tinutukoy ko kaya naman ay tumayo ako at nginitian silang pareho.

"H-he is your ex?" Utal na tanong niya kasabay ng pag tulo ng mga luha niya. I give her my genuine smile and I hug her tight. "Please don't take him from me" bulong niya saakin sa gitna ng yakap naming dalawa. "I love him please"

"Isa lang ang sigurado ko. Bumalik ako dito hindi para sa boyfriend mo" balik na bulong ko sakaniya saka ako humiwalay at mabilis na umalis palabas doon sa bar na yon, nang maka rating ako sa parking lot ay para akong nang hins at doon sunod sunod na tumulo ang mga luha ko.

Paano ko ipag dadamot ang isang tao kung sa una palang ay pag mamay ari na ito ng ibang tao?

I stared at him. Naka tulog na siya dahil sa pag iyak. Habang nag ku kwento siya ay naka tulala lang ako sa labas habang patuloy ang pag tulo ng luha ko. Hindi ko alam ang gagawin ko dahil maging ako ay nasasaktan, hindi para sa sarili ko kundi para sakaniya. Dahil ang taong iniiyakan ko ay nasasaktan para sa ibang tao.

Dinala ko siya sa condo ko at pinahiga sa kama ko. Hindi ko alam ang bagong bahay niya kaya dito ko siya diniretcho. Tulog na si Lucas ng maka rating ako kaya naman ay walang mga tanong na sumalubong saakin ng maka uwi ako ng alas dose ng umaga.

Nilinis ko muna siya bago ako lumabas ng kwarto ko at pumunta sa island counter at doon ininom ang sakit na nararamdaman ko.

Bumalik ako dito dahil akala ko ay ayos na ako pero hindi papala dahil sa tuwing nakikita ko siyang masaya sa iba ay hindi ko maiwasang maawa para sa sarili ko, at hindi ko maiwasang masaktan para sa sarili ko.

Siguro nga ay hindi kabaliktaran ng pagmamahal ang galit o poot dahil ang tunay na kabaliktaran nito ay iba iba. Merong saya, at meron din nalang sakit. At sa nararamdaman ko ngayon para saaking ang kabaliktarang pag mamahal sa kalagayan ko ngayon ay sakit. Sakit na walang ibang makaka pag pagaling kundi ang sarili ko. Ang sarili ko na hindi kayang tanggapin ang mga katotohanang tapos na ang lahat at talo na ako sa simula palang.

Wala ng mas sasakit pa sa katotohanang ang taong mahal mo ay nasasaktan at umiiyak para sa ibang tao. Wala ng sasakit pa sa katotohanan na hanggang dito nalang ako dahil talo na ako, hanggang kaibigan nalang ako na handang tanggapin siya sa oras na walang wala siya at sa oras na durog na durog siya dahil sa ibang tao habang ikaw ay durog na durog dahil sa taong tinanggap at tinulungan mo pero sila pa mismo ang dudurog saiyo.

Itutuloy...