The Nerd's Secret Affair (SPG)

Kabanata 6

Just assumed

"SA lahat ng nililigawan, ikaw lang ang hindi blooming!"

Yumungko ako sa mesa at ginulo ang buhok ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Masyado pang maaga pero unti-unti ko nang nakikita ang mga effort ni Emilio.

Alam kong seryoso s'ya. Nakikita ko sa mga kilos n'ya. Pero itong puso ko, si Claudio pa rin ang nakikita. Si Claudio na akala ko gagawa ng effort nang ipagpalit ko s'ya kay Emilio pero ngayon, umaaktong hindi na ako kilala.

Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman. There's this guy whose willing to do everything just to get my heart. But there's also this guy na hindi naman ako gusto pero nasa kan'ya naman ang puso ko.

"Oh? Sa'n ka pupunta?"

Kinuha ko ang mga gamit ko at umalis sa statesman. Hindi ko na sinabi kay Jam kung sa'n ang punta ko. Kasi ako, hindi rin alam kung sa'n ako patungo.

Nag-lakad lang ako nang nag-lakad. Hindi ko namalayang dinala na ako ng mga paa ko sa dulo ng HIS U, kung saan wala nang masyadong nagagawing mga estudyante.

Sumandal ako sa pader saka na-upo. Yumungko ako at binasa ang text galing kay Emilio. He's inviting me to a dinner tonight sa bahay nila kasama ng magulang n'ya. Dumating kagabi ang dad n'ya galing ibang bansa at gusto n'ya akong ipakilala.

I just think that I don't deserved it. Paano naman nakakasiguro si Emilio na ako na nga? At gusto n'ya na akong ipakilala?

Again, I heaved a sigh then close my eyes. Isa na lang ang klase ko ngayon. Hindi naman masamang hindi na muna ako pumasok ngayon.

Five minutes na siguro akong nakapikit. Ramdam ko din na hindi na lang ako ang tao dito. Naramdaman ko kaninang may dumating pero hinayaan ko lang.

Until I felt that someone caressed my cheek. Dumilat ako at naabutan kong nakatunghay sa 'kin si Claudio.

Hindi nakatali ang buhok nito kaya nililipad ng hangin. Pero gayunpaman, nakikita ko ang kaseryosohan sa mga mata nito.

"Claudio..."

He heaved a sigh saka dumukwang papalapit sa 'kin. He was about to kiss me pero ako na ang unang nag-iwas.

Tumayo ako at pinagpagan ang unipormeng suot ko. "I have to go." I averted my gaze. Ayokong mag-tama ang paningin naming dalawa.

"Stay, Martin."

Napapikit ako. Gusto kong umalis na, katulad ng gusto ng isipan ko. Pero ang puso ko, mas ninanais na makasama s'ya.

Just this once Nona. Ngayon lang, pagbigyan mo naman ang sarili mo. Don't starve yourself from his attention. Ito ang gusto mo di'ba?

"Hey." malambing n'yang sambit.

Dahan-dahan akong pumihit paharap sa kan'ya at akmang uupo na sa tabi n'ya nang hilahin n'ya ang kamay ko at pinapwesto ako sa pagitan ng mga hita n'ya.

He hugged me from behind and rest his head on my right shoulder. "I've miss you, Martin,"

I bit my lower lip. Sa kabila ng mga nangyari nitong nakaraang araw, ilang salita lang galing sa kan'ya, bumibigay kaagad ako.

"Claudio," sinubukan kong umalis sa mga yakap n'ya ngunit mas lalo n'ya lamang hinigpitan.

"Don't leave." he whispered and kissed my neck.

Napabuga ako ng hangin at napahawak sa kamay n'yang nakapulupot sa beywang ko.

"Why are you acting like this, Claudio? May mga oras na parang wala lang ako sa 'yo. Tapos, may mga oras na parang ayaw mo na akong pakawalan. Bakit mo ginagawa 'to?"

Kung hindi ako nagkakamali, ito na ang pangalawang beses na tinanong ko sa kan'ya ang bagay na 'to. At katulad ng sa nauna, wala akong nakuhang sagot mula sa kan'ya.

Hindi na ako umimik. Hinayaan ko na lamang na mamayani ang katahimikan sa pagitan naming dalawa.

Sinandal ko ang likod sa dibdib n'ya at pinikit ang mga mata.

"Just stay with me, Martin."

Huling narinig ko bago ako nilamon ng antok.

Madilim na sa paligid nang magising ako. Pansin ko ding nakapatong na sa dibdib ko ang coat ng uniporme ni Claudio.

