Ateş, odanın kapısını kilitlediğinde dışarıdaki dünyanın uğultusu tamamen kesildi. Ben banyodan üzerimde o incecik, tenimi bir sis perisi gibi saran dantelli ipek gecelikle çıktığımda, Ateş pencerenin önünde durmuş, sert bir ifadeyle dışarıyı izliyordu. Kapının sesini duyunca yavaşça döndü. Gözleri ayak uçlarımdan başlayıp yavaşça yukarı, gözlerime kadar tırmandı. Bakışları o kadar yoğundu ki, dokunmasa bile tenimin alev aldığını hissettim.
"Bu gece..." dedi sesi boğuklaşarak. "Geri dönüşü olmayan bir yola giriyoruz Aşkın. Bu kapı açıldığında, sen artık sadece benim olacaksın. Kaçışın, bahanen kalmayacak."
Bana doğru ağır adımlarla yürüdü. Aramızdaki mesafe kapandığında, vücudundan yayılan o yakıcı sıcaklığı hissettim. Elini kaldırıp, parmak uçlarını boynumdan aşağıya, geceliğin göğüs
