อาทิตย์
ผมไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้วที่ผมได้ใช้ชีวิตอยู่ในเรือนหอของผมกับผู้หญิงที่ผมรัก แต่ที่ผมรู้คือการที่ผมได้อยู่แบบนี้ผมมีความสุขมาก ต่อให้ตอนนี้ผมจะเป็นเพียงวิญญาณ แต่ก็ยังดีกว่าการที่ผมมีชีวิตแต่ไม่มีเอยอยู่ในชีวิตเหมือนก่อนตาย
ทุกวันนี้ผมกับเอยอยู่กันเหมือนที่เคยอยู่ตอนคบกัน ผมไม่รู้ว่าผมจะได้อยู่กับเอยอีกนานแค่ไหน แต่ถ้าถามผม ผมอยากอยู่กับเอยตลอดไป
“รีบทำทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนที่จะไม่ทันเวลานะพ่อหนุ่ม” ผมหันตามเสียงไป เป็นตาเจ้าที่ที่พูดกับผม ผมเลยเดินเข้าไปหาท่านใกล้ๆ
“หมายความว่ายังไงครับ” ผมถามไปเพราะไม่เข้าใจกับสิ่งที่ท่านพูด
“การที่เอ็งยังไม่ได้ไปตามทางของเอ็งเพราะเอ็งมีสิ่งที่ยังไม่ได้คำตอบ” ตาตอบผมมา แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจ
“ผมไม่เข้าที่ตาพูดครับ” ตอนเด็กครูสอนว่าถ้าไม่เข้าใจต้องถาม ตอนนี้ผมก็ไม่เข้าใจ
“ข้าก็พูดอะไรมากไม่ได้หรอก ข้าพูดได้ตามสมควร แต่เอ็งก็ลอ