Dahan-dahan akong umayos ng pagkaka-upo. Halos nangalay ako sa pwesto ko kanina.

"Claudio..." tinapik ko ang pisngi n'ya.

Nakasandal kasi ang ulo nito sa pader habang nakapikit ang mga mata. Naka-awang din ang kan'yang mapupulang labi.

"Gabi na," sambit ko nang magmulat s'ya ng mata.

Tumango s'ya at inalalayan akong tumayo. Pinagpagan n'ya ang mga tuyong damo na nadikit sa uniporme ko bago ang kan'ya.

"Are you hungry?"

Tumango ako.

Nilagay n'ya sa balikat ko ang coat saka hinawakan ako sa kamay. "Let's go."

"S-san tayo pupunta? Baka may makakita sa 'tin."

Hindi s'ya naimik. Hinila lang ako hanggang sa makarating kami sa parking. Pinagbuksan n'ya ako ng pinto bago s'ya lumipat sa kabila.

"Ano ba talaga ang plano mo? Lumalayo na tayo."

Matapos naming kumain ng dinner, akala ko ihahatid na n'ya ako pauwi pero heto s'ya't kanina pa nagmamaneho. At malayo na ang nararating ng sasakyan.

"I don't know." usal nito.

"Bumalik na tayo," bumuntong hininga ako. "May lakad pa ako ngayong gabi."

Kanina pang tumatawag si Emilio at kanina ko pa din'g hindi sinasagot ito. My phone is on silent mode kaya hindi iyon napapansin ni Claudio.

"Where?" mababa ang tonong tanong n'ya.

Iniwas ko ang tingin. Ayokong magsalita. Wala naman s'yang pake sa 'kin kaya wala din kwenta kung sasabihin ko.

"Martin..."

"It's none of your business, Martinez. So stop asking. Bumalik na lang tayo."

Hindi na s'ya naimik. Akala ko susundin n'ya ang sinabi ko. Pero binilisan n'ya lamang ang sasakyan hanggang sa makarating kami sa isang beach pero kung titingnan, hindi pa ito fully developed.

Pinark n'ya ang sasakyan sa gilid ng isang lumang bahay. Hindi na ako naghintay na pagbuksan n'ya pa ako ng pinto ng sasakyan at nauna na akong lumabas.

Kahit mahaba ang sleeves ng uniporme, hindi ko pa rin maiwasang lamigin dahil sa simoy ng hangin.

"Let's get inside," inakbayan n'ya ako at inakay papasok sa loob.

"Ano ba talagang plano mo? Kaninong bahay 'to? Claudio, trespassing tayo!"

Nalilito na ako sa mga kinikilos n'ya. Hindi ko s'ya maintindihan.

Kung gaanu kaluma ang labas ng bahay, ganun din kaluma ang kagamitan sa loob. Binuksan n'ya ang flashlight ng phone n'ya at hinanap ang switch ng kuryente. May kung anong kinalikot s'ya doon at maya-maya lang, umilaw na ang buong kabahayan.

"Kaninong bahay 'to?"

He shrugged. "I don't know. Nakita ko lang 'to nung isang linggo."

Unti-unti n'yang inalis ang pagkakabutones ng uniporme saka naupo sa kahoy na sofa.

"Come here." tinapik n'ya ang tabi ng upuan n'ya.

Sumunod naman ako at naupo sa tabi n'ya. "Anong oras tayo uuwi?"

"Five am. Para makahabol pa tayo sa klase,"

Pinikit n'ya ang mga mata saka hindi na umimik.

"This is nonesense, Claudio! Anu ba talagang gusto mo?!"

Inis akong nagpa-ikot-ikot ng lakad habang nakamasid sa kan'ya.

"Stop it, Nona," suway n'ya na lalong kinainis ko.

"Give me your key," mahinahon kong sabi at nilahad ang kamay sa kan'ya. Kung ayaw n'yang umuwi, ako na lang. Maiwan s'ya dito.

"You know how to drive?" pang-iinis n'ya.

Hindi ako naimik. Kung alam ko lang na dadating ang araw na 'to, matagal na akong nag-aral magmaneho.

"Come here," bumangon s'ya at inabot ang kanang kamay ko. Hinila n'ya ako at pina-upo sa kandungan n'ya.

"Why are you mad? You don't want to be with me?" he asked while caressing my cheek.

Magkahinang ang mata naming dalawa. Sinusubukan kong umiwas pero s'ya mismo ang kusang humahabol.

"I've miss you, you know. Ilang araw ka na bang laging sumasama kay Espinoza? Do you prefer to be with him now?"

Dinampian n'ya ng halik ang labi ko. Ako naman si tanga, hinabol ang labi n'ya nang paghiwalayin n'ya ito.

"Martinez or Espinoza?"

Napapikit ako nang paglandasin n'ya ang parehong kamay sa beywang ko. Unti-unti n'yang pinasok sa loob ng damit ko ang kamay n'ya.

"The basketball player or the soccer player?" an'ya ulit at tinanggal ang hook ng brassiere ko.

"C-claudio..."

"The Captain or the Vice President?"

Isa-isa n'yang kinalas ang butones ng suot ko. Dahan-dahan n'yang hinubad ang damit ko hanggang sa panloob na lang ang natira.

Naging sunod-sunod na ang pag-lunok ko lalo na nang unti-unti n'yang binaba ang strap ng bra ko.

"Alam mong hindi ang tulad ko ang kasali sa pinagpipilian. I am always the top priority. But for you, let me make an exception..."

Bumaba ang labi n'ya sa gitna ng dibdib ko at doon naglaro. He licked me and cupped my breast.

"Emilio..." tiningala n'ya ako. "Or Claudio?" umigting ang panga n'ya nang umiling ako.

"C-Claudio..." I moaned because of sensations he was giving me.

Pero mukhang iba ang naging kahulugan nun sa kan'ya dahil umangat ang sulok ng labi n'ya at ngumisi. "Good choice. Now, I'll give you your reward."

Napasinghap ako nang ihiga n'ya ako sa kahoy na sofa at pinunit ang palda ko. Maging ang itim na stocking na suot ko'y pinunit n'ya rin.

He parted my legs saka pumatong sa ibabaw ko. Napa-igtad ako nang tuluyang dumako ang kamay n'ya sa pribadong parte ko sa pagitan ng mga hita ko.

I cried his name until I reached the zenith.

Hinahapong inayos ko ang pagkakahiga ngunit hindi pa man tuluyang nakakabawi sa ginawa n'ya, his manhood entered me.

"You're a hottie nerd, Martin!" usal n'ya at pinikit ang mga mata.

Nanghihina man, nagawa ko pa ring punasan ang pinagpapawisang n'yang noo. Madilim ang matang nakatitig sa 'kin si Claudio dahil sa ginawa ko.

His movement fastened na halos dinig ko na ang paglagitnit ng kinasasadlakan naming dalawa.

Hindi na rin nakuntento ang kamay ko't tuluyan ko nang hinubad ang polo n'ya. Pinaglandas ko din ang kamay sa dibdib patungo sa matigas n'yang t'yan.

"Stop..." inalis n'ya ang kamay ko doon at inilagay sa ulunan ko.

Hindi na ako mapakali. Gusto kong paglandasin ang kamay sa buong katawan n'ya ngunit hindi ako makawala.

"Y-you're unfair." sambit ko. Ngumisi lang s'ya.

Gusto kong gawin din sa kan'ya ang ginagawa n'yang malayang paghaplos sa katawan ko. But he won't let me.

Nakuntento na lamang ako sa pag-tingin sa pawisan n'yang katawan.

Hindi nakuntento si Claudio sa posisyon naming dalawa at umalis s'ya sa ibabaw ko. Sa pagkakataong ito, s'ya naman ang nakahiga at nasa ibabaw n'ya ako.

Walang tigil ang kamay n'ya sa pag-haplos sa beywang at dibdib ko. Samantalang ang kamay ko naman ay nakatukod sa tyan n'ya.

"Ah!" ungol n'ya at sinalubong ang galaw ko.

Maliwanag ang buong paligid. Kitang-kita ng dalawang mata ko ang pagiging isa namin. At isa lang naman ang hindi malinaw, iyon ay ang nararamdaman n'ya para sa 'kin.

Napasubsob ako sa dibdib n'ya nang muli kong marating ang sukdulan. Habang s'ya na lamang ang gumagalaw sa aming dalawa.

Nang matapos, katulad ng madalas n'yang ginagawa, inasikaso n'ya ako.

"B-balik na tayo," usal ko bago nilamon ng antok.

Alas kwatro ng madaling araw, nagising ako dahil sa pag-ilaw ng telepono ko. Bumangon ako mula sa pagkakasandal ng dibdib kay Claudio dito sa loob ng kan'yang sasakyan.

Nag-dalawang isip ako kung sasagutin ba ang tawag ni Emilio. Nakita ko din na napakadami na ng missed calls nito kagabi pa.

Sa huli, hinayaan ko na lang mamatay ang tawag at muling bumalik sa pag-unan kay Claudio. Naramdaman ko namang humigpit ang yakap n'ya sa 'kin.

"We're here," bulong n'ya.

Saka lamang ako luminga sa paligid at doon ko nakitang nasa tapat na kami ng apartment ko.

"Bakit 'di mo 'ko ginising?"

"Masarap ang tulog mo."

Tumango lang ako saka bumaba ng sasakyan. Sumunod naman si Claudio. Pumasok kami sa loob ng apartment ngunit dumiretso din kaagad sa kwarto.

"Hindi ka pa ba uuwi? May pasok pa mamaya,"

Pinikit n'ya lang ang mga mata saka umiling.

"Let's cuddle," hinila n'ya ang kamay ko kaya napa-unan ako sa dibdib n'ya.

Naging ganun lang kami hanggang sa muli akong makatulog.

Sa mga sumunod na araw, nakapagtataka ngunit mas lalo kaming napalapit sa isa't isa ni Claudio. Palihim pa rin kaming nagkikita habang lantaran namang nililigawan ako ni Emilio.

Sa totoo lang, gusto ko na itong patigilin dahil kinakain na ako ng konsensya. Pero sa t'wing nakikita ko kung gaano ito kapursigido, hindi ko s'ya magawang patigilin.

"Una na ako." ikinawit ko ang braso sa leeg ni Claudio.

Nandito na naman kaming dalawa sa abandonadong parte ng Unibersidad. Sinadya naming magkita bago pumasok sa pang-hapong klase.

Ngumisi s'ya saka ako sinandal sa pader. Binaba n'ya ang mukha sa leeg ko saka ako hinalikan doon.

"D-dont leave a mark." suway ko pero huli na dahil may naiwan na s'yang marka.

"You can leave now. Magkita ulit tayo dito mamaya." sambit n'ya pero ang kamay naman ay nasa loob ng damit ko.

"You're naughty." tinanggal ko ang kamay n'ya sa dibdib ko saka ito tinalikuran.

Dali-dali akong bumalik sa building ng Office Ad dahil late na ako sa klase. Pero nasa bungad pa lamang ako ng pinto ng silid, hindi ko inaasahang bubungad sa harapan ko si Emilio. May hawak-hawak na gitara.

Nag-simula s'yang kumanta at nag-simula ding maghiyawan ang mga nakakita. Samantalang ako naman ay hindi alam ang gagawin.

Hanggang sa matapos ang pagkanta n'ya at lumapit sa 'kin. Inalok akong maging kasintahan n'ya. Pero imbis na sumagot, umiling lang ako at tinalikuran sila.

I'm sorry, Emilio.

Dumiretso ako sa kung saan ko iniwan si Claudio kanina. At nang makitang nandun pa s'ya, niyakap ko ito ng mahigpit.

"H-he asked me to be his girlfriend pero tumanggi ako. K-kasi alam kong ikaw talaga ang tinitibok ng puso ko,"

Humigpit ang pagkakayakap ko sa kan'ya lalo na nang wala man lang akong makuhang tugon mula sa kan'ya.

"Claudio?" nagtaka ako dahil mapanguyam itong tumawa.

Inihiwalay n'ya ang yakap sa 'kin saka ako matamang tinitigan sa mata. "And why did you do that?" umarko ang kilay n'ya.

"Claudio.." halos pabulong ng usal ko at umiling sa kan'ya.

Hindi ko maintindihan ang mga kilos n'ya. Akala ko matapos nang may mangyari sa 'min sa lumang bahay, doon na magsisimula ang lahat. Pero bakit iba ang nakikita ko sa kan'ya?

"Gusto mo ako. That's why you chose me over him. Pero ang tanong, may nararamdaman din ba ako para sa 'yo?"

Unti-unting nanlabo ang paningin ko dahil sa narinig. Hindi ko inaasahang darating ang araw na didiretsahin n'ya ako sa ganitong bagay.

Alam ko namang wala akong aasahan sa kan'ya. Bakit ko ba nakalimutan ang bagay na 'yon? Dahil lang ba sa ipinakita n'ya noong mga nakaraang araw kaya umasa na naman ako?

Ang tanga mo, Nona!

"Martin..." pinunasan ko ang mga luha ko. "You just assumed that there's something going on between us. Sorry not sorry, but you fell on my trap."